நெதன்யாகு–ஜே.டி. வான்ஸ் முரண்பாடு : மாறிவரும் அமெரிக்க–இஸ்ரேல் அரசியல் உறவு!…  ஐங்கரன் விக்கினேஸ்வரா

மத்திய கிழக்கின் அரசியல் கடந்த எழுபது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக உலக வல்லரசுகளின் மூலோபாயப் போட்டிகளால் வடிவமைக்கப்பட்டு வருகிறது. அந்தப் போட்டிகளில் மிக நீடித்த மற்றும் அதிக தாக்கம் செலுத்திய கூட்டணிகளில் ஒன்றாக அமெரிக்கா–இஸ்ரேல் உறவு கருதப்படுகிறது. இராணுவ உதவி, பொருளாதார ஒத்துழைப்பு, தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி, உளவுத்துறை தகவல் பரிமாற்றம், மற்றும் சர்வதேச அரங்கில் பரஸ்பர அரசியல் ஆதரவு ஆகியவற்றின் மீது கட்டமைக்கப்பட்ட இந்த உறவு, பல தசாப்தங்களாக அசைக்க முடியாத கூட்டணி என்ற பெயரைப் பெற்றிருந்தது.

ஆனால் உலக அரசியல் வேகமாக மாறிக்கொண்டிருக்கும் இந்தக் காலகட்டத்தில், அந்த உறவின் தன்மையும் மாற்றமடைந்து வருவதாக பல அரசியல் ஆய்வாளர்கள் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர். குறிப்பாக அமெரிக்க துணை அதிபர் ஜே.டி. வான்ஸ் வெளியிட்ட கருத்துக்கள், டொனால்ட் டிரம்பின் தற்போதைய வெளிநாட்டுக் கொள்கை முன்னுரிமைகள், மற்றும் இஸ்ரேல் பிரதமர் பெஞ்சமின் நெதன்யாகுவின் அணுகுமுறையைச் சுற்றி உருவாகியுள்ள கருத்து வேறுபாடுகள், அமெரிக்கா–இஸ்ரேல் உறவு ஒரு புதிய அரசியல் கட்டத்தை நோக்கி நகர்கிறது என்ற கேள்வியை எழுப்பியுள்ளன.

இது வெறும் இரண்டு தலைவர்களுக்கிடையேயான தனிப்பட்ட முரண்பாடு அல்ல. மாறாக, அமெரிக்காவின் தேசிய நலன்கள், உலகளாவிய மூலோபாயப் போட்டி, மத்திய கிழக்கின் அதிகாரச் சமநிலை, மற்றும் “America First” என்ற புதிய அரசியல் தத்துவம் ஆகியவை ஒன்றோடொன்று மோதும் ஒரு முக்கிய தருணமாக இதைப் பார்க்க முடியும்.

டொனால்ட் டிரம்பின் அரசியல் வாழ்க்கையை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டுமெனில், அவரது “America First” என்ற கொள்கையைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இந்தக் கொள்கையின் மையச் சிந்தனை மிகவும் எளிமையானது. அமெரிக்காவின் பொருளாதாரம், தேசிய பாதுகாப்பு, வேலைவாய்ப்புகள் மற்றும் உள்நாட்டு வளர்ச்சியே முதன்மை; வெளிநாட்டு கூட்டாளிகளின் தேவைகள் அதற்குப் பின்னரே வர வேண்டும் என்பதே அதன் அடிப்படை.

இந்த அணுகுமுறையை மிகவும் தெளிவாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அரசியல்வாதிகளில் ஒருவர் ஜே.டி. வான்ஸ். அவர் பல சந்தர்ப்பங்களில், அமெரிக்கா தனது கூட்டாளிகளுக்கு ஆதரவளிப்பது இயல்பானதே என்றாலும், அந்த ஆதரவு அமெரிக்க மக்களின் நலன்களை பாதிக்கக் கூடாது என்று வலியுறுத்தியுள்ளார்.

அவரது சமீபத்திய கருத்துகளில் மிகவும் கவனத்தை ஈர்த்தது, இஸ்ரேலுடன் கொள்கை ரீதியான முரண்பாடு ஏற்பட்டால், இறுதியில் நாங்கள் அமெரிக்க மக்களின் பக்கமே நிற்போம் என்ற நிலைப்பாடாகும். இந்த ஒரு வாக்கியம், பல ஆண்டுகளாக அமெரிக்க அரசியலில் நிலவியிருந்த இஸ்ரேலுக்கு எப்போதும் முழுமையான ஆதரவு என்ற பாரம்பரிய அணுகுமுறைக்கு ஒரு புதிய பரிமாணத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

அமெரிக்க நிர்வாகத்தின் உள்ளே இஸ்ரேலின் சில நடவடிக்கைகள் குறித்து அதிருப்தி இருப்பதாக பல மாதங்களாக அரசியல் வட்டாரங்களில் பேசப்பட்டு வந்தது. ஆனால் அந்த அதிருப்தி பொதுவெளியில் இவ்வளவு தெளிவாக வெளிப்பட்டது அண்மைக் காலங்களில்தான்.

ஜே.டி. வான்ஸ், இஸ்ரேல் பிரதமர் பெஞ்சமின் நெதன்யாகு சில முக்கியமான முடிவுகளைத் தவறாக எடுத்துள்ளார் என்று வெளிப்படையாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். குறிப்பாக காசா போர், லெபனான் மீதான தாக்குதல்கள், மற்றும் ஈரானைச் சுற்றியுள்ள பதற்றங்கள் போன்ற விவகாரங்களில் நெதன்யாகுவின் அணுகுமுறை, அமெரிக்காவின் நீண்டகால மூலோபாய இலக்குகளுடன் முழுமையாக ஒத்துப்போவதில்லை என்ற கருத்து தற்போது வாஷிங்டனில் வலுப்பெற்று வருகிறது.

இது வெறும் கொள்கை வேறுபாடு மட்டுமல்ல. மத்திய கிழக்கில் தொடர்ச்சியான போர் சூழல், அமெரிக்காவின் உலகளாவிய கவனத்தை சிதறடிப்பதாகவும், சீனா மற்றும் ரஷ்யா போன்ற வல்லரசுகளுடனான போட்டியில் அமெரிக்காவின் முன்னுரிமைகளை பாதிப்பதாகவும் சில பாதுகாப்பு ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

அமெரிக்கா–இஸ்ரேல் உறவில் கருத்து வேறுபாடுகள் புதியவை அல்ல. கடந்த காலங்களிலும் பல அமெரிக்க அதிபர்களுக்கும் இஸ்ரேலிய தலைவர்களுக்கும் இடையே கருத்து முரண்பாடுகள் ஏற்பட்டுள்ளன. ஆனால் அவை பெரும்பாலும் தனிப்பட்ட இராஜதந்திர சந்திப்புகளிலேயே பேசப்பட்டன.

அமெரிக்க துணை அதிபரே நேரடியாக ஊடகங்கள் முன்னிலையில் தனது அதிருப்தியை வெளிப்படுத்துவது, இந்த முரண்பாடு இனி மறைக்கப்பட வேண்டிய ஒன்றாகக் கருதப்படவில்லை என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. இது அமெரிக்காவின் மத்திய கிழக்கு கொள்கையில் ஒரு புதிய கட்டம் தொடங்கியிருக்கலாம் என்ற அரசியல் வாசிப்பையும் உருவாக்கியுள்ளது.

டிரம்பின் முதல் பதவிக்காலம், இஸ்ரேலுக்கான வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஆதரவின் காலமாகவே நினைவுகூரப்படுகிறது. ஜெருசலேமை இஸ்ரேலின் தலைநகராக அங்கீகரித்தது, அமெரிக்கத் தூதரகத்தை அங்கு மாற்றியது, கோலான் உயர்வுகள் மீதான இஸ்ரேலின் கட்டுப்பாட்டை அங்கீகரித்தது, மற்றும் ஆபிரகாம் ஒப்பந்தங்களை உருவாக்கியதில் வகித்த பங்கு ஆகியவை அனைத்தும் டிரம்பை இஸ்ரேலின் மிக நெருங்கிய அமெரிக்க கூட்டாளிகளில் ஒருவராக மாற்றின.

அந்தக் காலத்தில் நெதன்யாகுவுக்கு அரசியல் ரீதியாக “Blank Check” வழங்கப்பட்டதாக விமர்சகர்கள் கூறினர். அதாவது, இஸ்ரேல் எடுக்கும் பெரும்பாலான முடிவுகளுக்கும் அமெரிக்கா நிபந்தனையற்ற ஆதரவு வழங்கியது என்ற கருத்து நிலவியது.

ஆனால் தற்போதைய சூழல் அதேபோல இல்லை.

டொனால்ட் டிரம்ப் தன்னை ஒரு “Deal Maker” என அடிக்கடி வர்ணித்து வந்துள்ளார். அவரது அரசியல் அணுகுமுறையில், நீண்டகால இராணுவ மோதல்களை விட, பேச்சுவார்த்தைகள் மற்றும் அரசியல் ஒப்பந்தங்கள் மூலம் முடிவுகளை உருவாக்குவதே முக்கிய இடத்தைப் பெறுகிறது. ஈரான் தொடர்பான அணுகுமுறை, காசா போர், லெபனான் நிலைமை, மற்றும் வளைகுடா நாடுகளுடனான உறவுகள் ஆகியவற்றில் புதிய ஒப்பந்தங்களை உருவாக்க வேண்டும் என்ற நோக்கம் அவரிடம் இருப்பதாக அரசியல் ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

ஆனால் நெதன்யாகுவின் பாதுகாப்பு மையப்படுத்தப்பட்ட கடுமையான அணுகுமுறை, இந்த முயற்சிகளுக்கு சவாலாக இருப்பதாக அமெரிக்க நிர்வாகத்தில் சிலர் கருதுகின்றனர். இதுவே இரு தலைவர்களுக்கிடையேயான பதற்றத்தை அதிகரித்துள்ளது.

அமெரிக்கா இல்லாமல் இஸ்ரேல் இருந்திருக்காது என்ற டிரம்பின் கருத்து உலகளவில் பரவலாக விவாதிக்கப்பட்டது. இதை சிலர் அரசியல் தற்பெருமையாகக் கருதினாலும், பல ஆய்வாளர்கள் அதை வேறுவிதமாகப் பார்க்கின்றனர்.

அந்தக் கருத்து ஒரு முக்கியமான உண்மையை நினைவூட்டுகிறது.

இஸ்ரேல் தனது பாதுகாப்புத் திறனை பெரும்பாலும் தானாகவே கட்டியெழுப்பிய நாடாக இருந்தாலும், அமெரிக்காவின் தொடர்ச்சியான ஆதரவு அதன் மூலோபாய வலிமையின் முக்கிய அங்கமாக இருந்து வருகிறது.

பல பில்லியன் டொலர் மதிப்பிலான இராணுவ உதவி, அதிநவீன போர் விமானங்கள், ஏவுகணைத் தடுப்பு அமைப்புகள், உளவுத்துறை ஒத்துழைப்பு, தொழில்நுட்ப பரிமாற்றம், மற்றும் ஐக்கிய நாடுகள் சபை போன்ற சர்வதேச அமைப்புகளில் அமெரிக்காவின் அரசியல் பாதுகாப்பு ஆகியவை, இஸ்ரேலின் பாதுகாப்பு அமைப்பின் முக்கிய தூண்களாக உள்ளன. இந்தச் சூழலில் டிரம்பின் கருத்து, இஸ்ரேலின் சக்தி முழுமையாக தனித்து நிற்பதல்ல; அது அமெரிக்க கூட்டணியுடன் ஆழமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது என்ற அரசியல் உண்மையை வெளிப்படுத்துவதாக பலர் விளக்குகின்றனர்.

இஸ்ரேலின் பார்வையில் அமெரிக்க ஆதரவு என்பது ஒரு சாதாரண இராஜதந்திர உறவு அல்ல; அது தேசிய பாதுகாப்பின் அடிப்படை அம்சமாகும்.

அமெரிக்க ஆதரவு குறைந்துவிட்டால், இராணுவ நடவடிக்கைகள், ஆயுத விநியோகம், உளவுத்துறை ஒத்துழைப்பு, மற்றும் சர்வதேச அரசியல் பாதுகாப்பு ஆகிய அனைத்திலும் சவால்கள் உருவாகும்.

இதனால், வாஷிங்டனில் உருவாகும் ஒவ்வொரு அரசியல் மாற்றத்தையும் இஸ்ரேல் மிகுந்த கவனத்துடன் கண்காணித்து வருகிறது.

இந்த விவாதத்தைப் புரிந்துகொள்ள அமெரிக்காவின் உள்நாட்டு அரசியலையும் கவனிக்க வேண்டும்.

கடந்த சில ஆண்டுகளாக அமெரிக்காவில் வெளிநாட்டு போர்களுக்கான ஆதரவு குறைந்து வருகிறது. ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் ஈராக் போர்களின் நீண்டகால அனுபவம், பெரும் பொருளாதாரச் செலவுகள், மற்றும் உள்நாட்டு பிரச்சினைகள் ஆகியவை, “உலகின் காவலர்” என்ற பாரம்பரிய பாத்திரத்தை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும் என்ற கருத்தை வலுப்படுத்தியுள்ளன.

குடியரசுக் கட்சிக்குள்ளேயே “America First” அணுகுமுறைக்கு ஆதரவு அதிகரித்து வருகிறது. இதன் விளைவாக, அமெரிக்காவின் கூட்டாளிகளுக்கான ஆதரவும் எதிர்காலத்தில் தேசிய நலன்களின் அடிப்படையில் மதிப்பீடு செய்யப்படலாம் என்ற புதிய அரசியல் சூழல் உருவாகியுள்ளது.

சிலர் இந்த முரண்பாடுகளை அமெரிக்கா–இஸ்ரேல் உறவின் முடிவாகச் சித்தரிக்க முயல்கின்றனர். ஆனால் அது மிகைப்படுத்தப்பட்ட முடிவாக இருக்கும். இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான பாதுகாப்பு, உளவுத்துறை, தொழில்நுட்பம், பாதுகாப்புத் தொழில், மற்றும் மூலோபாய ஒத்துழைப்பு ஆகியவை மிகவும் ஆழமாகப் பதிந்துள்ளன.

எனவே, இந்த உறவு திடீரென முறிந்துவிடும் வாய்ப்பு மிகவும் குறைவு. ஆனால் ஒரு விஷயம் தெளிவாகத் தெரிகிறது. எதிர்காலத்தில் அமெரிக்காவின் ஆதரவு தானாகக் கிடைக்கும் ஒன்றாக இருக்காது. அது அமெரிக்க தேசிய நலன்களுடன் பொருந்துகிறதா என்ற அடிப்படையில் மதிப்பீடு செய்யப்படும்.

ஜே.டி. வான்ஸ் மற்றும் பெஞ்சமின் நெதன்யாகு இடையேயான கருத்து வேறுபாடு என்பது இரண்டு தலைவர்களுக்கிடையேயான தனிப்பட்ட மோதல் அல்ல. அது அமெரிக்க வெளிநாட்டுக் கொள்கையில் உருவாகி வரும் புதிய சிந்தனையின் பிரதிபலிப்பாகும். “அமெரிக்காவின் தேசிய நலன்களே முதன்மை” என்ற அணுகுமுறை வலுப்பெறும் நிலையில், பாரம்பரிய கூட்டணிகளும் புதிய நிபந்தனைகளின் அடிப்படையில் மதிப்பீடு செய்யப்படுகின்றன.

அதேநேரத்தில், அமெரிக்கா–இஸ்ரேல் உறவு உடனடியாகச் சிதைந்துவிடும் என்று கூற முடியாது. அந்த உறவு பல தசாப்தங்களாக உருவாக்கப்பட்ட பாதுகாப்பு, பொருளாதாரம், தொழில்நுட்பம் மற்றும் இராஜதந்திர ஒத்துழைப்பின் மீது கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும், நிபந்தனையற்ற ஆதரவின் காலம் மெல்ல மாறிக்கொண்டிருக்கலாம் என்ற அரசியல் சுட்டுக்காட்டுகள் இன்று தென்படுகின்றன.

எதிர்காலத்தில் காசா போரின் போக்கு, ஈரான் தொடர்பான பேச்சுவார்த்தைகள், அரபு நாடுகளுடனான அமெரிக்க உறவுகள், சீனா மற்றும் ரஷ்யாவுடனான உலகளாவிய போட்டி, மற்றும் அமெரிக்காவின் உள்நாட்டு அரசியல் ஆகியவை அனைத்தும் இந்த உறவின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும். எனவே, “இஸ்ரேலின் பாதுகாப்பு முக்கியமா, அல்லது அமெரிக்காவின் தேசிய நலன்களா?” என்ற கேள்வி இனி ஒரு அரசியல் முழக்கம் மட்டுமல்ல; அது வருங்கால சர்வதேச அரசியலின் மிக முக்கியமான விவாதங்களில் ஒன்றாக மாறியுள்ளது.