அறம் பேசுபவர்கள் பலர்; அறத்தோடு நிற்பவர் யார்?; தமிழர் தலைமைத்துவத்தின் உண்மையான சோதனை; ராஜ் சிவநாதன்

தமிழர் சமூகத்தின் அரசியல் வரலாற்றில் பல கோஷங்கள் வந்துள்ளன. சுயாட்சி, சமத்துவம், நீதி, மனித உரிமைகள், சுயநிர்ணயம், அதிகாரப் பகிர்வு, ஜனநாயகம் போன்ற பல கருத்துக்கள் பல தலைமுறைகளாக அரசியல் உரையாடல்களின் மையமாக இருந்து வருகின்றன. ஆனால் இவற்றையெல்லாம் விட ஆழமான ஒரு தமிழ் சொல் இருக்கிறது. அது “அறம்”. திருவள்ளுவர் தனது திருக்குறளை அறத்துப்பாலால் தொடங்கியதற்குக் காரணம் உண்டு. மனிதன் எதைச் செய்தாலும் அதற்கு அடிப்படை அறமாக இருக்க வேண்டும் என்பதே தமிழர் நாகரிகத்தின் மையக் கருத்தாகும்.

அறம் என்பது வெறும் நற்குணம் அல்ல. அது பொறுப்பு. அது நேர்மை. அது நீதிக்காக நிற்கும் துணிவு. அது அதிகாரத்தை எதிர்த்துப் பேசும் மனவலிமை. அது சமூக நலனுக்காக தனிப்பட்ட நலனைத் தியாகம் செய்யும் உயர்ந்த பண்பு. அறம் என்பது பிறருக்கு தீங்கு செய்யாமல் வாழ்வது மட்டுமல்ல; சமூகத்திற்கு நன்மை செய்வதற்கான செயற்பாட்டு பொறுப்பாகும். அநீதிக்கு எதிராக நிற்பது அறம். பலவீனமானவர்களுக்கு குரல் கொடுப்பது அறம். அதிகாரத்தின் முன் அஞ்சாமல் உண்மையைப் பேசுவது அறம். தனிப்பட்ட நலனை விட சமூக நலனை முன்னிறுத்துவது அறம்.

இன்று தமிழர் அரசியலில், சமூக வாழ்வில் மற்றும் பொது உரையாடல்களில் அறம் பற்றி பேசுபவர்கள் பலர் உள்ளனர். சமூக ஊடகங்களில், பொதுக் கூட்டங்களில், கட்டுரைகளில், நேர்காணல்களில் அறம், நீதி, ஜனநாயகம், பொறுப்புக்கூறல் போன்ற வார்த்தைகள் அடிக்கடி பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஆனால் அறம் பற்றி பேசுவது மட்டும் போதுமா? அல்லது அறத்தோடு வாழ்வதா முக்கியம்? இந்தக் கேள்வியே இன்று தமிழர் சமூகத்தின் மையக் கேள்வியாக மாறியுள்ளது.

ஒரு சமூகத்தின் பார்வையில் உண்மையான சோதனை வார்த்தைகளால் அல்ல, செயல்களால் நடைபெறுகிறது. மக்கள் இன்று யார் பேசுகிறார்கள் என்பதை விட யார் சாதிக்கிறார்கள் என்பதை கவனிக்கின்றனர். யார் விமர்சிக்கிறார்கள் என்பதை விட யார் மாற்றத்தை உருவாக்குகிறார்கள் என்பதை மதிப்பிடுகின்றனர். வரலாறு பேசியவர்களை விட செயல்பட்டவர்களையே நினைவில் வைத்திருக்கிறது. அதனால் தலைமைத்துவம் என்பது அழகான சொற்கள் அல்லது வலிமையான உரைகள் மட்டுமல்ல; அது மக்களின் வாழ்க்கையில் ஏற்படுத்தப்படும் மாற்றத்தின் மூலம் அளவிடப்படுகிறது.

தமிழர் அரசியலின் தற்போதைய நெருக்கடி கொள்கைகளின் பற்றாக்குறை அல்ல. நம்பிக்கையின் பற்றாக்குறையாகும். மக்கள் இனி புதிய கோஷங்களை எதிர்பார்ப்பதில்லை. அவர்கள் புதிய செயல்பாடுகளை எதிர்பார்க்கின்றனர். புதிய வாக்குறுதிகளை அல்ல, புதிய முடிவுகளை எதிர்பார்க்கின்றனர். பல தசாப்தங்களாக அரசியல் மேடைகளில் பல்வேறு வாக்குறுதிகள் வழங்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால் சாதாரண மக்களின் வாழ்க்கையில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றங்கள் போதுமானதாக இல்லை என்ற உணர்வு சமூகத்தில் காணப்படுகிறது. இதனால் மக்கள் இன்று “யார் பேசுகிறார்கள்?” என்று கேட்பதில்லை; “யார் செய்கிறார்கள்?” என்று கேட்கின்றனர்.

“அறம் + அறம் = பேரறம்” என்ற கருத்து இந்த உண்மையை நினைவூட்டுகிறது. ஒரு நல்ல செயல் அறம். ஆனால் பலரின் வாழ்க்கையை மாற்றும் செயல் பேரறம். ஒரு தலைவர் நல்ல கருத்துக்களை முன்வைக்கலாம். அது அறமாக இருக்கலாம். ஆனால் அந்தக் கருத்துக்களை நடைமுறையில் செயல்படுத்தி மக்களின் வாழ்க்கையில் மாற்றத்தை உருவாக்கினால் அது பேரறமாக மாறுகிறது. ஒரு குடும்பத்திற்கு உதவுவது அறம். ஒரு சமூகத்தின் வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்துவது பேரறம். ஒரு பிரச்சினையை சுட்டிக்காட்டுவது அறம்.

அதற்கான தீர்வை உருவாக்குவது பேரறம். ஒரு அநீதியை விமர்சிப்பது அறம். அந்த அநீதியை நீக்குவதற்காக செயல்படுவது பேரறம்.

உண்மையான தலைமை என்பது பதவியால் உருவாகாது. அது மக்களின் நம்பிக்கையால் உருவாகிறது. நேர்மை, பொறுப்பு, சேவை மனப்பான்மை, மனிதநேயம், நீதி உணர்வு, ஒன்றிணைக்கும் திறன் மற்றும் மக்களின் வாழ்க்கையில் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் செயல்திறன் ஆகியவை இல்லாமல் எந்த தலைமைத்துவமும் நீண்ட காலம் நிலைக்க முடியாது. மக்கள் இன்று தலைவர்களின் வார்த்தைகளை மட்டுமல்ல, அவர்களின் வாழ்க்கை முறையையும், செயல்களையும், சமூகத்திற்கு அவர்கள் வழங்கும் பங்களிப்புகளையும் மதிப்பீடு செய்கின்றனர்.

நாளைய தமிழர் தலைவர் யார் என்பது இன்னும் திறந்த கேள்வியாகவே உள்ளது. ஆனால் அவர் எந்த அரசியல் கட்சியைச் சேர்ந்தவராக இருந்தாலும், எந்த சிந்தனையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துபவராக இருந்தாலும், அவரை அளவிடும் அளவுகோல் ஒன்றே — அவர் மக்களின் வாழ்க்கையில் என்ன மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறார் என்பதே. மக்களைப் பிரிப்பவரா அல்லது ஒன்றிணைப்பவரா? பிரச்சினைகளைப் பேசுபவரா அல்லது தீர்வுகளை உருவாக்குபவரா? அதிகாரத்தை நாடுபவரா அல்லது சேவையை நாடுபவரா? என்பதுதான் உண்மையான அளவுகோல்.

தமிழர் சமூகத்திற்கு இன்று மேலும் ஒரு கோஷம் தேவையில்லை. தேவையானது அறத்தை வாழும் தலைமைத்துவம். அறம் பேசுவது எளிது. அறத்தோடு நிற்பதே சிரமம். அந்தச் சிரமத்தை ஏற்று மக்களுக்காக உழைப்பவரே உண்மையான தலைவர். அறம் பேசுபவர்கள் பலர்; அறத்தோடு நிற்பவர் யார்? என்ற கேள்விக்கான பதிலை வரலாறு அல்ல, இன்றைய செயல்களே தீர்மானிக்கும். அறத்தை வாழும் தலைமை உருவானால், அது ஒரு தனிநபரின் வெற்றி மட்டுமல்ல; அது முழு சமூகத்தின் வெற்றியாகும். அப்போது அறம் வெறும் சொலாக இருக்காது; அது தமிழர் சமூகத்தின் எதிர்காலத்தை வழிநடத்தும் பேரறமாக மாறும்.