மாகாண சபைத் தேர்தலுக்காக நான் ஏன் தொடர்ந்தும் குரல் கொடுக்கின்றேன்?… ராஜ் சிவநாதன்

ராஜ் சிவநாதன், மெல்பேர்ன், அவுஸ்திரேலியா

எனது கட்டுரைகள் மாகாண சபைத் தேர்தலை நடத்துவதற்கான தொடர்ச்சியான பிரசாரத்தின் ஒரு பகுதியாக இருக்கின்றன என்று பலர் கூறுகின்றனர். அதனை நான் மறுப்பதில்லை. ஆம், அது உண்மைதான். எனது எழுத்துகளும், கருத்துகளும், பொது தலையீடுகளும் மாகாண சபைத் தேர்தலை உடனடியாக நடத்த வேண்டும் என்ற ஜனநாயக கோரிக்கையின் ஒரு பகுதியாகவே உள்ளன.

இதற்காக நான் மன்னிப்புக் கோர வேண்டிய அவசியமில்லை. ஏனெனில், மாகாண சபைத் தேர்தல் என்பது எந்த ஒரு கட்சிக்கோ, வேட்பாளருக்கோ, தனிநபருக்கோ சொந்தமான விடயம் அல்ல. அது மக்களின் அடிப்படை ஜனநாயக உரிமை. வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மக்கள் தங்களது மாகாண நிர்வாகத்தைத் தெரிவுசெய்யும் உரிமை பல ஆண்டுகளாக மறுக்கப்பட்டு வருகின்றது.

மாகாண சபைகளையும் 13ஆவது திருத்தத்தையும் எதிர்க்கும் தமிழர்களின் கருத்துரிமையை நான் மதிக்கிறேன். அவர்களுக்கு வேறுபட்ட அரசியல் நிலைப்பாடுகள் இருக்கலாம். அவர்கள் கூட்டாட்சி, சுயாட்சி அல்லது வேறு அரசியல் தீர்வுகளை விரும்பலாம். அதனை விவாதிப்பதற்கு அவர்களுக்கு முழு உரிமை உண்டு. ஆனால், மாகாண சபைத் தேர்தலில் போட்டியிட விரும்புபவர்கள், அதே தேர்தலை நடத்துவதற்காக வெளிப்படையாக குரல் கொடுக்காமல் மௌனமாக இருப்பது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது.

இன்று சில அரசியல்வாதிகள் எதிர்கால வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மாகாண சபைத் தேர்தல்களில் போட்டியிடத் தயாராக இருக்கிறார்கள். ஆனால் அந்தத் தேர்தல்களை நடத்த அரசாங்கத்தின் மீது அழுத்தம் கொடுப்பதில் அவர்கள் முன்வருவதில்லை. தேர்தல் நடந்தால் அதன் பலனைப் பெற விரும்புகிறார்கள்; ஆனால் அந்தத் தேர்தலைப் பெறுவதற்கான ஜனநாயகப் போராட்டத்தில் தெளிவாக நிற்கத் தயங்குகிறார்கள். இதுவே எனது முக்கியமான விமர்சனம்.

தமிழ்த் தேசிய அரசியலில் முக்கிய பங்கு வகித்த ITAK கட்சி, இன்று மாகாண சபைத் தேர்தலை மையப்படுத்திய அடிமட்ட அரசியல் பிரசாரத்தை முன்னெடுக்க வேண்டிய நிலையிலுள்ளது. ஆனால் கட்சியின் பல தலைவர்களிடமும் அந்த அவசர உணர்வு தெளிவாகத் தெரியவில்லை. குறிப்பாக, C.V.K. சிவஞானம் அவர்கள் இந்த விடயத்தில் தமது நிலைப்பாட்டையும், நடைமுறை நடவடிக்கைகளையும் மக்களுக்கு தெளிவுபடுத்த வேண்டும். முன்னாள் சபைத் தலைவர் என்ற வகையில் அவருக்கு அனுபவமும் பொறுப்பும் உள்ளது. அந்த அனுபவம் இன்று ஜனநாயக உரிமைக்கான பிரசாரத்தில் பயன்பட வேண்டும்.

அதேபோல், S. சிறீதரன் அவர்களும் மாகாண சபைகளின் பயன்கள், 13ஆவது திருத்தத்தின் வரம்புகள் மற்றும் அதன் வாய்ப்புகள் குறித்து மக்களிடம் தொடர்ந்து பேச வேண்டியவர். ஆனால் கட்சித் தலைமை, நாடாளுமன்ற பிரதிநிதித்துவம், எதிர்கால முதலமைச்சர் வேட்பாளர் விவாதம் போன்ற உட்கட்சி அரசியல் விடயங்களே அதிகமாக முன்னிலைப்படுகின்றன. இதனால் மக்கள் மத்தியில் குழப்பம் உருவாகியுள்ளது. தமிழ்த் தேசிய அரசியல் இன்று கொள்கையைக் காட்டிலும் பதவி போட்டியால் வழிநடத்தப்படுகிறதா என்ற கேள்வி எழுகிறது.

ITAK கட்சிக்குள் பல்வேறு அணிகள் இருப்பதாக மக்களிடம் ஒரு எண்ணம் உருவாகியுள்ளது. அவை உத்தியோகபூர்வமான குழுக்களா இல்லையா என்பது வேறு கேள்வி. ஆனால் மக்களின் பார்வையில் கட்சி பல தனிநபர் மைய அணிகளாகப் பிரிந்திருப்பது போலத் தெரிகிறது. இந்த தோற்றமே கட்சிக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. உட்கட்சிப் போட்டிகள், தகவல் கசிவுகள், தனிப்பட்ட பகைமைகள் மற்றும் பதவி விருப்பங்கள் தமிழ்த் தேசிய அரசியலின் நம்பகத்தன்மையை பலவீனப்படுத்துகின்றன.

முன்னர் TNA கூட்டமைப்பின் கீழ் ITAK வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் வலுவான தேர்தல் ஆதரவைப் பெற்றது. ஆனால் அடுத்த மாகாண சபைத் தேர்தலில் அதே நிலை தொடரும் என்று யாரும் உறுதியாகக் கூற முடியாது. கட்சியின் தற்போதைய உட்கட்டமைப்பு, தலைமைத் தெளிவின்மை மற்றும் பொதுக் கொள்கை அடிப்படையிலான பிரசாரத்தின் குறைபாடு காரணமாக அது கணிசமான வாக்குகளை இழக்கக்கூடும்.

ITAK எதிர்ப்பு மனப்பான்மையைக் கொண்டவர்கள் அல்லது கட்சியில் இருந்து விலகியவர்கள், TNPF அல்லது பிற அமைப்புகளுடன் இணைந்து போட்டியிடலாம். அது அவர்களின் ஜனநாயக உரிமை. ஆனால் மாகாண சபை முறைமையை வலுப்படுத்தும் நோக்கத்திற்குப் பதிலாக ITAK-ஐ பலவீனப்படுத்தும் நோக்கத்தில் மட்டும் தேர்தலில் களமிறங்கினால், அதன் இறுதி விளைவு தமிழ் மக்களின் அரசியல் பலவீனமாகவே அமையும்.

இராமநாதன் அர்ச்சுனா போன்ற புதிய அரசியல் குரல்களும் மாகாண சபை அரசியலின் வழியாக தமது பாதையை அமைக்க முயல்கின்றனர். அவர் சாத்தியமான போட்டியாளர்களின் குறைகளை சுட்டிக்காட்டுகிறார். ஆனால் மாகாண சபைத் தேர்தலை உடனடியாக நடத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை நாடாளுமன்றத்திலும், பொதுமக்கள் மத்தியிலும் தொடர்ந்து முன்னெடுப்பது அவசியம். விமர்சனம் மட்டும் போதாது; ஜனநாயக உரிமைக்கான செயல்பாடும் வேண்டும்.

TELO, EPRLF, PLOTE, EPDP, TNPF, TULF, NPP மற்றும் சுயேச்சைக் குழுக்கள் உள்ளிட்ட அனைத்து அரசியல் அமைப்புகளும் இந்த விடயத்தில் தமது தெளிவான நிலைப்பாட்டை வெளியிட வேண்டும். யார் போட்டியிடுகிறார்கள் என்பது இரண்டாம் நிலை கேள்வி. முதலில் தேர்தல் நடத்தப்பட வேண்டும் என்பதில் அவர்கள் ஒருங்கிணைந்த அழுத்தத்தை உருவாக்குகிறார்களா என்பதே முக்கியம்.

NPP அரசாங்கம் ஆட்சிக்கு வந்து சுமார் இரண்டு ஆண்டுகள் கடந்துள்ள நிலையில், மாகாண சபைத் தேர்தல் குறித்து தெளிவான கால அட்டவணையோ, அரசியல் உறுதியோ இதுவரை வழங்கப்படவில்லை. தேர்தல் ஆணைக்குழு நடைமுறை வழிகளை முன்வைத்துள்ளது. சட்ட ரீதியான வாய்ப்புகளும் இருக்கின்றன. இருந்தும் தாமதம் தொடர்கிறது. இது ஜனநாயகத்திற்கு நல்ல அறிகுறி அல்ல.

இந்த சூழலில் தமிழ்ப் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் அனைவரும் கட்சித் தன்மையைத் தாண்டி, மாகாண சபைத் தேர்தலை நடத்துமாறு ஒருங்கிணைந்த ஜனநாயக அழுத்தத்தை உருவாக்க வேண்டும். NPP தலைமையுடன் மட்டும் அல்லாமல், தென்னிலங்கை அரசியல் கட்சிகள், சிவில் சமூக அமைப்புகள், தொழில்சார் அமைப்புகள், மதத் தலைவர்கள் மற்றும் சர்வதேச சமூகத்துடனும் இந்த விடயம் குறித்து தொடர்ச்சியான உரையாடலை முன்னெடுக்க வேண்டும்.

இன்று பலரது பெயர்கள் எதிர்கால முதலமைச்சர் வேட்பாளர்களாக முன்வைக்கப்படுகின்றன. முன்னாள் மேல் நீதிமன்ற நீதிபதி M. இளஞ்செழியன் அவர்களின் பெயரும் அடிக்கடி பேசப்படுகிறது. அவருக்கு அரசியலுக்கு வருவதற்கான நோக்கம் இல்லையெனில், அவரது பெயரைப் பயன்படுத்தி பிரசாரம் செய்வோரிடமிருந்து அவர் தெளிவாகத் தன்னை விலக்கிக் கொள்ளலாம். அரசியலில் ஈடுபடும் எண்ணம் இருந்தால், மாகாண சபை, 13ஆவது திருத்தம், அதிகாரப் பகிர்வு, நில உரிமைகள் மற்றும் பொருளாதார அபிவிருத்தி குறித்த அவரது கொள்கைகளை மக்களிடம் வெளிப்படுத்த வேண்டும்.

முன்னாள் முதலமைச்சர் C.V. விக்னேஸ்வரன் அவர்களும் மக்கள் கேட்டால் மீண்டும் அரசியலுக்கு வரத் தயாராக இருப்பதாகக் கூறியுள்ளார். ஆனால் மக்கள் அவரின் முந்தைய பதவிக்காலத்தை மதிப்பீடு செய்யும் உரிமை கொண்டவர்கள். மீண்டும் பொறுப்பு ஏற்க விரும்பினால், கடந்த அனுபவத்திலிருந்து என்ன கற்றுக்கொண்டார், இம்முறை என்ன மாற்றம் கொண்டுவருவார் என்பதையும் அவர் விளக்க வேண்டும்.

IBC பாஸ்கரன் அவர்களும் புதிய அரசியல் பிரவேசமாகப் பேசப்படுகிறார். அவரிடம் ஊடக மற்றும் நிதி வளங்கள் உள்ளன. அந்த வளங்கள் தனிநபர் தாக்குதல், பழிவாங்கும் அரசியல் அல்லது குறிப்பிட்ட நபர்களுக்கு எதிரான பிரசாரத்திற்காக மட்டுமே பயன்படுத்தப்படக்கூடாது. உண்மையான மாற்றத்தை விரும்பினால், அவர் கொள்கை அடிப்படையிலான ஒரு தொழில்முறை அணியை உருவாக்க வேண்டும்.

அந்த அணியில் அரசியலமைப்புச் சட்டம், அதிகாரப் பகிர்வு, பொருளாதாரம், பொது நிர்வாகம், காணி உரிமைகள், விவசாயம், மீன்பிடி, தொழில்முனைவு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் சட்டம் போன்ற துறைகளில் அறிவும் அனுபவமும் கொண்ட இளைஞர்கள் இருக்க வேண்டும். அவர்கள் மக்களுக்கு 13ஆவது திருத்தத்தின் அதிகாரங்களையும் வரம்புகளையும் விளக்க வேண்டும். மாகாண சபைகள் பொருளாதார வளர்ச்சி, வேலைவாய்ப்பு, நில உரிமை பாதுகாப்பு மற்றும் உள்ளூர் நிர்வாகத்தில் எவ்வாறு பயன்படலாம் என்பதையும் எடுத்துரைக்க வேண்டும்.

வனவளத் திணைக்களம், கரையோரப் பாதுகாப்புத் திணைக்களம் மற்றும் பிற மத்திய நிர்வாக அமைப்புகளுடன் தொடர்புடைய காணிப் பிரச்சினைகளால் பாதிக்கப்படும் மக்களுக்கு சட்ட மற்றும் நிர்வாக உதவி வழங்கும் அமைப்புகளும் தேவை. புதிய அரசியல் உண்மையாகவே புதியதாக இருக்க வேண்டுமெனில், அது பழைய கோபம், பழைய பகை, பழைய பிரிவினை அரசியலை மீண்டும் மீண்டும் நடத்தக் கூடாது.

தமிழர் அரசியலுக்குத் தேவையானது ஆளுமை வழிபாடு அல்ல; தெளிவான கொள்கை. யார் அரசியலுக்கு வந்தாலும் எனக்கு எதிர்ப்பு இல்லை. புதியவர்கள் வரலாம். இளைஞர்கள் வரலாம். புதிய கட்சிகள் உருவாகலாம். ஆனால் அவர்கள் மக்களிடம் சொல்ல வேண்டியது ஒன்றே ஒன்று: அதிகாரப் பகிர்வு குறித்து உங்கள் நிலை என்ன? மாகாண சபைகளை எவ்வாறு பயன்படுத்தப் போகிறீர்கள்? பொருளாதார அபிவிருத்திக்கான திட்டம் என்ன? நில உரிமைகள் குறித்து உங்கள் நடைமுறை தீர்வு என்ன? மத்திய அரசுடன் உறவு எப்படி இருக்கும்? பொறுப்புக்கூறக்கூடிய நிர்வாகத்தை எவ்வாறு உருவாக்கப் போகிறீர்கள்?

மாகாண சபை முறைமை முழுமையான அரசியல் தீர்வு அல்ல. அது தமிழ் மக்களின் அரசியல் இலட்சியங்களின் இறுதி இலக்கு என்றும் நான் கூறவில்லை. ஆனால் அது இலங்கையின் அரசியலமைப்பின் ஓர் அங்கமாக உள்ளது. தற்போதைய அரசியல் சூழலில் பிராந்திய மட்டத்தில் வரையறுக்கப்பட்ட அதிகாரத்தைப் பயன்படுத்தக்கூடிய ஒரே நடைமுறை அமைப்பு அதுவே. அதனை பயன்படுத்தாமல், மாற்று நடைமுறை தீர்வு ஒன்றை முன்வைக்காமல் புறக்கணிப்பது மக்களின் கையில் எஞ்சியுள்ள குறைந்தளவிலான அரசியல் அதிகாரத்தையும் பலவீனப்படுத்தும்.

எனது பிரசாரம் ITAK-ஐ பாதுகாப்பதற்காகவும் அல்ல. குறிப்பிட்ட வேட்பாளரை முன்னிறுத்துவதற்காகவும் அல்ல. எந்த ஒரு கட்சிக்காகவும் அல்ல. இது ஜனநாயகத்திற்கான பிரசாரம். பல ஆண்டுகளாக மறுக்கப்பட்ட தேர்தலை நடத்தச் செய்வதற்கான பிரசாரம். வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மக்கள் தங்களது மாகாண பிரதிநிதிகளைத் தாங்களே தெரிவுசெய்ய வேண்டும் என்ற அடிப்படை உரிமைக்கான பிரசாரம்.

Well Wishers of Tamils in Sri Lanka (WTSL) (இலங்கைவாழ் தமிழர் நலன் விரும்பிகள்) அமைப்பாகவும், உலகளாவிய மற்றும் உள்ளூர் மட்டங்களில் செயல்படும் நாங்கள் கடந்த மூன்று ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக மாகாண சபைத் தேர்தலை நடத்த வேண்டும் என்று தொடர்ந்து வலியுறுத்தி வருகின்றோம். தற்போதைய NPP தலைமையிடம் ஜனநாயக நடைமுறையை மதித்து, தேர்தலுக்கான தெளிவான கால அட்டவணையை அறிவிக்க வேண்டும் என்று தொடர்ந்து அழுத்தம் கொடுத்து வருகின்றோம்.

இந்த முயற்சி எந்த மறைமுக அரசியல் நோக்கத்துடனும் மேற்கொள்ளப்படவில்லை. WTSL எந்த கட்சியையும் ஆதரிப்பதில்லை. எமது நோக்கம் ஒரே ஒன்று: ஜனநாயக நடைமுறையை மீட்டெடுப்பது, வடக்கு மற்றும் கிழக்கு மக்களின் வாக்குரிமையை உறுதிப்படுத்துவது, அரசியலமைப்பில் உள்ள மாகாண சபை அமைப்பை மீண்டும் செயல்படுத்துவது.

எனவே, மாகாண சபைத் தேர்தலில் போட்டியிட விரும்பும் அனைவரும் முதலில் அந்தத் தேர்தலை நடத்துவதற்காக வெளிப்படையாக குரல் கொடுக்க வேண்டும். தேர்தல் நடந்தபின் பதவி தேடுவது எளிது. ஆனால் தேர்தலை நடத்தச் செய்வதற்காக ஜனநாயகப் போராட்டத்தில் நிற்பதே உண்மையான அரசியல் பொறுப்பு.