கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் – தமிழர் ஒற்றுமைக்காக சுயநல அரசியலைக் கடந்து செல்ல வேண்டும்…. ராஜ் சிவநாதன்

தமிழர் ஒற்றுமை மிக அவசியமான இந்த நேரத்தில், இலங்கையின் வடக்கு மற்றும் கிழக்கில் அரசியல் சூழல் இன்னும் பிளவுபட்ட நிலையிலேயே உள்ளது.

பெரும்பாலான தமிழ் அரசியல் கட்சிகள், முஸ்லிம் மற்றும் மலையகத் தமிழ் கட்சிகள், சில தெற்கத்திய ஜனநாயக குழுக்களுடன் இணைந்து மாகாண சபைத் தேர்தல்களை விரைவில் நடத்தவும் பதின்மூன்றாவது திருத்தச்சட்டத்தை முழுமையாக நடைமுறைப்படுத்தவும் ஒருமனதாக கோரிக்கைகளை முன்வைத்து வரும் நிலையில், கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் தலைமையிலான தமிழ் தேசிய மக்கள் முன்னணி (TNPF) அந்தக் கூட்டுப் பணிகளில் இருந்து விலகி நிற்கிறது.

கஜேந்திரகுமார் தொடர்ந்து மாகாணசபை அமைப்பையும் பதின்மூன்றாவது திருத்தத்தையும் எதிர்த்து வந்துள்ளார். மாகாண சபைகளுக்கு ஆதரவாக விளம்பரப் பிரச்சாரம் செய்யக்கூடாது என ஜனநாயக தமிழ் தேசியக் கூட்டணிக்கு (DTNA) அழுத்தம் கொடுத்து வருகிறார். அவரது இந்நிலைப்பாடு தமிழ் அரசியலுக்குள் புதிய பதற்றங்களை உருவாக்கி, ஒருங்கிணைந்த தமிழ் முன்னணியை உருவாக்கும் முயற்சிகளுக்கு தடையாக மாறியுள்ளது. இந்த பிளவுகளின் விளைவுகள் சமீபத்திய நிகழ்வுகளில் தெளிவாகக் காணப்பட்டன.

சுரேஷ் பிரேமசந்திரன் மற்றும் ஈ.பி.ஆர்.எல்.எப் (EPRLF) ஏற்பாடு செய்த முதல் கூட்டம் டில்கோ ஹோட்டலில் நடத்தப்பட இருந்தபோது, கஜேந்திரகுமார் நிகழ்ச்சி ஏற்பாட்டை தடுப்பதற்கு முனைந்திருந்தார் என கூறப்படுகிறது. அப்படியிருந்தும் வெற்றிகரமாக நடந்து முடிந்தது.அதனைத் தொடர்ந்து, வவுனியாவில் நடத்த திட்டமிடப்பட்டிருந்த இரண்டாவது கூட்டத்தையும் தடுக்க முயற்சித்தும் கூட பலன் கிடைக்கவில்லை. கூட்டம் வெற்றிகரமாக நடந்து முடிந்தது.

DTNA தலைவர்கள் செல்வம், சித்தார்த்தன் மற்றும் சுரேஷ் ஆகியோருடன் Zoom வழியாக நடந்த கலந்துரையாடலில், எந்தச் சரியான காரணமோ அல்லது மாற்று யோசனையோ கூறாமல், கஜேந்திரகுமார் கூட்டத்தை ஒத்திவைக்கவே கோரியதால் அந்த முயற்சியும் பயனின்றி போயிற்று. அவருடைய எதிர்ப்புகள் எந்தக் கொள்கை வேறுபாடையும் அல்லாது, சுமந்திரனை எதிர்த்த தனிப்பட்ட பகைமைக்கே அடிப்படையாக இருந்தன.

வவுனியா நிகழ்ச்சியில் சுமந்திரன் மற்றும் சத்தியலிங்கமும் பங்கேற்றியிருந்தும். தமிழ் அரசியலில் மாகாணசபை மூலம் ஒற்றுமையை வெளிப்படுத்தியதுடன், மக்களிடையே நம்பிக்கையையும் மீட்டெடுத்தது. அதேபோன்று, வரும் அக்டோபர் 12 ஆம் தேதி திருகோணமலையில் மிகப்பெரிய பொதுக்கூட்டம் ஒன்று நடைபெறவுள்ளது. கஜேந்திரகுமார் பிரிவைத் தவிர்த்து அனைத்து தமிழ் கட்சிகளும் ஒன்றிணைந்து உள்ளூராட்சி மற்றும் அரசியலமைப்பு உரிமைகளை மீட்டெடுக்கும் நோக்கில் பங்கேற்கவுள்ளனர். இது பெரும்பாலான தமிழ் தலைவர்களின் உறுதியையும், நடைமுறை அரசியலின் முக்கியத்துவத்தையும் வெளிப்படுத்துகிறது.

கஜேந்திரகுமாரின் எதிர்ப்பின் மையப்புள்ளி, சுமந்திரனுக்கு எதிரான தனிப்பட்ட விரோதமே என தெளிவாக தெரிகிறது. சுமந்திரனை தமிழ் அரசியலிலிருந்து விலக்க வேண்டும் என்ற அவரது பரிந்துரையை DTNA தலைவர்கள் தீவிரமாக நிராகரித்துள்ளனர். இதனை அவர்கள் பிளவை உருவாக்கும் மற்றும் அழிவு தரும் கோரிக்கையாகவே குறிப்பிடுகின்றனர். DTNA-வில் சிறிய கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தபோதிலும், அவர்கள் அனைவரும் மாகாணசபைத் தேர்தல்களுக்கும் பதின்மூன்றாவது திருத்தத்திற்கும் ஒருமித்த ஆதரவை வழங்கி வருகின்றனர். அதேவேளை, TNPF தேர்தலில் போட்டியிடும் நோக்கத்தைக் கொண்டிருந்தாலும், அரசாங்கத்தை தேர்தலை நடத்த அழுத்தம் கொடுக்காத நிலைப்பாடு அதன் அரசியல் நம்பகத்தன்மையை சீர்குலைக்கிறது.

கஜேந்திரகுமாரின் அரசியல் நடத்தை சீரற்றதுடன், சுயநலமாக மாறிவிட்டதாக விமர்சகர்கள் வாதிடுகின்றனர். அவர் தன்னை ஒரு தேசியவாதத் தலைவராக முன்வைத்தாலும், ஒருங்கிணைந்த கொள்கைச் செயல்முறைகளை முன்வைப்பதிலும், தனது கட்சியின் ஜனநாயக அமைப்பை வலுப்படுத்துவதிலும் தோல்வியடைந்துள்ளார். பல பார்வையாளர்கள் அவரது அரசியலை தனிப்பட்ட ஆசைகளும் குடும்ப ஆதிக்கமும் நிர்ணயிக்கின்றன என்று கருதுகின்றனர். புலம்பெயர் நிதிகள் வடக்கு மற்றும் கிழக்கிலுள்ள பின்தங்கிய சமூகங்களுக்கு பயன்படாமல், ஒரு வெளிப்படையான அரசியல் உருவத்தைத் தக்கவைத்திருக்க மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுவதாக குற்றச்சாட்டுகளும் தொடர்கின்றன.

இது தமிழ் அரசியலுக்கான ஒரு தீர்மானிக்கும் தருணமாகும். பெரும்பாலான தமிழ், முஸ்லிம் மற்றும் மலையகக் கட்சிகள் மாகாணசபைத் தேர்தல்களை நடத்தவும் பதின்மூன்றாவது திருத்தத்தை நடைமுறைப்படுத்தவும் ஒருமித்த ஆதரவை வழங்கும் நிலையில், ஒரே ஒரு பிரிவின் தடையான அணுகுமுறை கூட்டுத் தமிழ் முன்னேற்றத்தையே தடம் புரளச் செய்கிறது. வரும் திருகோணமலை மாநாடு ஒற்றுமையையும் ஜனநாயக பங்கேற்பையும் வெளிப்படுத்தும் ஒரு முக்கியமான வாய்ப்பாகும். தமிழ் மக்கள் இனி பிளவுகள், அவநம்பிக்கை, மற்றும் தவறவிட்ட வாய்ப்புகளின் சுழற்சியைத் தாங்க முடியாது.

இந்த முக்கியமான தருணத்தில், கஜேந்திரகுமார் பொன்னம்பலம் தனது அரசியல் பாதையை ஆழமாக சிந்திக்க வேண்டும். அவர் சுயநல அரசியலை விட்டு விலகி, ஒற்றுமை மற்றும் நம்பிக்கையை மீண்டும் கட்டியெழுப்ப முயலும் மற்ற தமிழ் தலைவர்களின் பணிகளை தடுக்காமல் இருக்க வேண்டும்.

அவர் கூட்டுத் தமிழ் இலட்சியத்துடன் தன்னை இணைக்க முடியாவிட்டால், அரசியலிலிருந்து ஓய்வு பெற்று தனது உடல்நலம் மற்றும் நல்வாழ்வில் கவனம் செலுத்துவது அவருக்கும் சமூகத்திற்கும் நன்மை பயக்கும். தமிழ் அரசியலுக்கு இன்றைய தேவை, பிளவை உருவாக்கும் அகங்கார அரசியல் அல்ல — ஒருங்கிணைந்த, பொறுப்பான மற்றும் ஒத்துழைப்பான தலைமைத்துவமே. அனைத்து தமிழ் அரசியல் தலைவர்களும் ஒரே சக்தியாக இணைந்து தங்கள் மக்களின் நீண்டகால ஆசைகளையும் இலட்சியங்களையும் முன்னேற்ற வேண்டிய காலம் இது. மக்கள் மனதை புண்படுத்தும் தேவையற்ற சொற்களும் பிரிவினைக் களங்களும் நிறுத்தப்பட வேண்டும்.