வடக்கில் சிங்கள மக்களை உடன் மீளக்குடியேற்றுங்கள்; யாழில் சிங்கள அமைப்புக்கள் வேண்டுகோள்

வடக்கு மாகாணத்தில் சிங்கள மக்களை மீளக்குடியேற்றுவதற்கு அரசாங்கம் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்று சிங்கள அமைப்புக்கள் வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளன.

யாழ் ஊடக அமையத்தில்  இடம்பெற்ற ஊடக சந்திப்பில் கலந்து கொண்டு கருத்து தெரிவித்த போது சிங்கள அமைப்புக்களின் பிரதிநிதிகள் இதனை தெரிவித்தனர்.

அவர்கள் மேலும் தெரிவிக்கையில்,

1981ம் ஆண்டு தரவுகளின் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இந்த யாழ்ப்பாண தீபகற்பத்தில் 6,500 சிங்கள மக்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். ஆனால், அந்த 6,500 பேரில் தற்போது 150 பேர் கூட இங்கு குடியேறவில்லை. அதே நேரத்தில், இங்கு சுமார் 7 இலட்சம் தமிழ் மக்களும், 12,000 முஸ்லிம் மக்களும் வாழ்கின்றனர்.

அவர்கள் அனைவருக்கும், மீண்டும் அந்த நிலங்களில் குடியேறுவதற்கான நில உரிமைகள் வழங்கப்பட்டுள்ளதாகவே நான் கருதுகிறேன். ஆனால், சிங்கள மக்களுக்கு மட்டும் அந்த உரிமை கிடைக்கவில்லை; வெறும் 2 வீதம் மட்டுமே கிடைத்துள்ளது. அந்த 6,500 பேரில் 150 பேருக்கு மேல் இன்னும் குடியேறவில்லை. எனவே, அங்கு வாழ்ந்த ஏனைய சிங்கள மக்களுக்குத் தேவையான நிலங்களையும், அவர்களின் பாரம்பரிய உரிமையையும் வழங்குமாறு நாங்கள் அரசாங்கத்திடம் கேட்டுக்கொள்கிறோம்.

யாழ் மாவட்டச் செயலகத்தில், பிற குழுக்களுக்கு நிலங்களை வழங்குவது தொடர்பான கலந்துரையாடல் ஒன்று நேற்று (நேற்று முன்தினம்) நடைபெற்றதாக நமக்குத் தகவல் கிடைத்துள்ளது. இந்தத் திட்டங்களைச் செயல்படுத்துவதற்கு முன்பாக, புறக்கணிக்கப்பட்டுள்ள இந்த சிங்கள மக்களின் நில உரிமைகளை வழங்குமாறு நாங்கள் குறிப்பாக வலியுறுத்துகிறோம்.

நாங்கள் கடந்த 17 வருடங்களாக இது தொடர்பாகப் போராடி வருகிறோம். அதன் பின்னரே, 10 வருடங்களுக்கு முன்பு இந்த ‘சசுன ரெகுமட’ உலகளாவிய சிங்கள அமைப்பை ஒரு நிறுவனமாக உருவாக்கினோம். நாங்கள் தனித்தனியாக இது குறித்து அப்போதிருந்த அதிகாரிகள் மற்றும் அரசாங்கங்களிடம் பலமுறை எடுத்துரைத்தோம். ஆனால், அது குறித்து எவ்வித கவனமும் செலுத்தப்படவில்லை.

எனவே, இந்த யாழ்ப்பாண தீபகற்பத்தில் நிலங்களை வழங்குவதற்கான ஏதேனும் புதிய திட்டங்கள் செயல்படுத்தப்படவிருந்தால், அதனை உடனடியாக நிறுத்திவிட்டு, புறக்கணிக்கப்பட்டுள்ள சிங்கள மக்களுக்கு முதலில் நில உரிமைகளை வழங்க நடவடிக்கை எடுக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறோம்.

ஏனைய மக்களின் தேவைகளும் நிறைவேற்றப்பட வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இல்லை. நாம் அனைவரும் சகவாழ்வுடன் வாழ வேண்டும். இலங்கைக்குள் ஒற்றுமையாக வாழ வேண்டும். எங்களுக்குக் கொழும்பிலோ அல்லது தெற்கிலோ நிலம் வாங்கும் உரிமை இருக்குமானால், அதே உரிமை வடக்கிலும் இருக்க வேண்டும். அதற்கு எந்தவொரு தடையும் விதிக்கக் கூடாது. அரசியலமைப்பின்படி, நாட்டின் எந்தவொரு பகுதியிலும் வாழ்வதற்கான உரிமை ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் உண்டு.

எங்கள் அமைப்பு எந்தவொரு அரசியல் கட்சிக்கும் சார்பானது அல்ல. அதேபோல், இது தமிழ் மக்களுக்கோ அல்லது முஸ்லிம் மக்களுக்கோ எதிரானது அல்ல. குறிப்பாக, அநீதிக்குள்ளாகியிருக்கும் சிங்கள மக்களின் உரிமைகளுக்காகப் பேசுவதே எங்களின் ஒரே நோக்கமாகும். யுத்தத்திற்கு முன்னர் இருந்த அந்தச் சகவாழ்வை முன்னெடுத்துச் செல்லவே நாங்கள் அதிகாரிகளிடம் கோரிக்கை விடுக்கிறோம்.

இவற்றுடன், வட மாகாணத்தில் அனைத்து மதங்களுக்கும் சொந்தமான வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தொல்பொருள் சின்னங்கள் உள்ளன. எனது அறிவிற்கு எட்டியவரை, சுமார் 200-க்கும் மேற்பட்ட தொல்பொருள் இடங்கள் வடக்கில் காணப்படுகின்றன. இந்த இடங்கள் எதிர்கால சந்ததியினருக்காகப் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். சட்டம் மற்றும் விதிமுறைகளின்படி அவற்றைப் பாதுகாத்து, புனரமைத்துத் தருமாறு அரசாங்கத்திடம் கேட்டுக்கொள்கிறோம்.

இது இந்த மாகாணத்திற்கு நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் வருமானத்தை ஈட்டித் தரும் ஒரு திட்டமாகும். வெளிநாட்டு மற்றும் உள்நாட்டு சுற்றுலாப் பயணிகள் இந்த மாகாணத்திற்கு வருவதற்கான முக்கியக் காரணமே இந்த வரலாற்றுத் தொல்பொருள் இடங்களைப் பார்ப்பதற்காகத்தான். இலங்கையின் ஏனைய மாகாணங்களில் இது நடக்கிறது.

குறிப்பாக மக்கள் சீகிரியா, அனுராதபுரம், பொலன்னறுவை மற்றும் முன்னேஸ்வரம் கோவில் போன்ற இடங்களைப் பார்க்கச் செல்கிறார்கள். அதே போன்றதொரு வாய்ப்பு இந்த மாகாணத்திலும் உருவாக்கப்பட்டு, தேவையான வசதிகள் செய்து தரப்பட வேண்டும்.

பிரதேச செயலகப் பிரிவுகளில் பெரும்பான்மையாக தமிழ் அதிகாரிகளே உள்ளனர். எனவே, ஒவ்வொரு பிரதேச செயலகப் பிரிவிற்கும் சிங்கள மொழியறிந்த தமிழ் அதிகாரிகளையோ அல்லது தமிழ் மொழியறிந்த சிங்கள அதிகாரிகளையோ நியமிக்குமாறு கேட்டுக்கொள்கிறோம். அப்போதுதான், நிர்வாக ரீதியாக இந்தச் சிங்கள மக்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்க முடியும்.

இது தொடர்பாக, கடந்த மார்ச் மாதம் அனைத்து மாவட்டச் செயலாளர்களுக்கும், வட மாகாண ஆளுநருக்கும் நாங்கள் கோரிக்கை மனுக்களை அனுப்பியிருந்தோம். ஆனால், அது குறித்து இதுவரை எந்தவொரு நடவடிக்கையும் எடுக்கப்பட்டதாகத் தகவல் இல்லை. இதற்கான பதில் விரைவில் கிடைக்கும் என நம்புகிறோம்.

இத்தகைய ஊடகச் சந்திப்புகளை நாங்கள் தொடர்ந்தும் முன்னெடுக்கவுள்ளோம். வட மாகாணத்தில் உள்ள அதிகாரிகளுக்கும், அரச அதிகாரிகளுக்கும் இந்தச் செய்தியைக் கொண்டு சேர்ப்பதே எங்களின் நோக்கம். இந்த விடயங்கள் சரியாக நடக்கவில்லை எனில், நாங்கள் இதைவிடப் பெரிய அளவிலான போராட்டங்களை நடத்தவும் தயங்கமாட்டோம்.

இறுதியாக, இனங்களுக்கிடையே எவ்வித மோதல்களும் இன்றி, சகவாழ்வுடன் வாழ்வதற்கும், சிங்கள மக்களின் நில உரிமைகளை மறுக்காமல் வழங்குவதற்கும் வழிவகை செய்யுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன்.

யுத்தத்துக்கு முன்னர், மன்னார் மாவட்டத்தில் 8,668 சிங்கள மக்கள் வாழ்ந்து வந்தனர் என்பதை நாம் அறிவோம். ஆனால் இன்று, அதில் 10 சதவீதமான மக்கள் மாத்திரமே அங்கு மீளக் குடியேறியுள்ளனர்.

அவ்வாறு மீளக் குடியேற வந்த நமது மக்களுக்கு, நானாட்டான் பிரதேச செயலகப் பிரிவு, மடு பிரதேச செயலகப் பிரிவு மற்றும் முசலி பிரதேச செயலகப் பிரிவுகளுக்குள் குடியேறுவதற்கு எந்தவொரு இடமும் வழங்கப்படவில்லை. அவர்கள் புதிய பதிவுகளைச் செய்ய மறுக்கிறார்கள். இதற்கான காரணம் என்னவென்று நமக்குத் தெரியவில்லை. இது அரசியல் காரணங்களால் எடுக்கப்பட்ட முடிவா அல்லது அதிகாரிகள் இதற்கு இணங்க மறுக்கிறார்களா என்பது எங்களுக்குத் தெரியாது.

எனவே, நாம் அரசாங்கத்தை வலியுறுத்துவது என்னவென்றால், அனைத்து இன மக்களுக்கும் நியாயமான முறையில் இந்த மீள்குடியேற்ற நடவடிக்கைகள் முன்னெடுக்கப்பட வேண்டும். தற்போது இந்த மீள்குடியேற்றப் பணிகள் ஆரம்பிக்கப்பட்டுள்ளதாக எங்களுக்குத் தகவல் கிடைத்துள்ளது, அதில் எங்களுக்கு எந்தப் பிரச்சினையும் இல்லை.

நாம் தமிழ் மக்களுக்கு எதிராகவோ, அல்லது அவர்களின் செயல்பாடுகளைக் குறைத்து மதிப்பிடுவதற்காகவோ இதனைப் பேசவில்லை என்பதை முக்கியமாகக் குறிப்பிட விரும்புகிறோம். நாம் அனைவரும் யுத்தத்திற்கு முந்தைய காலகட்டத்தில், அமைதி, மகிழ்ச்சி மற்றும் நல்லிணக்கத்துடன் வாழ்ந்து வந்தோம். ஆனால், அது மெல்ல மெல்ல இல்லாமல் போய்விட்டது. முன்பு அங்கு வாழ்ந்த அந்த சிங்கள மக்களின் நிலங்கள், வாகனங்கள், வீடுகள், சொத்துக்கள் மற்றும் வாழ்வாதாரங்கள் அனைத்தும் இழக்கப்பட்டு, அவர்கள் அநாதரவாக்கப்பட்டனர். ஆனால் இப்போது, அவர்களுக்கு அந்த நியாயம் கிடைக்க வேண்டும்.

நம் நாட்டின் அரசியலமைப்பின் 3ஆம் அத்தியாயத்தில் உள்ள அடிப்படை உரிமைகள் பிரிவின் கீழ், 12(2) உறுப்புரையின்படி, இலங்கையில் உள்ள எந்தவொரு குடிமகனுக்கும் நாட்டின் எந்தவொரு பகுதியிலும் சுதந்திரமாக வாழ்வதற்கும், தனது மதத்தைப் பின்பற்றுவதற்கும் சுதந்திரம் உள்ளது. அதேபோல், 14(2) உறுப்புரையின் கீழ், தங்களுக்கு விருப்பமான எந்த இடத்திலும் தங்குவதற்கும், நடமாடுவதற்கும், பாகுபாடின்றி நடத்தப்படுவதற்கும் உரிமை உண்டு எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. எனவே, அரசியலமைப்பில் உள்ள இந்த உரிமைகளை உறுதிப்படுத்திக் கொடுக்குமாறு அரசாங்கத்தை வலியுறுத்துகிறோம்.அவ்வாறு செய்யாமல் இருக்க வேண்டாம். ஏனெனில், ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்திற்கு மாத்திரம் இந்த மீள்குடியேற்றத்தைச் செய்து, மற்றவர்களுக்கு அநீதி இழைக்கப்பட்டால், அது தற்போது ஏற்பட்டுள்ள அமைதியைக் குலைத்துவிடும். எனவே, இந்த அமைதியைச் சீர்குலைக்காமல் முன்னோக்கிக் கொண்டு செல்லும் பொறுப்பும் அர்ப்பணிப்பும் அரசாங்கத்திடமே உள்ளது. எனவே, அரசாங்கம் இது குறித்துக் கவனம் செலுத்தி, கொள்கை முடிவின்படி மேற்கொள்ளப்படும் இந்த மறுகுடியேற்றத்தில் சிங்கள மக்களுக்கும் சமமான உரிமைகளை வழங்க வேண்டும். புள்ளிவிவரங்களின்படி அங்கு வாழ்ந்த 8,668 மக்களையும் மீண்டும் குடியேற்ற அரசாங்கம் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் எனக் கேட்டுக்கொள்கிறோம் – என்றனர்.