பொஸ்னியா இன படுகொலையில் ராட்கோ மிலாடிச்: இரத்தக் கறைமிக்க அத்தியாயம் முடிந்ததா?… ஐங்கரன் விக்கினேஸ்வரா

(பொஸ்னியப் போரின் பாடமானது இனவாத அரசியல், வெறுப்பு, தேசியவாத தீவிரம் மற்றும் தண்டனையின்மை எவ்வாறு ஒரு சமூகத்தை இனப்படுகொலைக்குத் தள்ள முடியும் என்பதற்கான எச்சரிக்கை, இன்றும் உலக அரசியலுக்கு மிகவும் பொருத்தமானதாகவே உள்ளது.

பொஸ்னியப் போரின் போது நடைபெற்ற இனப்படுகொலை, இனச் சுத்திகரிப்பு மற்றும் மனித குலத்திற்கு எதிரான கொடூரக் குற்றங்களுடன் தொடர்புடைய முன்னாள் பொஸ்னிய செர்பிய இராணுவத் தளபதி ராட்கோ மிலாடிச் (Ratko Mladić) நெதர்லாந்தின் த ஹேக் நகரில், ஐக்கிய நாடுகளின் தடுப்பு காவலில் மருத்துவமனையில் இருந்தபோது உயிரிழந்துள்ளார். ஐ.நா.வின் சர்வதேச குற்றவியல் நீதிமன்றங்களுக்கான மீதமுள்ள பொறிமுறை (IRMCT) அவரது மரணத்தை உறுதிப்படுத்தியதுடன், மரணத்தின் சூழ்நிலைகள் குறித்து முழுமையான விசாரணைக்கும் உத்தரவிட்டுள்ளது.

அவருக்கு 2017ஆம் ஆண்டு இனப்படுகொலை, மனித குலத்திற்கு எதிரான குற்றங்கள் மற்றும் போர்க்குற்றங்களுக்காக ஆயுள் தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. 2021ஆம் ஆண்டு மேல்முறையீட்டு நீதிமன்றமும் அந்தத் தீர்ப்பையும் ஆயுள் தண்டனையையும் உறுதி செய்தது.

1990களின் தொடக்கத்தில் யுகோஸ்லாவியா சிதைவடைந்தபோது, பல்வேறு தேசிய இனங்களுக்கும் அரசியல் குழுக்களுக்கும் இடையே கடுமையான மோதல்கள் உருவாகின. பொஸ்னியா மற்றும் ஹெர்சகோவினா சுதந்திரத்தை நோக்கிச் சென்றபோது, போஸ்னிய முஸ்லிம்கள் (Bosniaks), குரோஷியர்கள் மற்றும் செர்பியர்களுக்கு இடையே போர் வெடித்தது.

1992 முதல் 1995 வரை நடைபெற்ற இந்தப் போரில் ஒரு இலட்சத்திற்கும் அதிகமானோர் கொல்லப்பட்டனர். பல இலட்சக்கணக்கான மக்கள் தங்கள் வீடுகளை விட்டு வெளியேற வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. குடிமக்கள் மீது நடத்தப்பட்ட கொலைகள், பாலியல் வன்முறைகள், சித்திரவதைகள், கட்டாய இடம்பெயர்வுகள் மற்றும் நகரங்கள் மீதான தாக்குதல்கள் இந்தப் போரின் முக்கியமான கொடூரங்களாக அமைந்தன. இந்தப் போரில் பொஸ்னிய செர்பியப் படைகளின் முக்கிய இராணுவத் தலைவராக இருந்தவர் ராட்கோ மிலாடிச்.

மிலாடிச் 1992 மே மாதம் பொஸ்னிய செர்பிய இராணுவத்தின் (VRS) தலைமைத் தளபதியாக நியமிக்கப்பட்டார். 1996 வரை அவர் அந்தப் பதவியில் தொடர்ந்தார். சர்வதேச விசாரணைகளின்படி, பொஸ்னிய முஸ்லிம்களையும் பொஸ்னிய குரோஷியர்களையும் பொஸ்னிய செர்பியர்கள் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டுவர விரும்பிய பகுதிகளில் இருந்து நிரந்தரமாக அகற்றும் திட்டங்களில் அவர் முக்கிய பங்காற்றினார்.

சரயேவோ முற்றுகை அவரது இராணுவ வாழ்க்கையின் மிகக் கொடூரமான அத்தியாயங்களில் ஒன்றாகும். நகரத்தின் மீது பல ஆண்டுகள் நடத்தப்பட்ட துப்பாக்கிச் சூடு மற்றும் ஸ்னைப்பர் தாக்குதல்கள் பொதுமக்களை இலக்காகக் கொண்டிருந்ததாக நீதிமன்றம் கண்டறிந்தது. ஐ.நா. நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பின்படி, பொதுமக்களிடையே பயத்தை ஏற்படுத்தும் நோக்கத்துடன் நடத்தப்பட்ட தாக்குதல்களும் மிலாடிச்சின் குற்றச்சாட்டுகளில் இடம்பெற்றன.

இதன் விளைவாக செப்ரெனிட்சா உலகை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கிய இனப்படுகொலையாக மாறியது.

ஆனால் மிலாடிச்சின் பெயருடன் நிரந்தரமாக இணைந்திருக்கும் சம்பவம் 1995ஆம் ஆண்டின் செப்ரெனிட்சா இனப்படுகொலை.

அந்த ஆண்டு ஜூலை மாதம், ஐ.நா. பாதுகாப்புப் பகுதியாக அறிவிக்கப்பட்டிருந்த செப்ரெனிட்சா, பொஸ்னிய செர்பியப் படைகளின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்தது. அதன் பின்னர் ஆயிரக்கணக்கான பொஸ்னிய முஸ்லிம் ஆண்களும் சிறுவர்களும் பிரிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்டனர்.

8,000-க்கும் மேற்பட்ட பொஸ்னிய முஸ்லிம் ஆண்கள் மற்றும் சிறுவர்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டதாக சர்வதேச நீதிமன்றப் பதிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன. இது இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின்னர் ஐரோப்பாவில் நடைபெற்ற மிகக் கொடூரமான இனப்படுகொலைகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.

இந்தப் படுகொலை தனிப்பட்ட இராணுவ நடவடிக்கை அல்ல என்றும், செப்ரெனிட்சாவில் உள்ள பொஸ்னிய முஸ்லிம் மக்களை அழிக்கும் நோக்கத்துடன் திட்டமிடப்பட்ட கூட்டுச் செயல்பாட்டின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது என்றும் நீதிமன்றம் தீர்மானித்தது.

மிலாடிச்சுக்கு எதிரான வழக்கு நீண்ட காலம் நடைபெற்றது. அவர் 1995ஆம் ஆண்டிலேயே குற்றஞ் சாட்டப்பட்டிருந்தாலும், சுமார் 16 ஆண்டுகள் தலைமறைவாக இருந்தார். இறுதியாக 2011 மே 26 அன்று செர்பியாவில் கைது செய்யப்பட்டு, சில நாட்களுக்குப் பின்னர் ஹேக்கிற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். 2012ஆம் ஆண்டு அவரது விசாரணை தொடங்கியது. நான்கு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக சாட்சியங்கள் விசாரிக்கப்பட்டன; நூற்றுக்கணக்கான சாட்சிகள் ஆஜர்படுத்தப்பட்டதுடன் ஆயிரக்கணக்கான ஆதார ஆவணங்களும் நீதிமன்றத்தில் சமர்ப்பிக்கப்பட்டன.

2017 நவம்பர் 22 அன்று சர்வதேச முன்னாள் யுகோஸ்லாவியா குற்றவியல் தீர்ப்பாயம் அவரை இனப்படுகொலை, மனித குலத்திற்கு எதிரான குற்றங்கள் மற்றும் போர்ச் சட்ட மீறல்கள் ஆகியவற்றில் குற்றவாளியாகத் தீர்ப்பளித்து ஆயுள் தண்டனை விதித்தது. அவருக்கு எதிரான குற்றச்சாட்டுகளில் கொலை, அழித்தொழித்தல், துன்புறுத்தல், நாடுகடத்தல், கட்டாய இடம்பெயர்வு, பொதுமக்கள் மீது பயங்கரவாத நடவடிக்கைகள், சட்டவிரோத தாக்குதல்கள் மற்றும் ஐ.நா. பணியாளர்களை பணயக் கைதிகளாகப் பிடித்தல் ஆகியவையும் அடங்கின.

மிலாடிச் தனது தண்டனையை எதிர்த்து மேல்முறையீடு செய்தார். ஆனால் 2021 ஜூன் 8 அன்று மேல்முறையீட்டு அறை அவரது முக்கியமான முறையீடுகளை நிராகரித்து, இனப்படுகொலை, மனித குலத்திற்கு எதிரான குற்றங்கள் மற்றும் போர்க்குற்றங்களுக்கான தீர்ப்பையும் ஆயுள் தண்டனையையும் உறுதி செய்தது. இதன் மூலம் சர்வதேச நீதிமன்றத்தின் பார்வையில் அவரது குற்றவியல் பொறுப்பு இறுதியாக உறுதி செய்யப்பட்டது.

மிலாடிச் தனது இறுதி ஆண்டுகளிலும் தன் மீது சுமத்தப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகளை ஏற்கவில்லை. செர்பிய தேசியவாதிகளின் ஒரு பகுதி அவரை இன்னும் “வீரர்” எனக் கருதுவது, போஸ்னியப் போரின் நினைவுகள் இன்றும் பால்கன் சமூகங்களில் எவ்வளவு ஆழமான பிளவை ஏற்படுத்தியுள்ளன என்பதை காட்டுகிறது. அதே நேரத்தில், செப்ரெனிட்சா உயிர் பிழைத்தவர்கள் மற்றும் பாதிக்கப்பட்ட குடும்பங்களுக்கு அவர் ஒரு போர்க்குற்றவாளியாகவே நினைவுகூரப்படுகிறார்.

மிலாடிச் இறந்ததால் செப்ரெனிட்சாவில் உயிரிழந்த ஆயிரக்கணக்கானோரின் வாழ்க்கை திரும்பி வராது. ஆனால் அவரது மரணம் ஒரு முக்கியமான சர்வதேச நீதிக் கருத்தை மீண்டும் நினைவுபடுத்துகிறது: போர் முடிந்துவிட்டாலும், போர்க்குற்றங்களுக்கான பொறுப்பு முடிவதில்லை. மிலாடிச் 16 ஆண்டுகள் தலைமறைவாக இருந்தாலும் இறுதியில் நீதிமன்றத்தின் முன் நிறுத்தப்பட்டார். அவருக்கு எதிரான தீர்ப்பு, இராணுவ அதிகாரம் அல்லது அரசியல் செல்வாக்கு எவ்வளவு பெரியதாக இருந்தாலும், பொதுமக்களை திட்டமிட்டு கொல்வது, இனப்படுகொலை செய்வது, கட்டாயமாக மக்களை வெளியேற்றுவது போன்ற குற்றங்களுக்கு சர்வதேச சட்டத்தின் கீழ் பொறுப்பு இருக்கிறது என்பதை உலகிற்கு எடுத்துக்காட்டியது.

ராட்கோ மிலாடிச்சின் வாழ்க்கை முடிவடைந்திருக்கலாம்; ஆனால் செப்ரெனிட்சாவின் நினைவு முடிவடையாது. அவரது மரணம் ஒரு தனிநபரின் இறுதி அத்தியாயமாக இருக்கலாம். ஆனால் பொஸ்னியப் போரின் பாடமானது இனவாத அரசியல், வெறுப்பு, தேசியவாத தீவிரம் மற்றும் தண்டனையின்மை எவ்வாறு ஒரு சமூகத்தை இனப்படுகொலைக்குத் தள்ள முடியும் என்பதற்கான எச்சரிக்கை, இன்றும் உலக அரசியலுக்கு மிகவும் பொருத்தமானதாகவே இருக்கிறது.