கியூபாவை அடிபணிய வைக்கும் அமெரிக்கா ! போரா இராஜதந்திரமா இன்றைய தேவை ?… ஐங்கரன் விக்கினேஸ்வரா

வரலாற்றில் அமெரிக்காவிற்கும் கியூபாவிற்கும் இடையிலான உறவு பல தசாப்தங்களாக பதட்டமாகவே இருந்து வருகிறது. கியூபப் புரட்சி மற்றும் பிடல் காஸ்ட்ரோவின் எழுச்சிக்குப் பிறகு, அரசியல் கருத்து வேறுபாடுகள், பொருளாதாரத் தடைகள் மற்றும் இராணுவ அழுத்தங்கள் ஆகியவை இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான உறவை மேலும் சிக்கலாக்கி உள்ளன. இந்த வரலாற்றின் காரணமாக, நவீன உலகில் கியூபா மீது அமெரிக்கா தாக்குதல் நடத்துவது சாத்தியமா என்று பலர் வியக்கின்றனர்.

வரலாற்று ரீதியாக, இராணுவ மோதல் நெருங்கிவிட்டதாகத் தோன்றிய பலதருணங்கள் இருந்துள்ளன. இதற்கு ஒரு முக்கிய உதாரணம் பே ஆஃப் பிக்ஸ் (Bay of Pigs) படையெடுப்பு ஆகும், அப்போது அமெரிக்காவின் ஆதரவுடன் நாடுகடத்தப்பட்ட கியூபர்கள் காஸ்ட்ரோவின் அரசாங்கத்தைக் கவிழ்க்க முயன்றனர். மற்றொரு பெரிய நெருக்கடி கியூப ஏவுகணை நெருக்கடி ஆகும். அப்போது சோவியத் யூனியன் கியூபாவில் அணு ஏவுகணைகளை நிறுவி, உலகை அணு ஆயுதப் போருக்கு அருகில் கொண்டு வந்தது. இந்த நிகழ்வுகள் பல ஆண்டுகளாக இரு நாடுகளுக்கும் இடையே அச்சத்தையும் அவநம்பிக்கையையும் உருவாக்கியது.

ஆனாலும் தற்போது கியூபா மீது ஒரு நேரடி அமெரிக்க இராணுவத் தாக்குதல் சாத்தியமற்றதாகவே கருதப்படுகிறது.

நவீன சர்வதேச அரசியல், வெளிப்படையான போரை விட இராஜதந்திரம், பொருளாதார அழுத்தம் மற்றும் ஒத்துழைப்பு ஆகியவற்றில் அதிக கவனம் செலுத்துகிறது. அமெரிக்கா ஏற்கனவே இராணுவ பலத்தைப் பயன்படுத்துவதை விட, பொருளாதாரத் தடைகளையும் அரசியல் பேச்சுவார்த்தைகளையும் கியூபா மீது செல்வாக்கு செலுத்தப் பயன்படுத்துகிறது. மேலும், ஒரு தாக்குதல் நடத்தப்பட்டால், ஐக்கிய நாடுகள் சபை போன்ற அமைப்புகள் உட்பட சர்வதேச சமூகத்திடமிருந்து விமர்சனங்களை எதிர்கொள்ள நேரிடும்.

ஒரு தாக்குதல் நடப்பதற்கான வாய்ப்பு குறைவு என்பதற்கு மற்றொரு காரணம், பனிப்போர் காலத்தில் இருந்தது போன்ற இராணுவ அச்சுறுத்தலை கியூபா இப்போது கொண்டிருக்கவில்லை. அமெரிக்காவிற்கும் சோவியத் யூனியனுக்கும் இடையிலான போட்டி நிலவிய காலத்தில், சோவியத் யூனியனுடனான அதன் நெருங்கிய உறவின் காரணமாக கியூபா ஒரு மூலோபாய முக்கியத்துவத்தைக் கொண்டிருந்தது. 1991-ல் சோவியத் யூனியன் வீழ்ச்சியடைந்த பிறகு, பதட்டங்கள் கணிசமாகக் குறைந்தன. அரசியல், மனித உரிமைகள் மற்றும் பொருளாதார அமைப்புகள் தொடர்பாக இன்னும் கருத்து வேறுபாடுகள் நிலவினாலும், பராக் ஒபாமாவின் ஜனாதிபதி பதவிக் காலத்தில் இராஜதந்திர உறவுகள் மீண்டும் திறக்கப்பட்டது உட்பட, இரு நாடுகளும் உறவுகள் மேம்பட்ட காலகட்டங்களையும் அனுபவித்துள்ளன.

இருப்பினும், சில குறிப்பிட்ட சூழ்நிலைகளில் பதட்டங்கள் அதிகரிக்கக்கூடும் என்று சில வல்லுநர்கள் நம்புகிறார்கள். உதாரணமாக, அரசியல் ஸ்திரமின்மை, வெளிநாட்டு இராணுவ ஈடுபாடு அல்லது கரீபியன் பிராந்தியத்தில் ஏற்படும் பெரிய பாதுகாப்பு அச்சுறுத்தல்கள் மோதலை உருவாக்கக்கூடும். ஆயினும், இதுபோன்ற சூழ்நிலைகளில்கூட, பெரும்பாலான அரசாங்கங்கள் பேச்சுவார்த்தையையே விரும்புகின்றன, ஏனெனில் போர் கடுமையான பொருளாதார மற்றும் மனிதாபிமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தும்.

அமெரிக்காவிற்கும் கியூபாவிற்கும் இடையே மோதல்கள் இருந்துள்ளன என்பதை வரலாறு காட்டினாலும், கியூபா மீதான ஒரு நவீன அமெரிக்கத் தாக்குதல் நடப்பதற்கான வாய்ப்பு மிகவும் குறைவு. இன்றைய உலகம் மிகவும் ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டுள்ளது, மேலும் இராணுவ நடவடிக்கை பெரும்பாலும் தீர்வுகளை விட பெரிய சிக்கல்களையே உருவாக்குகிறது. நாடுகள் தங்களுக்குள் உள்ள கருத்து வேறுபாடுகளைத் தீர்த்துக் கொள்வதற்கு, ராஜதந்திரம், வர்த்தகம் மற்றும் சர்வதேச ஒத்துழைப்பு ஆகியவை மிகவும் நடைமுறைக்கு உகந்த வழிகளாகத் திகழ்கின்றன.

1959 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற கியூபா புரட்சி உலக வரலாற்றில் மிக முக்கியமான அரசியல் மாற்றங்களுள் ஒன்றாகும். இந்தப் புரட்சியின் மூலம் கியூபாவில் இருந்த அடக்குமுறை ஆட்சி முடிவுக்கு வந்து, சமூகவாத அரசியல் அமைப்பு உருவாக்கப்பட்டது. இந்தப் புரட்சியை முன்னின்று வழிநடத்தியவர் பிடல் காஸ்ரோ ( Fidel Castro ) ஆவார். அவருடன் சேகுவேரா, ராவுல் காஸ்ரோ போன்றோர் இணைந்து போராடினர்.

அந்த காலத்தில் கியூபாவை பட்டிஸ்டா (Fulgencio Batista) என்ற ஆட்சியாளர் ஆட்சி செய்தார். அவரது ஆட்சி ஊழல், ஏழை மக்களின் சுரண்டல் மற்றும் அரசியல் அடக்குமுறையால் நிரம்பியிருந்தது. அமெரிக்காவின் ஆதரவுடன் நடந்த அவரது ஆட்சி பொதுமக்களிடையே பெரும் அதிருப்தியை ஏற்படுத்தியது. இதனால் மாணவர்கள், விவசாயிகள் மற்றும் தொழிலாளர்கள் புரட்சியை ஆதரிக்கத் தொடங்கினர்.

1953 ஆம் ஆண்டு (Moncada Barracks Attack) புரட்சிப் போராட்டம் தொடங்கப்பட்டது. ஆரம்பத்தில் இந்த முயற்சி தோல்வியடைந்தாலும், பின்னர் ஃபிடல் காஸ்ட்ரோ மெக்சிகோவில் இருந்து திரும்பி 26 ஜூலை (26th July Movement) என்ற இயக்கத்தை உருவாக்கினார். சியாரா மாஸ்திரா மலைப்பகுதிகளில் கெரில்லா போர் நடத்தி, மக்களின் ஆதரவைப் பெற்றார்.

1959 ஜனவரி 1ஆம் தேதி பட்டிஸ்டா நாடு விட்டு தப்பிச் சென்றார். இதன் மூலம் கியூபா புரட்சி வெற்றி பெற்றது. பின்னர் பிடல் காஸ்ட்ரோ தலைமையில் புதிய அரசு அமைக்கப்பட்டது. இந்த அரசு நில சீர்திருத்தம், இலவச கல்வி, இலவச மருத்துவ சேவை போன்ற பல சமூக நலத் திட்டங்களை அறிமுகப்படுத்தியது.

ஆனால் இந்தப் புரட்சி அமெரிக்கா மற்றும் கியூபா இடையிலான உறவை மோசமாக மாற்றியது. கியூபா பின்னர் சோவியத் ஒன்றியத்துடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டது. இதனால் ஏவுகணை பிரச்சனை (Cuban Missile Crisis) போன்ற முக்கிய உலக அரசியல் பதற்றங்களும் உருவானது.

1959இல் ஏற்பட்ட கியூபா புரட்சி என்பது ஒரு சாதாரண அரசியல் மாற்றம் அல்ல; அது சமூக சமத்துவம், தேசிய சுயாட்சி மற்றும் மக்கள் உரிமைக்கான போராட்டத்தின் சின்னமாகும். இந்த இயக்கம் புரட்சி உலக அரசியல் வரலாற்றில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய நிகழ்வாகக் கருதப்படுகிறது.

ஆயினும் இரு நாடுகளுக்கிடையேயான உறவு பல தசாப்தங்களாக அரசியல் பதற்றம், பொருளாதாரத் தடைகள், மற்றும் பாதுகாப்பு சார்ந்த கவலைகளால் நிரம்பியுள்ளது. இதனால் “அமெரிக்கா கியூபா மீது நேரடி தாக்குதல் நடத்துமா?” என்ற கேள்வி பலரிடமும் எழுகிறது. இக்கட்டுரையில் அந்த சாத்தியத்தை அரசியல், இராணுவ, பொருளாதார மற்றும் சர்வதேச உறவுகள் என்ற கோணங்களில் ஆய்வு செய்வோம்.

1959ஆம் ஆண்டு கியூபாவில் நடைபெற்ற புரட்சிக்குப் பிறகு, காஸ்ரோ தலைமையிலான அரசு அமெரிக்காவுக்கு எதிரான கொள்கைகளை ஏற்றுக்கொண்டது. இதன் விளைவாக இரு நாடுகளுக்கும் இடையே உறவு மோசமடைந்தது. இதன் பின்னர் உலகத்தை அணு போரின் விளிம்பிற்கு கொண்டு சென்றன. அதன் பின்னர் அமெரிக்கா கியூபாவுக்கு எதிராக பொருளாதாரத் தடைகளை நீண்ட காலமாகப் பேணிவருகிறது.

இன்றைய சூழலில் அமெரிக்கா நேரடி இராணுவத் தாக்குதல் நடத்துவது மிகவும் குறைந்த சாத்தியமுள்ளதாக பல அரசியல் ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர். காரணங்கள் பல உள்ளன. சர்வதேச சட்டங்கள் மற்றும் ஐ.நா. அழுத்தம், எந்த நாட்டின் மீதும் காரணமின்றி தாக்குதல் நடத்துவது சர்வதேச சட்டங்களுக்கு எதிரானதாக கருதப்படும். இதனால் உலக நாடுகளின் கண்டனம் உருவாகலாம்.

அரசியல் விளைவுகளாக கியூபா மீது தாக்குதல் நடத்துவது லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில் அமெரிக்காவின் செல்வாக்கை பாதிக்கக்கூடும். பல நாடுகள் இதை ஆதிக்க அரசியலாக பார்க்கலாம்.பொருளாதார செலவுகள் ஒரு போர் மிகப்பெரிய நிதிச் சுமையை ஏற்படுத்தும். அமெரிக்கா ஏற்கனவே பல உலகளாவிய பாதுகாப்பு நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டிருப்பதால் புதிய போரைத் தொடங்குவது கடினமாக இருக்கலாம்.

உள்நாட்டு அரசியல் குழப்பம் ஏற்படும் சாத்தியம் உள்ளது. அமெரிக்க மக்களிடையே தேவையற்ற வெளிநாட்டு போர்களுக்கு எதிர்ப்பு அதிகரித்து வருகிறது. எனவே அரசியல் ஆதரவு இல்லாமல் தாக்குதல் நடத்துவது சிரமமானது.

இராணுவ திறனின் அடிப்படையில் பார்க்கும்போது, அமெரிக்காவுக்கு உலகின் மிகப்பெரிய மற்றும் நவீன இராணுவ அமைப்பு உள்ளது. அதனால் கியூபா மீது தாக்குதல் நடத்தும் திறன் தொழில்நுட்ப ரீதியாக இருக்கிறது. ஆனால் “சாத்தியம்” மற்றும் “நடைமுறை” என்பது வேறு விஷயங்கள். ஒரு நடவடிக்கையின் விளைவுகள் மற்றும் உலகளாவிய எதிர்வினைகள் முக்கியமாக கருதப்படுகின்றன.

கியூபா ஏதேனும் அமெரிக்காவின் தேசிய பாதுகாப்புக்கு நேரடி அச்சுறுத்தலாக மாறினால், அல்லது பெரிய இராணுவ கூட்டணிகளில் ஈடுபட்டால், பதற்றம் அதிகரிக்கலாம். இருப்பினும் தற்போதைய சூழலில் பொருளாதாரத் தடைகள், தூதரக அழுத்தங்கள், மற்றும் அரசியல் பேச்சுவார்த்தைகள் போன்ற வழிகளே அதிகம் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

அமெரிக்கா கியூபா மீது தாக்குதல் நடத்தும் இராணுவ திறன் கொண்ட நாடாக இருந்தாலும், தற்போதைய உலக அரசியல் சூழலில் அது மிகவும் குறைந்த சாத்தியமுடைய ஒன்றாகவே பார்க்கப்படுகிறது. சர்வதேச சட்டம், அரசியல் விளைவுகள், பொருளாதாரச் சுமைகள் மற்றும் உலக நாடுகளின் எதிர்வினைகள் ஆகியவை இப்படிப்பட்ட நடவடிக்கையைத் தடுக்கின்ற முக்கிய காரணிகளாக உள்ளன. எனவே, எதிர்காலத்தில் பதற்றங்கள் தொடர்ந்தாலும், நேரடி போர் நிகழ்வதைவிட தூதரக மற்றும் அரசியல் முறைகள் முன்னிலையாக இருக்கும் என்பதே அதிக வாய்ப்புள்ள நிலைப்பாடாகும்.