நாணமென நானறிவேன்!… சங்கர சுப்பிரமணியன்…. மெல்பேர்ன்.

கார்முகிலில் மறைந்தோடி
கண்சிமிட்டி விளயாடும் நிலா மேகம்விட்டு வெளியேறியதும்
மீண்டும் மீண்டும் மறைவதுபோல்

கார்கூந்தலில் மறைந்த முகம்
கண்சிமிட்டு விளையாடுதிங்கே
கூந்தல்விட்டு வெளியேறியதும்
மீண்டும் அங்கே மறைந்திடுமோ

மேகமங்கே ஓடுவதால் நிலவும்     
மறைந்து விளையாடுதல் போல்
கார்குழல் அதுபோல் விலகாது
உன் காந்தமுகம் மறைந்திடாது

மறையாத முகமதில் தெரிகிறதே
மயங்கியே கண்கள் கவிழ்கிறதே
முறையாக நீயேதும் சொல்லாதே
முடியுமது நாணமென நானறிய!

– சங்கர சுப்பிரமணியன்.