நீலக் கடல் நண்டுகளா? சேற்று நண்டுகளா? – தமிழ்ச் சமூகத்தின் முன் நிற்கும் தேர்வு… ராஜ் சிவநாதன்
அரசியல் கற்றுத் தர முடியாத பல பாடங்களை இயற்கை நமக்குக் கற்றுத் தருகிறது.
இலங்கையின் கடற்கரைகளில் வாழும் இரண்டு முக்கியமான நண்டு இனங்கள் – நீலக் கடல் நண்டு மற்றும் சேற்று நண்டு. இரண்டும் மதிப்புமிக்கவை. இரண்டும் வாழ்கின்றன. ஆனால் அவை வாழும் முறைகள் முற்றிலும் வேறுபட்டவை. அந்த வேறுபாடுகள் இன்று தமிழ்ச் சமூகத்தின் முன் நிற்கும் அரசியல் தேர்வை சிந்திக்க வைக்கும் ஒரு உவமையாக அமைகின்றன.
நீலக் கடல் நண்டு திறந்த கடலில் வாழ்கிறது. அது வேகமானது, சுறுசுறுப்பானது, குறிப்பிட்ட கடல் சூழலையே நம்பி வாழ்கிறது. திறந்த கடலின் இயற்கைச் சூழல் இல்லாமல் அதன் வாழ்க்கைச் சுழற்சி முழுமையடைய முடியாததால், இன்றுவரை அதை வணிக ரீதியாகப் பெருமளவில் வளர்ப்பது விஞ்ஞானிகளுக்கு சவாலாகவே உள்ளது.
சேற்று நண்டு முற்றிலும் மாறுபட்டது. அது மாங்குரோவ் காடுகள், உப்பங்கழிகள் மற்றும் சேற்றுப் பகுதிகளில் வாழ்கிறது. மாறும் அலைகள், உப்புத்தன்மை, கடினமான சூழ்நிலைகள் ஆகியவற்றை ஏற்றுக்கொண்டு தன்னை மாற்றிக் கொண்டு வாழ்கிறது. சிறந்த சூழலைக் காத்திருக்காமல், கிடைத்த சூழலைப் பயன்படுத்தி முன்னேறுகிறது.
இந்த இரண்டு நண்டுகளும் இரண்டு அரசியல் அணுகுமுறைகளை நினைவூட்டுகின்றன.
பல தசாப்தங்களாக தமிழ் அரசியலின் ஒரு பகுதி ‘நீலக் கடல் நண்டு’ அணுகுமுறையைப் பின்பற்றி வருகிறது. முழுமையான அரசியல் தீர்வு கிடைக்கும் வரை தற்போதுள்ள அரசியல் அமைப்புகளை ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடாது என்ற எண்ணமே அதன் அடிப்படை.
மற்றொரு அணுகுமுறை ‘சேற்று நண்டு’ வழிமுறை. இறுதி அரசியல் இலக்கு மாறாது; ஆனால் தற்போதுள்ள ஜனநாயக அமைப்புகள், பொருளாதார வாய்ப்புகள் மற்றும் நிர்வாக அமைப்புகளைப் பயன்படுத்தி மக்களின் வாழ்க்கையை முன்னேற்ற வேண்டும் என்பதே அதன் கருத்து.
இயற்கை இன்னொரு பாடத்தையும் கற்றுத் தருகிறது.
கடல் உயிரியல் ஆய்வுகளின்படி, நீலக் கடல் நண்டுகள் குறுகிய இடங்களில் அடைக்கப்பட்டாலோ அல்லது உணவுக்கான போட்டி அதிகரித்தாலோ ஒன்றுக்கொன்று தாக்குதல் நடத்தக்கூடும். குறிப்பாக ஓடு உரிந்ததால் பலவீனமடைந்த நண்டுகள் அதிக ஆபத்தில் இருக்கும். இங்கு இந்த நடத்தை அரசியலுக்கான ஒரு உவமையாக மட்டுமே பயன்படுத்தப்படுகிறது.
தமிழ் அரசியலிலும் பல சமயங்களில் ஒரே இலக்கைக் கொண்டவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் பலவீனப்படுத்துவதிலேயே அதிக நேரத்தை செலவிடுகின்றனர். கட்சிகள் பிளவுபடுகின்றன. அமைப்புகள் போட்டியிடுகின்றன. தனிப்பட்ட முரண்பாடுகள் சமூகத்தின் ஒற்றுமையை பாதிக்கின்றன.
இதற்கிடையில் சாதாரண தமிழ் மக்கள் கேட்கும் கேள்விகள் வேறுபட்டவை.
வேலைவாய்ப்புகள் எங்கே?
முதலீடுகள் எங்கே?
இளைஞர்கள் ஏன் வெளியேறுகின்றனர்?
வடக்கு மற்றும் கிழக்கின் பொருளாதாரத்தை எவ்வாறு வலுப்படுத்துவது?
மாகாண சபைகள் பற்றிய விவாதமும் இதையே பிரதிபலிக்கிறது. சிலர் தற்போதைய அமைப்பில் பங்கேற்பது இறுதி அரசியல் இலக்கை பலவீனப்படுத்தும் எனக் கருதுகின்றனர். மற்றவர்கள், பங்கேற்காததன் மூலம் மக்களே பிரதிநிதித்துவத்தை இழக்கின்றனர் என்று வாதிடுகின்றனர்.
ஒரு சமூகத்தின் அரசியல் வலிமை அதன் பொருளாதார வலிமையுடனும் தொடர்புடையது. முதலீடுகள், கல்வி, வேலைவாய்ப்புகள், நல்லாட்சி மற்றும் வலுவான நிறுவனங்கள் எதிர்கால அரசியல் பேச்சுவார்த்தைகளுக்கும் அடித்தளமாக அமைகின்றன.
நீலக் கடல் நண்டு நமக்கு கொள்கையை நினைவூட்டுகிறது.
சேற்று நண்டு நமக்கு தழுவிக் கொள்ளும் திறன், பொறுமை மற்றும் நடைமுறை அறிவை நினைவூட்டுகிறது.
தமிழ்ச் சமூகம் கொள்கைக்கும் முன்னேற்றத்திற்கும் இடையில் ஒன்றைத் தேர்வு செய்ய வேண்டியதில்லை. இரண்டையும் இணைக்க வேண்டும்.
நீண்டகால அரசியல் இலக்குகளை உறுதியாகத் தக்கவைத்துக் கொண்டே, கிடைக்கும் ஒவ்வொரு ஜனநாயக வாய்ப்பையும் பயன்படுத்தி மக்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்த வேண்டும்.
மிகப் பெரிய ஆபத்து கருத்து வேறுபாடு அல்ல; உள்மோதல்களில் நமது சக்தியை முழுமையாக வீணடிப்பதே ஆகும்.
ஏறத்தாழ ஒரு நூற்றாண்டு கால அரசியல் விவாதங்களுக்குப் பிறகு தமிழ்ச் சமூகத்தின் முன் நிற்கும் கேள்வி ‘எதை அடைய வேண்டும்?’ என்பதல்ல; ‘அதை எவ்வாறு அடைவது?’ என்பதே ஆகும்.
நாம் தொடர்ந்து ஒருவரை ஒருவர் பலவீனப்படுத்திக் கொண்டே இருப்போமா? அல்லது மாறும் சூழல்களுக்கு ஏற்ப தழுவி, பொருளாதாரத்தை வளர்த்து, நிறுவனங்களை வலுப்படுத்தி, அடுத்த தலைமுறைக்காக சிறந்த எதிர்காலத்தை உருவாக்குவோமா?
தேர்வு தமிழ்ச் சமூகத்தின் கைகளில்தான் உள்ளது.
நாம் தேர்வு செய்யப்போவது எது?
நீலக் கடல் நண்டின் பாதையா?
அல்லது சேற்று நண்டின் பாதையா?
