மாயாஜாலம் முடிந்ததா? மெஸ்ஸியின் மறக்க முடியாத இறுதி அத்தியாயம்!
தனது உலகக் கிண்ணப் பயணம் வேறுவிதமாக முடிய வேண்டும் என்று லியோனல் மெஸ்ஸி மிகுந்த ஆவலுடன் நம்பியிருந்தார்.
கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தோட, கழுத்தில் வெள்ளிப் பதக்கம் அணிய, அவரது சக வீரர்கள் பல்வேறு மன அழுத்த நிலைகளில், ஏதோ ஒரு பேரழிவில் சிக்கியது போல அவரைச் சுற்றி சிதறிக் கிடக்க, தங்க நிறக் காகிதத் துண்டுகளும், மகிழ்ச்சியுடன் வண்ணமையமான பட்டாசுகள் வெடித்துச் சிதற, ஸ்பெய்ன் அணி வெற்றிக் கொண்டாட்டத்தில் ஆர்ப்பரித்துக் கொண்டிருந்தது.
மறுபக்கம் ஒரு ஆடுகளத்தில் கால் பதித்த மிகச்சிறந்த வீரர் என்று சொல்லக்கூடிய மெஸ்ஸி, நிலைகுலைந்து போயிருந்தார்.
அவரது மனதில் என்ன ஓடிக்கொண்டிருந்தது என்பதைத் துல்லியமாக அறிவது இயலாத காரியம்.
தற்போது அவர் கண்ணீர் விட்டுக்கொண்டிருக்கும் அதே நியூ ஜெர்சி, மெட்லைஃப் ஸ்டேடியம் மைதானத்தில்தான், ஒரு தசாப்தத்திற்கு முன்பு, வெற்றிபெற வாய்ப்பே இல்லை என்று கருதப்பட்ட சிலி அணியிடம் கோபா அமெரிக்கா இறுதிப் போட்டியில் ஆர்ஜென்டினா தோல்வியடைந்தது.
இந்த தோல்வியுடன் சர்வதேச கால்பந்தாட்டத்திலிருந்து ஓய்வுபெற மெஸ்ஸி கண்ணீருடன் முடிவெடுத்திருந்தார்.
மெஸ்ஸி அந்த முடிவை மாற்றிக்கொண்டதால் உலகம் பயனடைந்தது, அதேபோல ஆர்ஜென்டினாவும் பயனடைந்தது.
மெஸ்ஸியின் தலைமையின் கீழ் அந்த அணி 2021 கோபா அமெரிக்கா மற்றும் 2022 ஃபைனலிசிமா (Finalissima) ஆகிய பட்டங்களை வென்றது.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, 2022 உலகக் கிண்ணத்தையும் வென்று, தனது நாட்டு மக்களின் மத்தியில் தனது வரலாற்றைச் என்றென்றும் நிலைநிறுத்திக் கொண்டார்.
ஆனால், நியூ ஜெர்சியின் சூரிய ஒளியில் மீண்டும் ஒருமுறை சிந்திய மெஸ்ஸியின் கண்ணீர், ஒரு தலைமுறை கால்பந்து ரசிகர்களுக்கு மறக்க முடியாத ஒரு காட்சியாக அமைந்தது.
சர்வதேச அரங்கிலிருந்து இது மற்றொரு கண்ணீர் மல்கிய விடைபெறுதலா?
வயது காரணமாக ஏற்படும் உடல்ரீதியான கட்டுப்பாடுகளுக்கு ஏற்பத் தன்னை மாற்றிக்கொள்ளும் அற்புதமான திறன் அவரிடம் இருந்தாலும், இன்னும் நான்கு ஆண்டுகளில் மற்றொரு உலகக் கிண்ணத்தில் விளையாடுவது என்பது அவரது அசாத்தியமான திறனுக்கும் அப்பாற்பட்ட ஒன்றாக இருக்கலாம்.
இந்த உலகக் கிண்ணத்தில், மெஸ்ஸி ஆடுகளத்தில் இருந்த நேரத்தில் ஏறக்குறைய பாதியளவு நடந்தே சென்றிருக்கிறார்.
இருப்பினும், ஆர்ஜென்டினாவின் வெற்றிக்கு மெஸ்ஸியை விட வேறு எந்த வீரரும் பெரிய பங்களிப்பைச் செய்ததில்லை என்பதை மறுக்கமுடியாத வகையில் கூறலாம்.
அவருடைய எட்டு கோல்களும், அவர் வழங்கிய நான்கு கோல் உதவிகளும், நடப்பு சாம்பியன்களைக் குழுநிலை மற்றும் நாக்-அவுட் சுற்றுகள் வரை கொண்டு சென்றன.
போட்டிகளில் அதிகம் நடந்தபோதிலும், ஆர்ஜென்டினா அச்சுறுத்தும் போதெல்லாம், அந்தச் சின்னஞ்சிறு மந்திரவாதி ஆட்டத்தின் மையத்தில் இருந்து, தனது மாயாஜாலங்களையும் வியூகங்களையும் தீட்டி, தனது அணிக்குத் தேவைப்பட்ட சரியான நேரத்தில் அவர்களை வெற்றிக்கு இழுத்துச் சென்றார்.
அவரது இருப்பே, சக வீரர்களை அவர்களின் திறனுக்கு அப்பாற்பட்ட சாதனைகளைச் செய்யத் தூண்டுவதாகத் தோன்றியது; அவரது ஆற்றல், அவரைச் சுற்றியிருந்தவர்களுக்கு நேர்மறை, தன்னம்பிக்கை மற்றும் ஒரு தனித்துவமான தகுதியை ஊட்டியது.
அரையிறுதிப் போட்டியில் இங்கிலாந்துக்கு எதிராக, கூடுதல் நேரத்தில் அவர் வழங்கிய இரண்டு உதவிகள் ஆர்ஜென்டினா அணிக்கு ஒரு புகழ்பெற்ற வெற்றியைப் பெற்றுத் தந்தன.
எகிப்துக்கு எதிராக, அவரது அணி 2-0 என்ற கோல் கணக்கில் பின்தங்கி வெளியேற்றத்தை எதிர்கொண்டிருந்தபோது, அவர் முதல் கோலுக்கான குறுக்குப்பந்தை வழங்கியதுடன், சமன் செய்யும் கோலுக்கான ஷாட்டையும் அடித்தார்.
மாயாஜாலம் தோற்றதால் கண்ணீர் பொங்கியது
போட்டியின் இறுதியில் அவருக்கு வெள்ளிப் பதக்கம் வழங்கப்பட்ட பின்னரே கண்ணீர் வந்தது என்பது ஒரு தெளிவான விளக்கமாக இருந்தது.
நேரம் எவ்வளவு தாமதமானாலும், எப்படியாவது ஆட்டத்தைத் தனக்குச் சாதகமாக மாற்றிவிட முடியும் என்ற நம்பிக்கை மெஸ்ஸிக்கு ஒருவேளை இன்னும் இருந்திருக்கலாம்.
ஏனென்றால், அவர் இதற்கு முன்பும் அதைச் செய்திருக்கிறார்.
டொனால்ட் ட்ரம்ப் தோல்வி எனும் அந்தக் கனமான வெள்ளிப் பட்டையை அவர் கழுத்தில் மாட்டியபோதுதான், இனி எந்த மாயாஜாலமும் இல்லை என்பதையும், தனது அபாரமான கால்களின் எந்த மந்திர வித்தையாலும் இப்போது வரலாற்றை மாற்ற முடியாது என்பதையும் அவர் உணர்ந்தார்.
ஸ்பெய்னுக்கு எதிராக, மெஸ்ஸியால் வெறும் 55 முறை மட்டுமே பந்தைத் தொட முடிந்தது; அவற்றில் ஒன்றுகூட ஸ்பெய்ன் பெனால்டி பகுதிக்குள் நிகழவில்லை.
ஸ்பெய்ன் அவரை ஒரு போர்வையால் போர்த்தியது போல, அவர் திறம்பட முடக்கப்பட்டார்.
மேலும், மிகவும் முக்கியமான தருணங்களில் அவரது ஆர்ஜென்டினா அணி வீரர்களால் தங்கள் சூப்பர்ஸ்டாருக்கு ஆதரவளிக்கவே முடியவில்லை.
மெஸ்ஸியால், தன் தேசம் எதிர்பார்த்த அந்த மாயாஜாலத் தருணத்தை வழங்க முடியவில்லை.
ஸ்பெய்ன் அவ்வப்போது மனநிலைக்கேற்ப வெளிப்படுத்திய தங்குதடையற்ற கால்பந்து ஆட்டத்திற்கு மாறாக, ஆர்ஜென்டினா சிறுசிறு ஃபவுல்களையும் கோபமான வார்த்தைகளையும் தவிர வேறு எதையும் வழங்கவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
ஒட்டுமொத்தமாக இந்த இறுதிப் போட்டியில் ஆர்ஜென்டினா படுமோசமாக விளையாடியது என்றே கூறலாம்.
ஆட்டத்தின் முதல் 90 நிமிடங்களில் ஆர்ஜென்டினா கோல் கம்பத்தை நோக்கி ஒருமுறை கூட பந்தை உதைக்கவில்லை. உலகக் கிண்ண இறுதிப் போட்டியில் ஒரு அணி இவ்வாறு செயல்படாமல் போனது இதுவே முதல் முறையாகும்.
கூடுதல் நேரத்தின் 26-வது நிமிடத்தில்தான் அவர்கள் கோல் கம்பத்தை நோக்கிய தங்கள் முதல் முயற்சியை மேற்கொண்டனர்.
அவற்றில் ஒன்று என்சோ ஃபெர்னாண்டஸுக்கு வழங்கப்பட்ட இரண்டாவது மஞ்சள் அட்டையாகும் இது அவரை ஆட்டத்திலிருந்து வெளியேற்றியது.
பௌ குபார்சியை அவர் கீழே விழச் செய்ததற்காக இந்த நடவடிக்கை எடுக்கப்பட்டது; இதன் மூலம் உலகக் கிண்ண இறுதிப் போட்டியில் வெளியேற்றப்பட்ட ஆறாவது வீரராக அவர் ஆனார்.
எவ்வாறெனினும், தொடர்ந்து இரண்டு உலகக் கிண்ணங்களை வென்ற மூன்றாவது ஆடவர் அணியாக ஆர்ஜென்டினா உருவெடுக்க உதவுவதற்கான மாயாஜாலத்தை மெஸ்ஸியால் நிகழ்த்த முடியவில்லை.
இது மெஸ்ஸி எதிர்பார்த்த இறுதி ஆட்டமாக அமையவில்லை.
ஆனால், இதுவே அவரது கண்ணீருடனான பிரியாவிடையாக இருந்தாலும், கால்பந்தின் எல்லா காலத்திற்குமான மிகச்சிறந்த வீரர்களில் ஒருவரால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள் என்ற பெருமையை ரசிகர்கள் இன்றும் திரும்பிப் பார்ப்பார்கள்.
