பிரான்சில் மாணவர் போராட்டம் தீவிரம்!…  அரசின் சிக்கனத் திட்டத்தால் மாணவர் அதிருப்தி!!….  ஐங்கரன் விக்கினேஸ்வரா

பிரான்சில் மீண்டும் பாரிய மாணவர் போராட்டங்கள் வெடித்துள்ளன.
மாணவர் அதிருப்தியானது அரசின் சிக்கனத் திட்டத்தால் நாட்டை உலுக்கும் புதிய சமூகப் போராட்டமாக மாறியுள்ளது. பிரான்சில் கடந்த சில வாரங்களாக உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்களின் போராட்டங்கள், பொதுத்துறை ஊழியர்களின் வேலைநிறுத்தங்கள், தொழிற்சங்க எதிர்ப்புகள் என சமூக அதிருப்தி வேகமாக விரிவடைந்து வருகிறது.

முதலில் கல்வித்துறையில் நிலவும் ஆசிரியர் பற்றாக்குறை, நெரிசலான வகுப்பறைகள் மற்றும் மோசமான கட்டிட வசதிகள் தொடர்பான மாணவர் போராட்டமாகத் தொடங்கிய இயக்கம், தற்போது அரசின் 2027ஆம் ஆண்டுக்கான வரவு–செலவுத் திட்டத்துக்கு எதிரான பரந்த அரசியல் மற்றும் சமூக எதிர்ப்பாக மாறியுள்ளது.

பள்ளிக்கூடங்களே போராட்டத்தின் தொடக்கம்

இந்தப் போராட்டத்தின் ஆரம்பக் காரணம் கல்வித்துறையில் மாணவர்கள் எதிர்கொள்ளும் நடைமுறைப் பிரச்சினைகளாகும். செப்டெம்பர் 21ஆம் தேதி பாரிஸ் புறநகரான Créteil பகுதியில் உள்ள ஒரு உயர்நிலைப் பள்ளியில் ஆசிரியர் பணியிடங்கள் நிரப்பப்படாமல் இருந்ததற்கு எதிராக மாணவர்கள் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர். பின்னர் அது பாரிஸ் பிராந்தியத்தில் உள்ள பல பள்ளிகளுக்கும், அதன் பின்னர் நாடு முழுவதும் உள்ள பள்ளிகளுக்கும் பரவியது.

மாணவர் அமைப்புகள் முன்வைக்கும் முக்கிய கோரிக்கைகளில் ஆசிரியர்கள் மற்றும் கல்வி ஊழியர்களின் பற்றாக்குறையை சரிசெய்தல், வகுப்பறைகளில் மாணவர் எண்ணிக்கையைக் குறைத்தல், பழுதடைந்த பள்ளிக் கட்டிடங்களைச் சீரமைத்தல், கல்விச் சூழலை மேம்படுத்துதல் மற்றும் மாணவர்களின் மன அழுத்தத்தைக் குறைத்தல் ஆகியவை அடங்குகின்றன.

பல மாணவர்கள், ஆசிரியர் ஒருவர் இல்லாதபோது வகுப்புகள் இணைக்கப்படுவதும், ஏற்கனவே அதிகமான மாணவர்கள் கொண்ட வகுப்பறைகள் மேலும் நெரிசலடைவதும் தங்களது கல்வியை பாதிப்பதாகக் கூறுகின்றனர். தேசிய பல்கலைக்கழக சேர்க்கை நடைமுறையான (Parcoursup) ஏற்படுத்தும் அழுத்தமும் மாணவர் அமைப்புகளால் சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது.

போராட்டத்தை தூண்டிய சமூக ஊடகங்கள்:

இந்தப் போராட்டம் பாரம்பரிய தொழிற்சங்க அமைப்புகள் வழியாக மட்டும் பரவவில்லை. பல சமூக ஊடகங்கள் மூலமாக பள்ளி வாரியாக போராட்ட அழைப்புகள் பரவியுள்ளன. இதனால் ஒரு பள்ளியில் எழுந்த பிரச்சினை மிகக் குறுகிய காலத்தில் நாட்டின் பல பகுதிகளுக்கும் சென்றது. செப்டெம்பர் இறுதிக்குள் சுமார் 180 பள்ளிகள் போராட்ட நடவடிக்கைகளால் பாதிக்கப்பட்டதாக அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர். அக்டோபர் 2ஆம் தேதிக்குள் ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பள்ளிகளில் மாணவர் நடவடிக்கைகள் இடம்பெற்றதாகவும், 222 பள்ளிகள் முற்றுகையிடப் பட்டதாகவும் பிரெஞ்சு ஊடகங்கள் தெரிவித்தன.

இதனால் மாணவர் இயக்கம் ஒரே மையத்திலிருந்து முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தப்படும் இயக்கமா அல்லது பல்வேறு உள்ளூர் அதிருப்திகளின் தன்னிச்சையான கூட்டுத்தொகையா என்ற விவாதமும் உருவாகியுள்ளது.
கல்விப் பிரச்சினையிலிருந்து தேசிய பட்ஜெட் பிரச்சினைக்கு இந்த விவகாரம் மாறியுள்ளது.

மாணவர்களின் கல்விக் கோரிக்கைகளுடன் சேர்ந்து மற்றொரு பெரிய பிரச்சினை போராட்டத்தை தீவிரப்படுத்தியுள்ளது. அது பிரான்ஸ் அரசின் 2027ஆம் ஆண்டுக்கான சிக்கனமான வரவு–செலவுத் திட்டமாகும். பிரான்ஸ் அரசாங்கம் அதிகரித்து வரும் அரசுக் கடன் மற்றும் பட்ஜெட் பற்றாக்குறையை கட்டுப்படுத்துவதற்காக பல செலவுக் குறைப்பு நடவடிக்கைகளை முன்வைத்துள்ளது.

2027ஆம் ஆண்டில் சுமார் €54 பில்லியன் அளவுக்கு சேமிப்பை உருவாக்கும் திட்டம் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது. அதில் பொதுத்துறை ஊதியங்களை முடக்குவது, ஓய்வூதிய செலவுகளை கட்டுப்படுத்துவது, உள்ளாட்சி மற்றும் சுகாதாரச் செலவுகளில் கட்டுப்பாடுகளை ஏற்படுத்துவது போன்ற நடவடிக்கைகளும் இடம்பெறுகின்றன.

அரசின் வாதம் பொருளாதார நிதிநிலையைச் சீரமைப்பதே அவசியம் என்பதாகும். ஆனால் தொழிற்சங்கங்களின் பார்வையில், ஏற்கனவே வாழ்க்கைச் செலவு அதிகரித்துள்ள சூழலில் ஊதியங்களை முடக்குவது பொதுத்துறை ஊழியர்களின் வாங்கும் திறனை மேலும் பாதிக்கக்கூடும்.

பொதுத்துறை ஊழியர் தெருவில்

இதேவேளை செப்டெம்பர் 29ஆம் தேதி ஆசிரியர்கள், தீயணைப்பு வீரர்கள், சுகாதாரப் பணியாளர்கள், அரசு ஊழியர்கள் உள்ளிட்ட பல பொதுத்துறை ஊழியர்கள் நாடு முழுவதும் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டனர்.
பிரான்ஸ் உள்துறை அமைச்சகத்தின் கணக்குப்படி, அன்றைய போராட்டங்களில் நாடு முழுவதும் சுமார் 206,000 பேர் கலந்து கொண்டனர்; தொழிற்சங்கமான CGT இதைவிட அதிகமான எண்ணிக்கையை தெரிவித்தது. அரசு ஊழியர்களின் ஊதிய உயர்வு இல்லாமை மற்றும் வாங்கும் திறன் குறைதல் ஆகியவை முக்கிய எதிர்ப்புக் காரணங்களாக இருந்தன.

 

இதன் மூலம் மாணவர்களின் கல்விப் பிரச்சினையும் தொழிலாளர்களின் ஊதியப் பிரச்சினையும் தனித்தனி போராட்டங்களாக இல்லாமல், பொதுச் சேவைகளுக்கு போதுமான நிதி ஒதுக்கப்படுகிறதா? அரசின் சிக்கன நடவடிக்கைகளின் சுமையை யார் ஏற்க வேண்டும்? என்ற பரந்த கேள்விகளுடன் இணைந்துள்ளன.

ஆனால் இந்த மாணவர் போராட்டங்கள் வன்முறையாக மாறின. ஆரம்பத்தில் பெரும்பாலான போராட்டங்கள் பள்ளி முற்றுகைகள் மற்றும் ஆர்ப்பாட்டங்களாக இருந்தன. ஆனால் சில நகரங்களில் குப்பைத்தொட்டிகளுக்கு தீ வைப்பது, பட்டாசுகள் மற்றும் பிற பொருட்களை காவல்துறையினர் மீது வீசுவது, பள்ளிக் கட்டிடங்களுக்கு சேதம் விளைவிப்பது போன்ற வன்முறை சம்பவங்களும் இடம்பெற்றன. Nantes, Strasbourg, Marseille, Rennes உள்ளிட்ட நகரங்களிலும் பதற்றமான சம்பவங்கள் பதிவாகியுள்ளன.

அக்டோபர் 1ஆம் தேதியன்று மட்டும் 1,949 பேர் கைது செய்யப்பட்டதாக பிரெஞ்சு அதிகாரிகள் தெரிவித்தனர். இதையடுத்து அரசு அவசரக் கூட்டங்களை நடத்தியதுடன், கலவரக் கட்டுப்பாட்டு காவல்துறையினரையும் அதிக அளவில் களமிறக்கியது. இங்கு ஒரு முக்கியமான வேறுபாட்டை கவனிக்க வேண்டும். மாணவர்களின் கல்விக் கோரிக்கைகள் ஒன்று. போராட்டத்தின் போது நிகழ்ந்த வன்முறை மற்றும் சொத்துச் சேதம் மற்றொன்று. பிரெஞ்சு அரசும் போராட்ட அமைப்புகளும் இந்த இரண்டையும் எவ்வாறு அணுக வேண்டும் என்பதில் கடுமையாக மோதுகின்றன.

காவல்துறை நடவடிக்கையும் புதிய சர்ச்சையும்

போராட்டங்களை கட்டுப்படுத்த காவல்துறை மேற்கொண்ட நடவடிக்கைகளும் விவாதத்திற்குள்ளாகியுள்ளன. குறிப்பாக சிறார்களான மாணவர்களுக்கு எதிராக காவல்துறை பயன்படுத்திய சில ஆயுதங்கள் மற்றும் நடவடிக்கைகள் குறித்து விசாரணைகள் கோரப்பட்டுள்ளன.

 

சமூக ஊடகங்களில் பரவும் காணொளிகள் இந்த விவாதத்தை மேலும் தீவிரப்படுத்தியுள்ளன. அரசாங்கம் தனது நிலைப்பாட்டில், அமைதியான போராட்ட உரிமையை மதிப்பதாகவும், ஆனால் வன்முறை மற்றும் பொதுச் சொத்து சேதத்தை அனுமதிக்க முடியாது என்றும் கூறுகிறது.

இந்தப் போராட்டம் தற்போது பிரான்சின் அரசியல் சூழலுடனும் இணைந்துள்ளது. 2027ஆம் ஆண்டு ஜனாதிபதித் தேர்தலை முன்னிட்டு பொருளாதாரம், அரசு செலவுகள், பொதுச் சேவைகள் மற்றும் வாழ்க்கைச் செலவு ஆகியவை முக்கிய அரசியல் விவாதங்களாக உள்ளன.

அரசாங்கம் சில அரசியல் சக்திகள் மாணவர் போராட்டத்தை அரசியல் ரீதியாக பயன்படுத்துவதாக குற்றம்சாட்டியுள்ளது. குறிப்பாக இடதுசாரி கட்சியான (La France Insoumise) மீது அரசுத் தரப்பில் குற்றச்சாட்டுகள் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன. அந்தக் குற்றச்சாட்டை அக்கட்சி மறுத்து, அரசாங்கத்தின் நடவடிக்கைகளே பதற்றத்தை அதிகரித்ததாகக் கூறியுள்ளது. பிரெஞ்சு புலனாய்வு மதிப்பீடுகள் தொடர்பான இந்த விவகாரத்திலும் வெவ்வேறு விளக்கங்கள் வெளியாகியுள்ளன.

எனவே, தற்போதைய போராட்டத்தை முழுமையாக ஒரு குறிப்பிட்ட அரசியல் கட்சியின் இயக்கமாக வரையறுப்பது சர்ச்சைக்குரியது. ஆரம்ப இயக்கம் பல பள்ளிகளில் உள்ளூர் பிரச்சினைகளிலிருந்து தன்னிச்சையாக உருவானதாகவும், பின்னர் பல்வேறு அரசியல் மற்றும் தொழிற்சங்க சக்திகள் அதனுடன் இணைந்ததாகவும் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

அரசு என்ன செய்ய முயல்கிறது?

போராட்டத்தை தணிக்க பிரெஞ்சு அரசு சில நடவடிக்கைகளை அறிவித்துள்ளது. குறிப்பாக உதவித்தொகை பெறாத மாணவர்களிடம் (BTS) மற்றும் தயாரிப்பு வகுப்புகளுக்கான கட்டணம் வசூலிக்கும் திட்டத்தை அரசு பின்வாங்கியது. ஆனால் மாணவர் அமைப்புகள் இதை மட்டும் போதுமானதாக கருதவில்லை.

அக்டோபர் 2ஆம் தேதி கல்வி அமைச்சர் Édouard Geffray மாணவர் மற்றும் மாணவர் அமைப்புகளின் பிரதிநிதிகளை சந்தித்தார். ஆனால் உடனடி மற்றும் உறுதியான நடவடிக்கைகள் அறிவிக்கப்படாததால் போராட்டத்தைத் தொடரப்போவதாக மாணவர் அமைப்புகள் தெரிவித்துள்ளன. கல்வித் தொழிற்சங்கங்களும் அக்டோபர் 6ஆம் தேதி வேலைநிறுத்தத்துக்கு அழைப்பு விடுத்துள்ளன.

இன்றைய பிரான்ஸ் போராட்டத்தை வெறும் மாணவர் கலகம் என்று மட்டும் பார்ப்பது அதன் ஆழமான காரணங்களை மறைத்துவிடும். அதே நேரத்தில் அனைத்து வன்முறைச் சம்பவங்களையும் மாணவர்களின் கல்விக் கோரிக்கைகளுடன் ஒன்றாகக் கருதுவதும் சரியான புரிதலை வழங்காது.

பிரான்சின் முன்னுள்ள பெரிய கேள்வி

ஒருபுறம் அரசின் நிதிநிலை, அதிகரிக்கும் கடன் மற்றும் பட்ஜெட் பற்றாக்குறை ஆகியவற்றை கட்டுப்படுத்த வேண்டிய அவசியம் உள்ளது. மறுபுறம் கல்வி, சுகாதாரம், பொதுச் சேவைகள் மற்றும் ஊதியங்கள் குறித்த மக்களின் எதிர்பார்ப்புகளும் உள்ளன. இந்த இரண்டுக்கும் இடையில் அரசாங்கம் சமநிலையை எவ்வாறு உருவாக்குகிறது என்பதே தற்போதைய நெருக்கடியின் மையக் கேள்வியாக இருக்கிறது.

பிரான்சின் தற்போதைய நிலைமை, ஒரு பள்ளியில் ஆசிரியர் இல்லாத பிரச்சினை எவ்வாறு தேசிய அளவிலான சமூகக் கேள்வியாக மாற முடியும் என்பதற்கான ஓர் எடுத்துக்காட்டு. மாணவர்களின் கல்வித் தரம், பொதுத்துறை ஊழியர்களின் வாங்கும் திறன், அரசின் சிக்கன நடவடிக்கைகள், காவல்துறையின் அணுகுமுறை மற்றும் 2027 தேர்தலை முன்னிட்டு உருவாகும் அரசியல் பதற்றம் ஆகிய அனைத்தும் ஒரே நேரத்தில் ஒன்றுடன் ஒன்று இணைந்துள்ளன.

இதனால், பிரான்சில் தற்போது நடைபெறும் போராட்டம் ஒரு தனிப்பட்ட கல்விப் பிரச்சினையைத் தாண்டி, அரசின் நிதிச்சுமையை குறைப்பதா, பொதுச் சேவைகளை பாதுகாப்பதா, அல்லது இரண்டுக்கும் இடையில் புதிய சமநிலையை உருவாக்குவதா என்ற மிகப் பெரிய தேசிய விவாதமாக உருவெடுத்துள்ளது. வரும் நாட்களில் அரசு–மாணவர்–தொழிற்சங்க பேச்சுவார்த்தைகள் எந்த திசையில் செல்கின்றன என்பதே இந்தப் போராட்டம் தணியுமா அல்லது மேலும் பரவுமா என்பதை தீர்மானிக்கும் முக்கிய காரணிகளில் ஒன்றாக இருக்கும்.