வானில் உக்ரைன் ஆதிக்கம்: நிலத்தில் ரஷ்யா முன்னேற்றம்!… ஐங்கரன் விக்கினேஸ்வரா

உக்ரைன்–ரஷ்யா போர் இன்று வெறும் இரு நாடுகளுக்கிடையிலான இராணுவ மோதலாக மட்டும் இல்லை. அது உலக சக்திச் சமநிலையை மறுவரையறை செய்யும் புவிசார் அரசியல் போட்டியாக மாறியுள்ளது. 2022 ஆம் ஆண்டு ரஷ்யாவின் முழுமையான படையெடுப்புடன் தொடங்கிய இந்தப் போர், நான்கு ஆண்டுகளைக் கடந்த நிலையிலும் முடிவுக்கான தெளிவான அறிகுறிகளை வெளிப்படுத்தவில்லை. மாறாக, இது நீண்டகால தேய்மானப் போராக (War of Attrition) மாறியுள்ளது. இதில் யார் விரைவாக வெற்றி பெறுகிறார்கள் என்பது முக்கியமல்ல யார் அதிக காலம் பொருளாதார, இராணுவ மற்றும் அரசியல் அழுத்தங்களைத் தாங்குகிறார்கள் என்பதே முடிவை நிர்ணயிக்கும் முக்கிய காரணியாக உருவெடுத்துள்ளது.

சமீபத்திய மாதங்களில் போரின் களநிலவரம் ஒரு புதிய போக்கை வெளிப்படுத்துகிறது. வான்வழித் தாக்குதல்கள், ட்ரோன் தொழில்நுட்பம் மற்றும் நீண்ட தூர ஏவுகணைப் பயன்பாட்டில் உக்ரைன் குறிப்பிடத்தக்க திறனை வெளிப்படுத்தி வருகிறது. அதேநேரத்தில், நிலப்பரப்பில் ரஷ்யா மெதுவாகவும் தொடர்ந்து முன்னேறி வருகிறது. இந்த இரட்டை நிலையே இன்று போரின் முக்கிய முரண்பாடாக மாறியுள்ளது.

டொனெஸ்க் மாகாணத்தில் அமைந்துள்ள கோஸ்தன்தீவ்கா மற்றும் அதைச் சுற்றியுள்ள பாதுகாப்பு வளையங்கள் இந்தப் போரின் முக்கிய மையங்களில் ஒன்றாக உள்ளன. 2014 ஆம் ஆண்டு டொன்பாஸ் மோதல்கள் ஆரம்பித்த பின்னர், உக்ரைன் இந்தப் பகுதியை பல அடுக்குகள் கொண்ட பாதுகாப்புக் கோட்டையாக மாற்றியது. பதுங்குக் குழிகள், சுரங்க வெடிகள், நகர்ப்புற பாதுகாப்பு அமைப்புகள், பீரங்கி நிலைகள் மற்றும் பல ஆண்டுகள் கட்டமைக்கப்பட்ட பாதுகாப்பு வலையமைப்புகள் காரணமாக, இந்தப் பகுதியை உடைப்பது ரஷ்யாவுக்கு மிகவும் கடினமானதாக இருந்தது. எனினும், அண்மைக்காலங்களில் ரஷ்யா தனது தாக்குதல் முறையை மாற்றியுள்ளது. பெரிய கவசப்படை தாக்குதல்களுக்கு பதிலாக, சிறிய தாக்குதல் குழுக்கள், தொடர்ச்சியான ட்ரோன் கண்காணிப்பு, துல்லியமான பீரங்கித் தாக்குதல்கள் மற்றும் அதிகமான மனிதவளத்தைப் பயன்படுத்தி, உக்ரைனின் பாதுகாப்பு வரிகளை மெதுவாகச் சிதைத்து வருகிறது. சில பகுதிகளில் முன்னேற்றம் ஏற்பட்டதாக ரஷ்யா கூறுகிறது; உக்ரைன் அவற்றில் சிலவற்றை மறுக்கிறது. இருப்பினும், போர்க்களத்தில் ரஷ்யா தொடர்ந்து அழுத்தம் கொடுத்து வருவது மறுக்க முடியாத உண்மையாகும்.

மறுபுறம், வான்வழிப் போரில் உக்ரைன் தனது திறனை உலகிற்கு நிரூபித்து வருகிறது. மேற்கத்திய நாடுகள் வழங்கிய நீண்ட தூர ஏவுகணைகள், மேம்பட்ட ட்ரோன்கள் மற்றும் நவீன இலக்கு கண்டறிதல் தொழில்நுட்பங்களின் உதவியுடன், ரஷ்யாவின் எண்ணெய் சுத்திகரிப்பு நிலையங்கள், ஆயுதக் கிடங்குகள், விமானத் தளங்கள் மற்றும் இராணுவத் தளவாட மையங்கள் மீது பல தாக்குதல்களை மேற்கொண்டுள்ளது.

இத்தாக்குதல்கள் ரஷ்யாவின் இராணுவ விநியோகச் சங்கிலிக்கு அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தினாலும், அவை உடனடியாக போர்க்களத்தில் நிலப்பரப்பை மீட்கும் வெற்றியாக மாறவில்லை. இதுவே நவீன போரின் உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. வானில் தொழில்நுட்ப முன்னிலை பெற்றிருப்பது மட்டுமே போதுமானதல்ல. அரசியல் ரீதியாக வெற்றியை நிர்ணயிப்பது, இறுதியில் எந்த தரப்பு நிலப்பரப்பை கட்டுப்படுத்துகிறது என்பதில்தான் உள்ளது.

ரஷ்யாவின் தற்போதைய போர் உத்தி தெளிவானது. விரைவான வெற்றியைத் தேடுவதற்குப் பதிலாக, உக்ரைனின் மனிதவளம், ஆயுதக் களஞ்சியம் மற்றும் பொருளாதாரத்தை மெதுவாகத் தேய்க்கும் நீண்டகால அணுகுமுறையை அது பின்பற்றுகிறது. இதற்காக மிகப்பெரிய இராணுவ உற்பத்தி, தொடர்ந்து நடைபெறும் ஆள்சேர்ப்பு மற்றும் பாதுகாப்புத் தொழிற்துறையின் விரிவாக்கம் ஆகியவற்றை மாஸ்கோ முன்னெடுத்து வருகிறது.

மேற்கத்திய பொருளாதாரத் தடைகள் ரஷ்யாவுக்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளன. இருப்பினும், அந்தப் பாதிப்பு கிரெம்ளின் எதிர்பார்த்ததைவிட அதிகமாக இருக்கும் என்ற மேற்கத்திய கணிப்புகள் முழுமையாக நிறைவேறவில்லை. சீனா, இந்தியா, துருக்கி உள்ளிட்ட நாடுகளுடனான வர்த்தக உறவுகள், குறிப்பாக தள்ளுபடி விலையில் எண்ணெய் ஏற்றுமதி, ரஷ்யாவுக்கு தொடர்ந்து வருமானத்தை வழங்கி வருகின்றன. அதேசமயம், பாதுகாப்புத் துறைக்கு முன்னுரிமை அளித்து உள்நாட்டு உற்பத்தியை அதிகரித்திருப்பதும், நீண்டகாலப் போரைத் தாங்கும் திறனை அதிகரித்துள்ளது.

இதற்கு மாறாக, உக்ரைனின் இராணுவ சக்தி பெரும்பாலும் அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய நாடுகளின் இராணுவ உதவியைச் சார்ந்துள்ளது. நிதி உதவிகள், வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகள், பீரங்கிக் குண்டுகள், ஏவுகணைகள் மற்றும் ட்ரோன்கள் ஆகியவற்றின் தொடர்ச்சியான விநியோகம் இல்லையெனில், உக்ரைனின் பாதுகாப்புத் திறன் குறையக்கூடும். எனவே, கீவின் இராணுவ வெற்றிகள் போர்க்களத்தில் மட்டுமல்ல, மேற்கத்திய நாடுகளின் அரசியல் ஆதரவைத் தொடர்ந்து தக்கவைத்துக்கொள்ளும் தகவல் போரின் ஒரு பகுதியாகவும் விளங்குகின்றன.

இந்தப் போர் நேட்டோவின் எதிர்காலத்தையும் மாற்றியுள்ளது. ஒருகாலத்தில் உள்நாட்டு கருத்து வேறுபாடுகளால் பலவீனமடைந்ததாகக் கருதப்பட்ட நேட்டோ, இன்று மீண்டும் ஒருங்கிணைந்த பாதுகாப்புக் கூட்டணியாக உருவெடுத்துள்ளது. வட ஐரோப்பாவில் புதிய உறுப்பினர்கள் இணைந்துள்ளதுடன், கிழக்கு ஐரோப்பாவில் நிரந்தர இராணுவப் பிரசன்னமும் அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது. ரஷ்யாவின் நடவடிக்கைகள் நேட்டோவைப் பலவீனப்படுத்தவில்லை; மாறாக, அதன் ஒற்றுமையை வலுப்படுத்தியுள்ளன என்பதே பல ஆய்வாளர்களின் மதிப்பீடு.

அதேவேளை, அமெரிக்காவின் உள்நாட்டு அரசியல் இந்தப் போரின் எதிர்காலத்தில் மிகப் பெரிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும். அமெரிக்க நிர்வாகத்தில் ஏற்படும் மாற்றங்கள், உக்ரைனுக்கான நிதி மற்றும் ஆயுத உதவிகளின் அளவை மாற்றக்கூடும். ஐரோப்பிய நாடுகளும் தங்களது பாதுகாப்புச் செலவுகளை அதிகரித்து வருகின்றன. இதனால், ஐரோப்பா தன்னுடைய பாதுகாப்புப் பொறுப்பை அமெரிக்காவிலிருந்து படிப்படியாகப் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டிய சூழ்நிலை உருவாகியுள்ளது.

அதேவேளை சீனாவின் நிலைப்பாடும் குறிப்பிடத்தக்கது. சீனா நேரடியாக போரில் ஈடுபடவில்லை என்றாலும், ரஷ்யாவுடன் பொருளாதார உறவுகளைத் தொடர்வதன் மூலம் மாஸ்கோவுக்கு மறைமுக ஆதரவாக உள்ளது என்ற குற்றச்சாட்டுகள் மேற்கத்திய நாடுகளிடமிருந்து எழுகின்றன. அதேநேரத்தில், உலகளாவிய வர்த்தக நிலைத்தன்மையையும் மேற்கத்திய சந்தைகளுடனான உறவுகளையும் இழக்காமல் இருப்பதில் பெய்ஜிங் கவனமாக செயல்படுகிறது. எனவே, சீனா இந்தப் போரில் சமநிலையான அணுகுமுறையைப் பின்பற்ற முயல்கிறது.

இந்தப் போர் உலகளாவிய ஆற்றல் சந்தைகளிலும் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. ரஷ்ய எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயுவின் மீது ஐரோப்பா கொண்டிருந்த சார்பைக் குறைக்க முயற்சித்ததன் விளைவாக, திரவ இயற்கை எரிவாயு (LNG) சந்தை விரிவடைந்தது. மத்திய கிழக்கு, அமெரிக்கா, நோர்வே போன்ற நாடுகள் புதிய ஆற்றல் வழங்குநர்களாக முக்கியத்துவம் பெற்றன. இதேநேரத்தில், ரஷ்யா தனது ஏற்றுமதி சந்தைகளை ஆசியாவை நோக்கி மாற்றியது. இதனால் உலக ஆற்றல் வர்த்தக வரைபடமே மறுசீரமைக்கப்பட்டு வருகிறது.

போரின் மனிதாபிமான விளைவுகளும் மிகப்பெரியவை. இலட்சக்கணக்கான மக்கள் தங்கள் வீடுகளை விட்டு வெளியேறியுள்ளனர். பல நகரங்கள் அழிவின் விளிம்பில் உள்ளன. உக்ரைனின் மறுசீரமைப்புக்கு பல நூறு பில்லியன் டொலர்கள் தேவைப்படும் என்று சர்வதேச அமைப்புகள் மதிப்பிடுகின்றன. ரஷ்யாவும் மனிதவள இழப்புகள், பொருளாதாரச் செலவுகள் மற்றும் நீடித்த சர்வதேச அழுத்தங்களை எதிர்கொள்கிறது.

இத்தகைய சூழலில், அமைதிப் பேச்சுவார்த்தை குறித்து மீண்டும் உலக கவனம் திரும்பியுள்ளது. இருப்பினும், இரு தரப்பினரின் அடிப்படை அரசியல் நிலைப்பாடுகள் இன்னும் மிகவும் விலகியே உள்ளன. ரஷ்யா தனது கட்டுப்பாட்டில் உள்ள பகுதிகளுக்கான அரசியல் அங்கீகாரத்தை விரும்புகிறது. உக்ரைன் தனது சர்வதேச அங்கீகாரம் பெற்ற எல்லைகளை மீட்டெடுப்பதே இலக்கு என்று தொடர்ந்து வலியுறுத்துகிறது. இந்த இரண்டு நிலைப்பாடுகளுக்கிடையிலான இடைவெளி குறையாத வரை, விரைவான அமைதி ஏற்படுவது சாத்தியமற்றதாகத் தெரிகிறது.

எனினும், வரலாறு ஒரு முக்கியமான பாடத்தை கற்பிக்கிறது. பெரும்பாலான நீண்டகாலப் போர்கள் முழுமையான இராணுவ வெற்றியால் அல்ல, அரசியல் சமரசங்களால் முடிவடைந்துள்ளன. போர்க்களத்தில் இரு தரப்பும் தங்களது முழு இலக்குகளை அடைய முடியாது என்பதை உணரும்போதுதான் பேச்சுவார்த்தைகளுக்கு உண்மையான வாய்ப்பு உருவாகிறது. உக்ரைன் போரும் அந்த நிலையைக் நோக்கி மெதுவாக நகர்ந்து கொண்டிருக்கலாம் என்று சில ஆய்வாளர்கள் கருதுகின்றனர்.

இறுதியாக, இந்தப் போர் ஒரு முக்கியமான உண்மையை உலகிற்கு மீண்டும் நினைவூட்டுகிறது. நவீன போரில் ட்ரோன்கள், செயற்கை நுண்ணறிவு, செயற்கைக்கோள் தகவல் மற்றும் துல்லியமான ஏவுகணைகள் போரின் வடிவத்தை மாற்றியிருந்தாலும், அரசியல் முடிவுகளை நிர்ணயிப்பது இன்னும் நிலப்பரப்பின் கட்டுப்பாடும், பொருளாதார சகிப்புத்தன்மையும், சர்வதேச கூட்டணிகளின் நிலைத்தன்மையும்தான்.

வானில் உக்ரைன் தொடர்ந்து தாக்கும் திறனை வெளிப்படுத்துகிறது. நிலத்தில் ரஷ்யா மெதுவாக முன்னேற முயல்கிறது. இந்த இரு போக்குகளும் ஒன்றாகவே நீடித்தால், போரின் அடுத்த கட்டம் பேச்சுவார்த்தை மேசையில் தீர்மானிக்கப்படும் வாய்ப்பு அதிகரிக்கும். ஆனால் அந்தப் பேச்சுவார்த்தை எப்போது தொடங்கும், எந்த நிபந்தனைகளில் நடைபெறும், யார் அதிக அரசியல் பலத்துடன் அதில் அமர்வார்கள் என்பதுதான் உலக அரசியலின் மிக முக்கியமான கேள்வியாக உள்ளது.

அமைதி என்பது வெறும் துப்பாக்கிச் சூடு நிறுத்தப்படுவதல்ல. அது பாதுகாப்பு, இறையாண்மை, பிராந்திய நிலைத்தன்மை மற்றும் நீடித்த அரசியல் சமரசத்தின் மீது கட்டமைக்கப்பட வேண்டும். அந்த இலக்கை அடையும் வரை, உக்ரைன் போர் உலக புவிசார் அரசியலின் மையச் சவாலாகவே தொடரும்.