மௌனச் சிகரங்களில் எழுந்த குரல்கள்… சிவசரவணபவன் சர்வேஸ்வரன்

இலங்கையின் மலைநாடுகளின் மௌனச் சிகரங்களில், பசுமைத் தேயிலைத் தளிர்கள் காற்றில் ஆடும் ஒவ்வொரு நொடியும், ஒரு மக்களின் மறைக்கப்பட்ட வரலாறு மெதுவாகச் சலசலப்பதுபோல் ஒலிக்கிறது. அந்தத் தளிர்களின் பச்சை நிறம் இயற்கையின் அருளல்ல; அது உழைப்பின் உதிரமும் வியர்வையும் கலந்த மண்ணின் சாட்சியம். தென்னிந்தியாவின் வறுமை நிலத்திலிருந்து பிடுங்கப்பட்டு, பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் இரும்புச் சங்கிலியில் கட்டப்பட்டு, இலங்கையின் பசுமை மலைகளில் இறக்கிவிடப்பட்ட உழைப்பின் பிள்ளைகள் மலையகத் தமிழர்கள் தங்கள் வியர்வையால் வயல்களை வளர்த்தனர்; தங்கள் இரத்தத்தால் ஒரு தேசத்தின் பொருளாதாரத்தை நிலைநிறுத்தினர். ஆனால் அவர்கள் வாழ்ந்த மண்ணில் அவர்களுக்கு உரிமை மறுக்கப்பட்டது; அவர்கள் கட்டிய நாட்டில் அவர்களுக்கு குடியுரிமை பறிக்கப்பட்டது.

1948 நவம்பர் 15 இலங்கை வரலாற்றின் நெஞ்சில் பொறிக்கப்பட்ட கருங்கல்.பத்து இலட்சம் மலையக மக்கள் தாம் வாழும் மண்ணிலேயே நாடற்றவர்களாக அறிவிக்கப்பட்ட நாள். அதன் பின்னர் 1958, 1977, 1983 இனவன்முறைகள் அந்தக் காயங்களில் மீண்டும் மீண்டும் உப்புச் சிதறியதுபோல், மலையகத் தமிழரின் நினைவில் அழியாத வடுக்களை விட்டுச் சென்றன.

ஆனால் அந்த இருளின் நடுவே ஒரு ஒளியாகப் பிறந்தது எழுத்து. அந்த எழுத்து கலை அல்ல; அது எதிர்ப்பு. அது சாட்சி. அது சுதந்திரத்தின் சுடர். இந்தச் சுடரின் வேர்களைத் தேடி, மலையக இலக்கியத்தின் ஆளுமைகளின் வாழ்வையும் போராட்டங்களையும் ஆவணப்படுத்தும் அரிய முயற்சியாக உருவானதே “துளிர் முகிழும் மலையக கொழுந்துகள்” என்னும் மலையக எழுத்தாளுமைகள் பற்றிய இந்நூல்.

இந்த நூல், மலையக இலக்கியத்தின் பிதாமகனான கோ. நடேசய்யர் முதல், மக்கள் கவிமணி சி.வி. வேலுப்பிள்ளை, மலையகத்தின் வற்றாத பிரவாகமான தெளிவத்தை ஜோசப், மொழிபெயர்ப்பின் மாபெரும் சிகரமான கே. கணேஷ், ஆய்வின் அகன்ற வெளி கொண்ட சாரல் நாடன், மலையக இலக்கியத்தை உலகிற்கு எடுத்துச் சென்ற அந்தனி ஜீவா, புலம்பெயர் இலக்கியத்தின் பெருமை மாத்தளை சோமு, சமூக உணர்வின் தீப்பொறி மாத்தளை வடிவேலன், ஹைக்கூவின் மலையகச் சுவாசம் சு. முரளிதரன், போராட்டத்தின் குரல் வரதன் கிருஷ்ணா, நாடக மேடையின் முன்னோடி மாத்தளை கார்த்திகேசு, மண்ணின் மண்வாசனையைச் சொற்களாக வடித்த மல்லிகை சி. குமார்—இவர்களைப் பற்றிய விரிவான, ஆழமான, வரலாற்று-இலக்கியப் பதிவாக விளங்குகிறது.

மலையக மண்ணில் முளைத்த இலக்கியத் துளிர்கள், காலத்தின் கனல் பட்டுத் தீயாகி, அன்று முதல் இன்று வரை எரிந்து கொண்டே இருக்கின்றன. அந்தத் தீயின் வெப்பத்தை உலகிற்கு உணர்த்தும் பணியாகவே இந்நூல் உதயமாகியிருக்கிறது. இந்நூல் வெறும் வரலாற்றுப் பதிவு அல்ல; இது ஒரு மக்களின் உயிர்ப்புக் குரல். இது ஒரு மக்களின் அழியாத ஆவிக்கான அஞ்சலி. ஒரு நூற்றாண்டின் சிதைக்க முடியாத சாட்சியம்.

இந்தப் பெரும் பணியின் பின்னால் நிற்பவர் ஐங்கரன் விக்னேஸ்வரா. அவர் மலையகத் தமிழர்களின் மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றை மீட்டெடுத்து, அவர்களின் இலக்கியப் பங்களிப்பை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தும் பொறுப்பு உணர்வும், சமூகப் பற்றும், அரசியல் விழிப்புணர்வும் கொண்ட எழுத்தாளர். அவரின் எழுத்து வெறும் ஆய்வு அல்ல; அது ஒரு பொறுப்பு, ஒரு பற்று, ஒரு பணிவு. சிதறிக் கிடக்கும் வரலாற்றுச் சுவடுகளை சேகரித்து, மறக்கப்பட்ட குரல்களை மீட்டெடுத்து, தலைமுறைகளுக்கிடையே ஒரு பாலம் கட்டும் அவரது முயற்சி, தமிழ்ச் சமூகத்தின் வரலாற்றுப் பொக்கிஷமாகும். கவிதையை ஆயுதமாக்கியவர்களுக்கும், நாடகத்தை நெருப்பாக்கியவர்களுக்கும், சிறுகதையை சாட்சியமாக்கியவர்களுக்கும் ஆற்றும் ஒரு புனித நன்றிக் கடன். ஒவ்வொரு ஆளுமையின் படைப்பு வாழ்க்கையையும் அவர் பேனா தீண்டும்போது, வரலாறு உயிர் பெறுகிறது; மறுக்கப்பட்ட குரல்கள் மீண்டும் ஒலிக்கின்றன. அவரது எழுத்து ஒரு சமூகத்தின் வலியை மட்டுமல்ல; அதன் உயிர்ப்பையும், பெருமையையும், எதிர்காலத்தையும் பேசுகிறது.

இந்நூலை ஈழப்புரட்சி அமைப்பின் வீரத்தோழர் பரிபூரணனுக்கு 1984 அக்டோபரில் போரில் வீரச்சாவு தழுவிக்கொண்ட அந்த உன்னத உள்ளத்திற்கு ஆசிரியர் அர்ப்பணிக்கிறார். இந்த அர்ப்பணிப்பு மட்டுமே ஐங்கரன் விக்கினேஸ்வராவின் ஆழமான சமூக உணர்வையும் விடுதலை நெஞ்சையும் நமக்கு உணர்த்தி விடுகிறது. வரலாற்றை ஆவணப்படுத்துவது மட்டுமன்று வரலாற்றில் தன்னை ஒரு பங்காளியாக நிறுத்திக்கொள்வதுதான் உண்மையான இலக்கியப் பணி என்பதை இந்நூல் நிரூபிக்கிறது.

மலையகத் தமிழரின் நூற்றாண்டுக் கஷ்டங்களையும், அவர்களின் உறுதியான உயிர்ப்பையும் அறியாமல், தமிழர் வரலாறு முழுமையடையாது. உலகின் பல மூலைகளில் வாழும் மலையகத் தமிழர்களுக்கும், தங்கள் வேர்களை அறிய விரும்பும் புலம்பெயர் தலைமுறையினருக்கும், தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றை ஆழமாக ஆய்வு செய்யும் அறிஞர்களுக்கும் இந்நூல் இன்றியமையாத ஒரு ஆவணமாக ஜீவநதி வெளியீட்டகம் வெளியிட்டுள்ளது.

துளிர்கள் முகிழும், கொழுந்துகள் தழையும். மலையக மண்ணின் கதை எக்காலத்திலும் அழியாமல்
ஒலித்துக் கொண்டே இருக்கும்.

சிவசரவணபவன் சர்வேஸ்வரன்