ஒரு ஆண்டு ஆட்சியின் பின்; தமிழர் எதிர்பார்ப்புகள் மீதான மௌனம்- மாகாண சபைத் தேர்தல்களின் நிச்சயமின்மை; ராஜ் சிவநாதன்

தேசிய மக்கள் சக்தி (NPP) அரசாங்கம் பதவி ஏற்று ஓராண்டுக்கு மேலாகி விட்டது. இருப்பினும், இலங்கையின் நீண்டநாள் அரசியல் மற்றும் அரசியல் சட்டப் பிரச்சினைகள் இன்னும் தீர்க்கப்படவில்லை. சமீபத்தில் தேர்தல் ஆணையர் தெரிவித்ததாவது, நீண்டகாலமாக ஒத்திவைக்கப்பட்ட மாகாண சபைத் தேர்தல்களை நடத்துவதற்கு தற்போது எந்த சட்ட அடிப்படையும் இல்லை என. இது உண்மையாக இருந்தால், NPP அரசு தன்னுடைய பிரபலத்தன்மை குறைவது, மக்களின் நம்பிக்கை சிதைவது, மற்றும் ஒன்பது மாகாணங்களின் கட்டுப்பாட்டை இழக்கும் அச்சம் ஆகிய காரணங்களால் தேர்தல்களை நோக்கமுடன் தாமதப்படுத்தி வருவதாகக் கேள்விகள் எழுகிறது.

பொதுவாக, வடக்கிலும் கிழக்கிலும் NPP வெற்றி பெறும் வாய்ப்பு மிகக் குறைவு என ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது. கிழக்கில் இலங்கைத் தமிழரசுக் கட்சி (ITAK) மற்றும் முஸ்லிம் கட்சிகள் தங்களது ஆதிக்கத்தைத் தொடரும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது; வடக்கில் ITAK மற்றும் அதன் கூட்டணிகள் மேலோங்க வாய்ப்புள்ளது. எனினும், NPP சுத்தமான ஆட்சி, பொறுப்புணர்வு மற்றும் ஊழல் ஒழிப்பு போன்ற விஷயங்களில் வலுவான எதிர்க்கட்சியாக செயல்பட முடியும். தெற்கில், அந்தக் கட்சி ஐந்து முதல் ஏழு மாகாணங்களில் வெற்றி பெறும் நிஜமான வாய்ப்பு உள்ளது, இது அதன் அரசியல் அடித்தளத்தை உறுதிப்படுத்தும்.

அரசியல் சட்டத்தின் கீழ், மாகாண சபைத் தேர்தல்கள் எந்தத் தலையீடும் தாமதமும் இன்றி நடத்தப்பட வேண்டும். அவற்றைத் தாமதப்படுத்தும் எந்த முயற்சியும் ஜனநாயக நடைமுறையை பாதிக்கிறது மற்றும் நாட்டின் நிறுவனங்களின் மீதான மக்களின் நம்பிக்கையை சிதைக்கிறது.

இதற்கான தெளிவான தீர்வு ஏற்கனவே உள்ளது. நாடாளுமன்றத்தில் முன்வைக்கப்பட்ட தனியார் மசோதா, அரசு உண்மையாக விரும்பினால், சில மணி நேரங்களுக்குள் நிறைவேற்றப்படலாம். அதற்கு பின், தேர்தல் ஆணையம் தேதியை நிர்ணயித்து, தற்போதுள்ள விகிதாசார பிரதிநிதித்துவ (PR) முறையின் கீழ் தேர்தலை நடத்தலாம். தேர்தல் தேதியை விரைவாக அறிவிப்பது நாட்டின் நிலைத்தன்மைக்கும் பொருளாதார முன்னேற்றத்திற்கும் நல்லது. இது வெளிநாட்டு தமிழர், முதலீட்டாளர்கள் மற்றும் அபிவிருத்தி கூட்டாளர்களிடையே நம்பிக்கையை மீண்டும் உருவாக்கும்; இலங்கை மீண்டும் வெளிப்படையான ஆட்சி மற்றும் ஜனநாயகத் தொடர்ச்சிக்கு உறுதியளிக்கிறது என்ற செய்தியை வழங்கும். இதன் மூலம் நாட்டில் நடைபெறும் பல்வேறு திட்டங்கள், கருத்தரங்குகள் மற்றும் அபிவிருத்தி முயற்சிகளில் பங்கேற்பு அதிகரித்து, இலங்கையின் எதிர்காலம் மீதான நம்பிக்கை வலுப்பெறும்.

இத்துடன் சேர்ந்து, NPP அரசு கடந்த ஒரு ஆண்டாக தமிழர் அரசியல் பிரதிநிதிகளுடன் பொருள்பூர்வமான உரையாடலுக்குத் தயார் காட்டாததும் கவலைக்குரியது. கடந்த ஆண்டு முழுவதும், தமிழர் எதிர்பார்ப்புகளைப் பற்றிய விவாதத்திற்கு எந்தத் தமிழ்க் கட்சிகளும் அழைக்கப்படவில்லை.

அண்மையில் ஜனாதிபதி அனுர குமார திசாநாயக்க அமெரிக்கா மற்றும் ஜப்பான் சென்றதற்கு முன், ITAK கட்சியின் எட்டு நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள், தலைவர் மற்றும் செயலாளர் இணைந்து, தமிழர் அரசியல் பிரச்சினைகள் குறித்து — குறிப்பாக மாகாண சபைத் தேர்தல்களைப் பற்றி — ஜனாதிபதியுடன் சந்திக்க அதிகாரப்பூர்வ கோரிக்கை வைத்தனர். எனினும், ஜனாதிபதி அலுவலகத்திலிருந்து எந்த அழைப்போ பதிலோ வரவில்லை. இந்த மௌனம் தமிழர் சமூகத்தில் மேலும் விலகல் மற்றும் விரக்தி உணர்வை உருவாக்கியுள்ளது.

பரமார்த்தமாக, ஜனாதிபதி வெளிநாடுகளில், குறிப்பாக அமெரிக்காவினால் கூட வரவேற்கப்பட்ட பாலஸ்தீனிய அரசை உருவாக்குவதற்கான தனது ஆதரவைத் தெளிவாக தெரிவித்துள்ள போதும், தாய்நாட்டில் தமிழர் எதிர்கொள்ளும் அநீதிகளைச் சீர்செய்ய அவரின் அரசு எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கவில்லை. தனியார் நிலங்களை இராணுவம் பிடித்திருப்பது, பொதுமக்களின் சொத்துகளில் இராணுவ மருத்துவமனைகள் கட்டப்படுவது, மற்றும் தையிட்டி போன்ற தமிழர் பெரும்பான்மை பகுதிகளில் பௌத்த விஹாரைகள் கட்டப்படுவது போன்ற பிரச்சினைகள் இன்னும் தீர்க்கப்படவில்லை.

இவை பல வருடங்களாக நடந்த போராட்டங்கள், நீதிமன்ற வழக்குகள் மற்றும் சீர்திருத்த வாக்குறுதிகளுக்குப் பிறகும் தொடர்கின்றன. இதை 2015 ஆம் ஆண்டின் 100 நாள் சீர்திருத்த காலத்துடன் ஒப்பிடும்போது — அப்போது நில மீளளிப்பு மற்றும் நல்லிணக்கம் நோக்கி சில முன்னேற்றமான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டன — NPP ஆட்சியின் முதல் ஆண்டில் இதற்கான எந்த முன்னேற்றமும் காணப்படவில்லை.

மேலும், NPP தலைமையின் உள்துறை முரண்பாடுகளும் வெளிச்சமிட்டுள்ளன. காங்கேசந்துறை (KKS) துறைமுகம் மற்றும் யாழ்ப்பாண விமான நிலைய விரிவாக்கம் தொடர்பான சர்ச்சைகள், மற்றும் அவற்றுக்கு எதிராக அமைச்சர் பிமல் ரத்நாயக்க வெளியிட்ட கருத்துக்கள், அவரை முக்கியமான இரண்டு பொறுப்புகளில் இருந்து நீக்க காரணமாக இருந்ததாகப் பலர் நம்புகின்றனர். அதேசமயம், அரசின் அமைச்சர்கள் விகிதாசார பிரதிநிதித்துவம் மற்றும் எல்லை வரையறை செயல்முறைகள் குறித்து முரண்பட்ட அறிக்கைகள் வெளியிட்டு வருவது, மக்களிடையே அரசின் நோக்கங்களின் மீதான சந்தேகத்தை அதிகரிக்கிறது.

வரலாற்றுப் பார்வையில், NPP-யின் முக்கிய அமைப்பான ஜனதா விமுக்தி பெரமுன (JVP), இந்திய-இலங்கை ஒப்பந்தத்தின் கீழ் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட மாகாண சபை முறைமைக்கு எதிராக இருந்தது; 1980களில் அதற்கெதிராக ஆயுதப் போராட்டம் நடத்தியது. இன்றும் கட்சிக்குள் சில கடுமையான உறுப்பினர்கள் மாகாண சபை முறையை முற்றிலும் ரத்து செய்ய வேண்டும் என வலியுறுத்துகின்றனர் — இது ஜனநாயக மையவிலகல் மற்றும் பிராந்திய தன்னாட்சியின் அடிப்படை கொள்கைகளுக்கு முரணானது.

இப்போது ஜனாதிபதி அனுர குமார திசாநாயக்க உறுதியான மற்றும் நெறிமுறையுள்ள நிலைப்பாட்டை எடுக்க வேண்டிய நேரம் வந்துள்ளது. மாகாண சபைத் தேர்தல்கள் தாமதமின்றி, தலையீடின்றி நடத்தப்படுவதை உறுதி செய்து, அரசியல் சட்டத்தின் உணர்வுக்கும் எழுத்துக்கும் மதிப்பளிக்க வேண்டும். அதேசமயம், தமிழர் அரசியல் பிரதிநிதிகளுடன் உண்மையான உரையாடலை மேற்கொண்டு, நில ஆக்கிரமிப்பு, அரசியல் பிரதிநிதித்துவம் மற்றும் நல்லிணக்கம் போன்ற நீண்டகால பிரச்சினைகளை தீர்க்க வேண்டியது அவசியம்.

இந்த முக்கிய பிரச்சினைகளை NPP அரசு தொடர்ந்து புறக்கணித்தால், தமிழர் குறைகளைப் பொருட்படுத்தாத முந்தைய ஆட்சிகளின் தவறுகளை மீண்டும் செய்யும் அபாயம் உள்ளது. இப்போது தேவைப்படுவது தீர்மானமான தலைமைத்துவம் — நீதி, சமத்துவம் மற்றும் உண்மையான ஜனநாயக ஆட்சியின் கீழ் அனைத்து சமூகங்களையும் ஒன்றிணைக்கும் தலைமைத்துவம்.