இந்திய கல்விக் கொள்கை சர்ச்சை: புதுடெல்லி நீதிக்கான மாணவர் போராட்டம்!…  ஐங்கரன் விக்கினேஸ்வரா

(டெல்கியில் மாணவர்களின் போராட்டத்தின் மையக் காரணமாக அமைந்தது இந்தியாவின் மருத்துவக் கல்லூரி சேர்க்கைக்கான தேசிய தகுதித் தேர்வான NEET-UG தொடர்பான வினாத்தாள் கசிவு மற்றும் தேர்வு முறைகேடு குற்றச் சாட்டுகளாகும். இந்தியாவில் மருத்துவக் கல்வி பெறுவதற்கான மிக முக்கியமான நுழைவாயிலாக இந்தத் தேர்வு கருதப்படுகிறது. ஆண்டுதோறும் இருபது இலட்சத்திற்கும் அதிகமான மாணவர்கள் இந்தத் தேர்வில் பங்கேற்கின்றனர்)

கல்வி என்பது எந்தவொரு நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சி, சமூக நீதி மற்றும் ஜனநாயகத்தின் அடித்தளமாகக் கருதப்படுகிறது. இந்தியா போன்ற 140 கோடிக்கும் மேற்பட்ட மக்கள் தொகை கொண்ட நாட்டில், கல்வி என்பது வெறும் அறிவைப் பெறும் வழிமுறையாக மட்டுமல்ல; அது சமூக முன்னேற்றம், வறுமையிலிருந்து விடுபடுதல் மற்றும் தலைமுறை மாற்றத்திற்கான முக்கிய கருவியாகும். மருத்துவம், பொறியியல், சட்டம், அறிவியல், நிர்வாகம் போன்ற துறைகளில் உயர்கல்வி பெறுவதற்கான வாய்ப்புகள் பெரும்பாலும் தேசிய அளவிலான போட்டித் தேர்வுகளால் தீர்மானிக்கப்படுகின்றன.

ஆனால் கடந்த சில ஆண்டுகளில், குறிப்பாக 2024–2026 காலப்பகுதியில், தேசியத் தேர்வுகளைச் சுற்றியுள்ள வினாத்தாள் கசிவுகள், தேர்வு முறைகேடுகள், தேசிய தேர்வு முகமை (NTA) மீதான குற்றச்சாட்டுகள் மற்றும் மாணவர் போராட்டங்கள், இந்தியக் கல்வி அமைப்பின் மீது மக்களிடம் இருந்த நம்பிக்கையை ஆழமாக பாதித்தன. இந்தச் சூழலில் தேசிய கல்விக் கொள்கை (NEP 2020) மற்றும் அதன் நடைமுறை அமலாக்கம் குறித்த விவாதங்களும் தீவிரமடைந்தன.

தேசிய கல்விக் கொள்கை NEP 2020

2020 ஆம் ஆண்டு அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட தேசிய கல்விக் கொள்கை, 1986-க்குப் பிறகு இந்தியக் கல்வியில் மிகப்பெரிய கொள்கை மாற்றமாகக் கருதப்பட்டது. 5+3+3+4 கல்வி அமைப்பு, ஆரம்பக் கல்வியில் தாய்மொழிக்கு முக்கியத்துவம், பல்துறை உயர்கல்வி, தொழில்நுட்ப ஒருங்கிணைப்பு, ஆராய்ச்சி மேம்பாடு, ஆசிரியர் பயிற்சி மற்றும் திறன் அடிப்படையிலான கற்றல் போன்ற பல முன்னேற்றமான இலக்குகளை அது முன்வைத்தது.

ஆனால் இந்தக் கொள்கை வெளியானதிலிருந்தே இரண்டு மாறுபட்ட பார்வைகள் உருவாயின. ஆதரவாளர்கள் இதை இந்தியக் கல்வியை 21-ஆம் நூற்றாண்டின் தேவைகளுக்கு ஏற்ப மாற்றும் தொலைநோக்குக் கொள்கையாகப் பாராட்டினர். விமர்சகர்கள், கொள்கையின் நோக்கங்கள் சிறப்பாக இருந்தாலும், போதிய ஆலோசனையின்றி மையப்படுத்தப்பட்ட நிர்வாகத்தின் மூலம் அமல்படுத்தப்படுவது கூட்டாட்சித் தத்துவத்தை பாதிக்கும் எனக் கூறினர்.NEET: சமத்துவமா – சமத்துவமின்மையா?

NEET தேர்வு நாடு முழுவதும் மருத்துவக் கல்விக்கான ஒரே நுழைவுத் தேர்வாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. இதன் நோக்கம், மாநிலங்களுக்கு இடையிலான தர வேறுபாடுகளை குறைத்து, ஒரே தேசிய அளவுகோலின் அடிப்படையில் மாணவர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பதாகும். ஆனால் நடைமுறையில் பல விமர்சனங்கள் எழுந்தன. குறிப்பாக, மாநிலப் பாடத்திட்டத்தில் பயிலும் மாணவர்கள், கிராமப்புற மாணவர்கள் மற்றும் பொருளாதார ரீதியாகப் பின்தங்கிய குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவர்கள், அதிக வளங்களைக் கொண்ட நகர்ப்புற மற்றும் தனியார் பயிற்சி மையங்களைச் சார்ந்த மாணவர்களுடன் சமமாகப் போட்டியிட முடியவில்லை என்ற குற்றச்சாட்டுகள் வலுப்பெற்றன.

தமிழ்நாட்டில் அனிதா உள்ளிட்ட மாணவர்களின் மரணங்கள், NEET தொடர்பான சமூக மற்றும் அரசியல் விவாதத்தை தீவிரப்படுத்தின. மருத்துவக் கல்வியில் சமூகநீதியைப் பாதுகாக்கும் மாநிலத்தின் நீண்டகால கொள்கை பாதிக்கப்படுகிறது என்று பல அரசியல் கட்சிகளும் கல்வியாளர்களும் வாதிட்டனர்.

மாநிலங்களின் எதிர்ப்பு:

அதேவேளை தேசிய கல்விக் கொள்கைக்கு எதிராக மிகத் தெளிவான எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்திய மாநிலம் தமிழ்நாடு. மாநில அரசு, NEET சமூகநீதிக்கு எதிரானது என்றும், மாநிலங்களின் கல்விச் சுயாட்சியை பலவீனப்படுத்துகிறது என்றும் தொடர்ந்து வாதிட்டுள்ளது. முன்னாள் நீதிபதி ஏ.கே. ராஜன் குழுவின் அறிக்கையும், அரசுப் பள்ளி மாணவர்கள் மற்றும் பின்தங்கிய சமூகங்களின் வாய்ப்புகள் பாதிக்கப்படுகின்றன என்ற முடிவுகளை முன்வைத்தது.

தமிழ்நாடு மட்டுமல்லாமல், கேரளா, மேற்கு வங்காளம், பஞ்சாப் உள்ளிட்ட மாநிலங்களும் கல்விக் கொள்கையின் சில அம்சங்கள் குறித்து கவலை தெரிவித்துள்ளன. குறிப்பாக, தேசியத் தேர்வுகள், பாடத்திட்டங்களில் மத்திய அரசின் செல்வாக்கு, மொழிக் கொள்கை மற்றும் கல்வி நிர்வாகத்தின் மையப்படுத்தல் ஆகியவை கூட்டாட்சி அமைப்பின் ஆவிக்கு முரணாக இருப்பதாக அவர்கள் கூறுகின்றனர். இந்த விவாதம் வெறும் கல்வி தொடர்பானதல்ல. இந்தியாவில் மத்திய மற்றும் மாநில அரசுகளுக்கு இடையிலான அதிகாரப் பகிர்வு குறித்து நீண்டகாலமாக இருந்து வரும் அரசியல் விவாதத்தின் ஒரு பகுதியாகவும் மாறியுள்ளது.

தேசிய தேர்வு முகமை : NTA

தேசிய தேர்வு முகமை (NTA) உருவாக்கப்பட்டபோது, தொழில்நுட்ப ரீதியாக பாதுகாப்பான, வெளிப்படையான மற்றும் நம்பகமான தேர்வு முறையை உருவாக்குவதே நோக்கமாக இருந்தது. ஆனால் தொடர்ச்சியாக ஏற்பட்ட வினாத்தாள் கசிவுகள், தேர்வு மையங்களில் ஏற்பட்ட குழப்பங்கள், மதிப்பெண் கணக்கீடு குறித்த சர்ச்சைகள் மற்றும் தகவல் பரிமாற்றப் பிழைகள், அதன் செயல்திறன் குறித்து கடுமையான கேள்விகளை எழுப்பின.

ஒரு மாணவர் பல ஆண்டுகள் கடுமையாக உழைத்து எழுதும் தேர்வின் நேர்மையே சந்தேகத்திற்குள்ளானால், கல்வி அமைப்பின் மீது மக்களிடம் இருந்த அடிப்படை நம்பிக்கையே பாதிக்கப்படும். இதுவே மாணவர் போராட்டங்களின் மையக் காரணமாக அமைந்தது.

கல்விக் கொள்கையை வடிவமைப்பது அரசின் பொறுப்பாக இருந்தாலும், அதன் நடைமுறை அமலாக்கம் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் அடிப்படை உரிமைகளுடன் ஒத்துப்போக வேண்டும் என்ற கோட்பாடு மீண்டும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

உலகின் பல முன்னேறிய நாடுகளில் உயர்கல்வி சேர்க்கை முறை ஒரே தேசியத் தேர்வை மட்டும் சார்ந்திருக்கவில்லை. பின்லாந்து, கனடா, ஜெர்மனி போன்ற நாடுகளில் பள்ளிக் கல்வி மதிப்பீடு, தொடர்ச்சியான செயல்திறன், நேர்முகத் தேர்வு, பிராந்தியத் தேவைகள் மற்றும் பல்வேறு மதிப்பீட்டு முறைகள் இணைந்து பயன்படுத்தப்படுகின்றன.

சிங்கப்பூர், தென் கொரியா போன்ற நாடுகளில் தேசியத் தேர்வுகள் இருந்தாலும், அவை மிக உயர்ந்த பாதுகாப்பு, தொழில்நுட்பக் கண்காணிப்பு மற்றும் சுயாதீன நிர்வாகத்தின் கீழ் நடைபெறுகின்றன. இந்தியாவும் உலக அனுபவங்களிலிருந்து கற்றுக்கொண்டு, தேர்வு பாதுகாப்பு மற்றும் நிர்வாக வெளிப்படைத்தன்மையை வலுப்படுத்த வேண்டிய அவசியம் உள்ளது.

இந்தியாவின் கல்வி அமைப்பு இன்று ஒரு முக்கிய திருப்புமுனையில் உள்ளது. ஒருபுறம், உலகளாவிய போட்டிக்கு ஏற்ற திறன்களை மாணவர்களுக்கு வழங்க வேண்டிய அவசியம் உள்ளது; மறுபுறம், சமூக நீதி, மாநிலங்களின் உரிமைகள் மற்றும் சம வாய்ப்பை உறுதிப்படுத்த வேண்டிய கடமையும் உள்ளது.

எதிர்காலத்தில் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டிய முக்கிய நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும். தேசியத் தேர்வு முகமையை முழுமையான சுயாதீன அமைப்பாக மாற்றுதல், தேர்வு பாதுகாப்பிற்கான மேம்பட்ட தொழில்நுட்பங்களை அறிமுகப்படுத்துதல், மாநிலங்களுடன் ஆலோசித்து கல்விக் கொள்கைகளை நடைமுறைப்படுத்துதல், கிராமப்புற மற்றும் அரசுப் பள்ளி மாணவர்களுக்கான ஆதரவு அமைப்புகளை வலுப்படுத்துதல், மாணவர்களின் மனநலன் மற்றும் தேர்வு அழுத்தத்தை குறைக்கும் கொள்கைகளை உருவாக்குதல் போன்ற பணிகளை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

தற்போதய மோடி அரசின் தேசிய கல்விக் கொள்கை இந்தியக் கல்வியை நவீனமயமாக்கும் பல தொலைநோக்கு இலக்குகளை முன்வைத்துள்ளது. அதே நேரத்தில், அதன் நடைமுறை அமலாக்கம், NEET தொடர்பான சர்ச்சைகள், NTA-வின் நிர்வாகத் தோல்விகள், மாநிலங்களின் எதிர்ப்பு மற்றும் மாணவர் போராட்டங்கள் ஆகியவை, கல்வி என்பது வெறும் கொள்கை அறிவிப்புகளால் மட்டும் வெற்றியடையாது என்பதை தெளிவுபடுத்தியுள்ளன.

ஒரு நாட்டின் கல்வி அமைப்பின் வெற்றி, திறமையான கொள்கைகளிலும் தொழில்நுட்ப முன்னேற்றங்களிலும் மட்டுமல்ல; வெளிப்படையான நிர்வாகம், சமூக நீதி, கூட்டாட்சித் தத்துவத்திற்கு மரியாதை மற்றும் மாணவர்களின் நம்பிக்கையைப் பாதுகாக்கும் அரசியல் உறுதிப்பாட்டிலும் உள்ளது. இந்தியா தனது மிகப்பெரிய இளைஞர் மக்கள் தொகையை உண்மையான மனித வளமாக மாற்ற விரும்பினால், கல்வியை அரசியல் போட்டியின் கருவியாக அல்லாமல், தேசிய முன்னேற்றத்தின் பொதுச் சொத்தாகக் கருதி சீர்திருத்தங்களை அரசு முன்னெடுக்க வேண்டும்.