புட்டினுக்கு அதிகரிக்கும் அணு ஆயுத அழுத்தம்!… உலகப் போராக மாறுமா உக்ரைன் போர்?….  ஐங்கரன் விக்கினேஸ்வரா

உக்ரைன் போர் இன்று ஒரு பிராந்திய மோதலைத் தாண்டி, 21ஆம் நூற்றாண்டின் உலக அதிகார அமைப்பை மறுவடிவமைக்கும் முக்கியமான புவிசார் அரசியல் சவாலாக மாறியுள்ளது. இந்த நெருக்கடி எவ்வாறு முடிவடையும் என்பது ரஷ்யா அல்லது உக்ரைன் மட்டுமல்ல, உலக நாடுகள் அனைத்தினதும் அரசியல், பொருளாதாரம் மற்றும் பாதுகாப்பு எதிர்காலத்தையும் தீர்மானிக்கும் முக்கிய காரணியாக இருக்கும்.

இந்த நிலையில், ரஷ்யாவின் தேசியவாத வட்டாரங்கள் மற்றும் சில பாதுகாப்பு மூலோபாயவாதிகள், உக்ரைனில் வழக்கமான ஆயுதங்களால் வெற்றிபெறுவது கடினமாகிவிட்டதால், அணுஆயுத அச்சுறுத்தலை மேலும் தீவிரப்படுத்த வேண்டும் என்று வலியுறுத்தத் தொடங்கியுள்ளனர். குறிப்பாக ரஷ்ய இராணுவ வலைப்பதிவாளர் யூரி பரஞ்சிக் (Yuri Baranchik) மற்றும் அரசியல் ஆய்வாளர் செர்ஜி கரகானோவ் (Sergey Karaganov) போன்றோர் வெளியிட்ட கருத்துகள், உலகளவில் பெரும் கவனத்தை ஈர்த்துள்ளன.

இந்தக் கருத்துக்கள் ரஷ்ய அரசின் அதிகாரப்பூர்வ கொள்கையாகக் கருதப்பட முடியாது. இருப்பினும், அவை ரஷ்ய தேசியவாத சிந்தனையின் ஒரு பகுதியை பிரதிபலிப்பதால், அவற்றை உலக நாடுகள் கவனமாகக் கண்காணித்து வருகின்றன. பரஞ்சிக்கின் வாதத்தின் மையக் கருத்து என்னவெனில், ரஷ்யா நீண்டகால சோர்வுப் போரில் சிக்கிக்கொண்டால், அதன் மனிதவளமும் பொருளாதாரமும் கடுமையாக பாதிக்கப்படும் என்பதாகும்.

அதனால், எதிரியின் மன உறுதியை உடைக்கும் வகையில் தந்திரோபாய அணுஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தும் விருப்பத்தையும் ரஷ்யா திறந்தவையாக வைத்திருக்க வேண்டும் என அவர் வலியுறுத்துகிறார். மேலும், ஒரு குறிப்பிட்ட இராணுவ நடவடிக்கையில் ஆயிரக்கணக்கான ரஷ்ய வீரர்கள் உயிரிழக்கக்கூடிய சூழ்நிலை உருவானால், வழக்கமான தாக்குதல்களுக்கு பதிலாக தந்திரோபாய அணுஆயுதங்களைப் பயன்படுத்துவது குறைந்த தீமையாக இருக்கும் என்றும் அவர் வாதிடுகிறார். இந்த அணுகுமுறை சர்வதேச சட்டம், மனிதாபிமானக் கொள்கைகள் மற்றும் அணு தடுப்பு (Nuclear Deterrence) என்ற பல தசாப்தங்களாக நிலவி வரும் பாதுகாப்பு சமநிலைக்கு முற்றிலும் முரணானதாகக் கருதப்படுகிறது.

இதனுடன் தொடர்புடைய மற்றொரு முக்கியமான விவாதம், ரஷ்ய அரசின் மொழிநடை மாற்றமாகும். நீண்ட காலமாக சிறப்பு இராணுவ நடவடிக்கை என்று அழைக்கப்பட்ட இந்த மோதலை, சமீபகாலங்களில் கிரெம்ளின் அதிகாரிகள் சிலர் வெளிப்படையாக போர் என்று குறிப்பிடத் தொடங்கியுள்ளனர். இது சட்ட ரீதியான கொள்கை மாற்றமாக இல்லாவிட்டாலும், உள்நாட்டு மற்றும் சர்வதேச அரசியல் சூழ்நிலையின் தீவிரத்தை பிரதிபலிக்கும் ஒரு அறிகுறியாக பலரும் பார்க்கின்றனர்.

ரஷ்யாவின் பார்வையில், இந்தப் போர் உக்ரைனுடனான மோதலாக மட்டுமல்ல, அமெரிக்கா மற்றும் நேட்டோ நாடுகள் வழங்கும் உளவுத்துறை, செயற்கைக்கோள் தகவல், நவீன ஆயுதங்கள் மற்றும் நிதி ஆதரவுகளால் முன்னெடுக்கப்படும் மறைமுகப் போருமாகும். மேற்கத்திய நாடுகள் நேரடியாக போர்க்களத்தில் இல்லாவிட்டாலும், அவற்றின் ஆதரவு உக்ரைனின் இராணுவ திறனை அதிகரித்துள்ளது என்பது ரஷ்யாவின் நீண்டகால குற்றச்சாட்டு.

இந்நிலையில், ரஷ்யா சந்தித்துள்ள சவால்களும் இந்த விவாதத்தை தீவிரப்படுத்தியுள்ளன. உக்ரைனின் நீண்ட தூர ட்ரோன் தாக்குதல்கள், ரஷ்யாவின் எண்ணெய் மற்றும் எரிசக்தி உள்கட்டமைப்புகள் மீது மேற்கொள்ளப்பட்ட தாக்குதல்கள், கருங்கடல் பகுதியில் ஏற்பட்ட இராணுவ அழுத்தங்கள் ஆகியவை ரஷ்ய பாதுகாப்பு வட்டாரங்களில் கவலையை ஏற்படுத்தியுள்ளன.

சில மேற்கத்திய மதிப்பீடுகளின்படி, போரின் தொடக்கத்திலிருந்து ரஷ்யா மிகப் பெரிய மனிதவள இழப்புகளை சந்தித்திருக்கலாம் என்று கூறப்படுகிறது. ஆனால் உயிரிழப்புகளின் துல்லியமான எண்ணிக்கையை சுயாதீனமாக உறுதிப்படுத்துவது மிகவும் கடினமானதாகவே உள்ளது. போரில் ஈடுபட்டுள்ள இரு தரப்பினரும் வெளியிடும் எண்ணிக்கைகள் ஒன்றுக்கொன்று மாறுபடுவதால், இவ்வாறான மதிப்பீடுகளை எச்சரிக்கையுடன் அணுகுவது அவசியம்.

செர்ஜி கரகானோவ் போன்ற மூலோபாயவாதிகள் முன்வைக்கும் கருத்துகள் இன்னும் கடுமையானவை. அவர்களின் பார்வையில், மேற்கத்திய நாடுகள் ரஷ்யாவின் அணு அச்சுறுத்தலை முழுமையாக நம்பவில்லை. எனவே, அந்த நம்பிக்கையை மீண்டும் உருவாக்குவதற்காக மிகவும் கடுமையான எச்சரிக்கைகள் அல்லது கட்டுப்படுத்தப்பட்ட அணு நடவடிக்கைகள் கூட பரிசீலிக்கப்படலாம் என்று அவர்கள் வாதிடுகின்றனர். இருப்பினும், இவை ரஷ்ய அரசின் அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்புகள் அல்ல என்பதையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

அணுஆயுதங்கள் தொடர்பான உலக அரசியலில் மிக முக்கியமான கோட்பாடு “Mutually Assured Destruction (MAD)” எனப்படும் பரஸ்பர உறுதியான அழிவு கொள்கையாகும். அதாவது, ஒரு அணு சக்தி மற்றொரு அணு சக்தியைத் தாக்கினால், இரு தரப்பும் பேரழிவைச் சந்திக்கும். இந்தக் கொள்கையே கடந்த பல தசாப்தங்களாக உலகளாவிய அணுப் போரைக் கட்டுப்படுத்திய முக்கிய காரணிகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.

இதனால், பல பாதுகாப்பு நிபுணர்கள் ஒரு முழுமையான அணு ஆயுதப் போர் நடைபெறுவதற்கான வாய்ப்பு இன்னும் குறைவாகவே இருப்பதாகக் கருதுகின்றனர். காரணம், அதன் விளைவுகள் ரஷ்யாவிற்கும், நேட்டோவிற்கும், உலகப் பொருளாதாரத்திற்கும் பேரழிவாக இருக்கும். இருப்பினும், தவறான கணிப்பு, தகவல் பரிமாற்றப் பிழை அல்லது கட்டுப்பாட்டை மீறும் பிராந்திய மோதல் போன்றவை மிகப் பெரிய நெருக்கடியை உருவாக்கும் அபாயம் இருப்பதாகவும் அவர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

இந்தப் போரின் மற்றொரு முக்கியமான பரிமாணம் பொருளாதாரமாகும். ரஷ்யா மீது விதிக்கப்பட்டுள்ள கடுமையான பொருளாதாரத் தடைகள், எரிசக்தி சந்தையின் மாற்றங்கள், ஐரோப்பாவின் பாதுகாப்புச் செலவின உயர்வு, உலகளாவிய உணவு மற்றும் உர விநியோகச் சங்கிலிகளின் பாதிப்பு ஆகியவை உலக பொருளாதாரத்தை பல ஆண்டுகளாகச் சவாலுக்கு உள்ளாக்கியுள்ளன.

அதே நேரத்தில், இந்தப் போர் சர்வதேச அதிகாரச் சமநிலையையும் மாற்றியுள்ளது. அமெரிக்கா, ஐரோப்பிய ஒன்றியம் மற்றும் நேட்டோ ஆகியவை பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பை விரிவுபடுத்தியுள்ளன. மறுபுறம், ரஷ்யா சீனா, வடகொரியா, ஈரான் உள்ளிட்ட நாடுகளுடனான உறவுகளை மேலும் வலுப்படுத்த முயற்சித்து வருகிறது. இதனால் உலகம் மீண்டும் போட்டியிடும் அதிகார மையங்களாகப் பிரியும் நிலை உருவாகியுள்ளது.

எனினும், தேசியவாத வட்டாரங்களில் இருந்து வெளிவரும் தீவிரமான கருத்துக்களையும், ஒரு அரசின் அதிகாரப்பூர்வ முடிவுகளையும் ஒன்றாகக் கருதக் கூடாது. ரஷ்யாவில் பல்வேறு கருத்தோட்டங்கள் இருப்பது போலவே, மேற்கத்திய நாடுகளிலும் இந்தப் போரை எவ்வாறு முடிவுக்குக் கொண்டுவருவது என்பது குறித்து வேறுபட்ட அணுகுமுறைகள் காணப்படுகின்றன.

இன்றைய சூழ்நிலையில் இந்த மோதல் மேலும் விரிவடைந்து நேட்டோ–ரஷ்யா நேரடி மோதலாக மாறுமா என்ற சந்தேகம் எழுந்துள்ளது. இதற்கு உறுதியான பதிலை யாராலும் வழங்க முடியாது. ஆனால், இரு தரப்பும் தங்களது இராணுவ நடவடிக்கைகளுடன் இணைந்து தூதரகத் தொடர்புகளையும் தொடர்வது, அணு ஆயுதக் கட்டுப்பாடு மற்றும் தவறான கணிப்புகளைத் தவிர்க்கும் பாதுகாப்பு நடைமுறைகளைப் பேணுவது மிகவும் அவசியமாகியுள்ளது.

யூரி பரஞ்சிக் அல்லது செர்ஜி கரகானோவ் போன்றோரின் கருத்துக்கள் உலகளாவிய கவனத்தை ஈர்த்தாலும், அவை உடனடியாக ரஷ்யாவின் அதிகாரப்பூர்வ அணு கொள்கையாக மாறிவிட்டன என்று கூற முடியாது. இருப்பினும், இவ்வாறான கருத்துக்கள் அதிகரிப்பது, போர் நீடிக்கும் போது அரசியல் மற்றும் பாதுகாப்பு அழுத்தங்களும் அதிகரித்து வருவதை வெளிப்படுத்துகிறது.

2022 ஆம் ஆண்டு தொடங்கிய ரஷ்யா–உக்ரைன் போர், நான்காவது ஆண்டையும் கடந்து நீடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஆரம்பத்தில் சில வாரங்களிலேயே முடிவடையும் என்று பலர் கருதிய இந்த மோதல், இன்று உலக அரசியலின் மையப் பிரச்சினையாக மாறியுள்ளது. இது இனி ரஷ்யாவுக்கும் உக்ரைனுக்கும் இடையிலான எல்லைப் போராக மட்டும் பார்க்கப்படுவதில்லை. மாறாக, ரஷ்யாவுக்கும் மேற்கத்திய கூட்டணிக்கும் இடையிலான நீண்டகால அதிகாரப் போட்டியாகவே பல ஆய்வாளர்கள் இதனை மதிப்பிடுகின்றனர்.