வேர்களால் பாலம் நெய்த மனிதர்… மா.அன்பரசு

மேகாலயாவின் பனிமூடிய மலைகளில், மேகங்கள் பூமியைத் தொட்டு இறங்கும் இடங்களில், மழை பாறைகளையும், ஓடைகளையும், காடுகளையும் வடிவமைக்கும் நிலப்பரப்பில் ஓர் அதிசயமான பாலம் இருக்கிறது.
அது கான்கிரீட்டால் கட்டப்பட்டதல்ல. இரும்பால் உருவாக்கப்பட்டதல்ல.
மரத்தைக் கொண்டு அமைக்கப்பட்டதுமல்ல. அது வளர்க்கப்பட்ட பாலம். அந்த அற்புதமான பாலம்தான் உம்கார் உயிருள்ள வேர் பாலம் (Umkar Living Root Bridge). மேகாலயாவின் காசி பழங்குடியின மக்களின் பாரம்பரிய உயிரியல் பொறியியல் அறிவின் சிறப்பான வெளிப்பாடாக இது விளங்குகிறது.

இந்த உயிருள்ள பாலத்தின் பின்னணியில், சோஹ்ரா (செராப்புஞ்சி) பகுதியில் உள்ள சீஜ் (Siej) கிராமத்தைச் சேர்ந்த ஹல்லி வாரும் (Hally War / Bah Hally War) உள்ளார். ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அவர் இந்தப் பாலத்தின் வேர்களைப் பேணி, வழிநடத்தி, பின்னிப் பிணைத்து, வலிமைப்படுத்துவதில் தனது வாழ்க்கையின் பெரும்பகுதியை அர்ப்பணித்துள்ளார்.

அவரது கதை ஒரு பாலத்தை உருவாக்கிய மனிதரின் கதை மட்டுமல்ல. அது பொறுமையின் கதை. பாரம்பரிய அறிவின் கதை. இயற்கையுடன் இணைந்து வாழும் ஞானத்தின் கதை. மனிதனுக்கும் இயற்கைக்கும் இடையிலான ஆழமான உறவின் கதை.

வளரும் ஒரு பாலம்

ஒரு சாதாரண பாலத்தை அமைக்க சில மாதங்களோ, சில ஆண்டுகளோ போதுமானதாக இருக்கலாம். ஆனால் உயிருள்ள வேர் பாலத்தின் கதை முற்றிலும் வேறுபட்டது.

காசி மக்கள் பல தலைமுறைகளாக உருவாக்கியுள்ள இந்த பாரம்பரிய உயிரியல் பொறியியல் முறையில், ரப்பர் அத்தி மரத்தின் (Ficus elastica) விழுதுகள் மற்றும் வேர்கள் ஓடைகள், சிற்றாறுகள் மற்றும் பள்ளத்தாக்குகளைக் கடக்கும் வகையில் கவனமாக வழிநடத்தப்படுகின்றன.

Hally War began building a living root bridge

வேர்கள் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைக்கப்படுகின்றன. அவை வளர வளர, அவற்றின் இணைப்புகள் வலுப்பெறுகின்றன. ஆண்டுகள் கடந்து செல்லும்போது, மனிதர்களின் தொடர்ச்சியான பராமரிப்புடன் அந்த வேர்கள் ஒரு பாலத்தின் வடிவத்தைப் பெறுகின்றன.

எனவே, இந்தப் பாலம் உயிரற்ற கட்டுமானம் அல்ல. அது உயிரோடு இருக்கிறது.
அதன் வேர்கள் தொடர்ந்து வளர்கின்றன. சுற்றுச்சூழலுக்கு ஏற்ப தங்களை மாற்றிக் கொள்கின்றன. புதிய வேர்கள் உருவாகும்போது அவற்றையும் தேவையான இடங்களில் வழிநடத்த முடியும். காலப்போக்கில் பழைய வேர்கள் தடிமனாகி, பாலத்தின் வலிமையை அதிகரிக்கின்றன.

சில இடங்களில் கற்கள், மண் மற்றும் இயற்கைப் பொருட்களும் வேர்களின் அமைப்புடன் இணைந்து பாலத்தை மேலும் உறுதிப்படுத்துகின்றன. இதன் விளைவாக உருவாகுவது ஒரு பாலம் மட்டுமல்ல. அது கட்டிடக்கலை, வேளாண்மை மற்றும் சூழலியல் ஆகிய மூன்றும் சந்திக்கும் ஓர் உயிருள்ள படைப்பு.
ஹல்லி வாரும் – பொறுமையின் அரை நூற்றாண்டும்
ஹல்லி வாரைப் பொறுத்தவரை, உம்கார் உயிருள்ள வேர் பாலத்தை வளர்ப்பது மாதங்களிலோ ஆண்டுகளிலோ அளவிடக்கூடிய ஒரு பணியாக இருக்கவில்லை. அது ஒரு வாழ்நாள் பணியாக இருந்தது.

ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அவர் இந்த வேர்களைப் பராமரித்து, அவற்றின் வளர்ச்சியை கவனித்து, தேவையான திசைகளில் வழிநடத்தி, பாலத்தின் வலிமையை அதிகரிக்கச் செய்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இந்தப் பணிக்கு வெறும் உடல் உழைப்பு மட்டும் போதாது.

மரங்கள் எவ்வாறு வளர்கின்றன? வேர்கள் எந்தத் திசையில் வளரத் தொடங்குகின்றன?
அவற்றை எவ்வாறு வழிநடத்துவது? எந்த இடத்தில் ஆதரவு தேவை?
மழைக்காலத்தில் நீரோட்டம் எவ்வாறு மாறுகிறது?
இத்தகைய கேள்விகளுக்கான விடைகளை அனுபவத்தின் மூலம் அறிந்திருக்க வேண்டும். இங்கேதான் ஹல்லி வாரின் வாழ்க்கை நமக்கு ஒரு முக்கியமான பாடத்தைச் சொல்கிறது.

இன்றைய உலகம் வேகத்தைப் போற்றுகிறது.
வேகமாகக் கட்டுகிறோம். வேகமாகப் பயன்படுத்துகிறோம்.
வேகமாக மாற்றுகிறோம். வேகமாகக் கழித்துவிடுகிறோம்.
ஆனால் ஹல்லி வாரின் பணி இதற்கு முற்றிலும் மாறானது.
அவர் காலத்தோடு இணைந்து பணியாற்றினார். இயற்கையை அவசரப்படுத்தவில்லை.

இயற்கையை கட்டளையிடவில்லை. அதற்கு பதிலாக, இயற்கையின் வளர்ச்சியைப் புரிந்துகொண்டு, அதனுடன் இணைந்து செயல்பட்டார்.
ஒவ்வொரு வேருக்கும் வளர நேரம் தேவைப்பட்டது. ஒவ்வொரு இணைப்புக்கும் பராமரிப்பு தேவைப்பட்டது. ஒவ்வொரு பலவீனத்தையும் பொறுமையுடன் வலுப்படுத்த வேண்டியிருந்தது. இறுதியில், அந்தப் பாலமே அவருடைய குணத்தைப் பிரதிபலிப்பது போல மாறியது. அதன் பெயர்
அமைதி. பொறுமை. விடாமுயற்சி.

பத்மஸ்ரீ – ஹல்லி வாரின் தேசிய அங்கீகாரம்

மேகாலயாவின் சோஹ்ரா பகுதியில் உள்ள சீஜ் கிராமத்தைச் சேர்ந்த ஹல்லி வாருக்கு 2026ஆம் ஆண்டுக்கான பத்மஸ்ரீ விருது சமூகப் பணிப் பிரிவில் வழங்கப்பட்டது. காசி மக்களின் பாரம்பரிய உயிருள்ள வேர் பாலங்களை (Living Root Bridges) உருவாக்கி, பராமரித்து, அந்த அறிவை அடுத்த தலைமுறைக்குக் கொண்டு சென்ற அவரது 50 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான பணிக்காக இந்த அங்கீகாரம் வழங்கப்பட்டது.

Ficus elastica மரத்தின் வேர்களை இயற்கையான முறையில் வழிநடத்தி பாலங்களை உருவாக்கும் இந்த பாரம்பரிய முறையைப் பாதுகாத்து வரும் ஹல்லி வாரின் பணி, இயற்கை, பாரம்பரிய அறிவு மற்றும் நிலைத்த வளர்ச்சி ஆகியவற்றின் சிறந்த முன்னுதாரணமாகத் திகழ்கிறது.

Hally War / Bah Hally War

2026 மே 25 அன்று, குடியரசுத் தலைவர் திரௌபதி முர்மு அவர்களால் ஹல்லி வாருக்கு பத்மஸ்ரீ வழங்கப்பட்டது. அவர் கட்டியதல்ல – வளர்த்தார். அவர் ஒரு பாலத்தை மட்டும் உருவாக்கவில்லை. ஒரு பாரம்பரியத்தையும் எதிர்காலத்தையும் இணைத்தார்.

பாரம்பரிய அறிவும் பொறியியலும்

பொறியியல் அறிவு என்பது பல்கலைக்கழகங்களிலும், ஆய்வகங்களிலும், தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களிலும் மட்டுமே உருவாகிறது என்று நாம் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். ஆனால் அது உண்மையல்ல.

இயற்கையுடன் நெருக்கமாக வாழ்ந்த சமூகங்கள், தலைமுறை தலைமுறையாகத் தங்கள் அனுபவத்தின் மூலம் மண், நீர், தாவரங்கள், காலநிலை மற்றும் நில அமைப்பு பற்றிய ஆழமான அறிவைப் பெற்றுள்ளன. காசி மக்களின் உயிருள்ள வேர் பாலங்கள் அதற்கு மிகச்சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.

மரங்களை வெட்டி கட்டுமானப் பொருளாகப் பயன்படுத்துவதற்குப் பதிலாக, அவர்கள் உயிருடன் இருக்கும் மரத்தையே கட்டுமானத்தின் ஒரு பகுதியாக மாற்றுகிறார்கள். இயற்கையை மாற்றி அமைப்பதற்குப் பதிலாக, இயற்கையின் தன்மையைப் புரிந்துகொண்டு அதனுடன் இணைந்து செயல்படுகிறார்கள். இது இரண்டு வேறுபட்ட சிந்தனைகளை நமக்கு முன்வைக்கிறது.

வழக்கமான கட்டுமானம் கேட்கும் கேள்வி: “இயற்கையை நமக்கு ஏற்றவாறு எவ்வாறு மாற்றுவது?”

உயிருள்ள வேர் பொறியியல் கேட்கும் கேள்வி: “இயற்கையுடன் இணைந்து எவ்வாறு செயல்படுவது?”

காலநிலை மாற்றம், பல்லுயிர் இழப்பு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் சீரழிவு ஆகியவை உலகை அச்சுறுத்திக் கொண்டிருக்கும் இக்காலத்தில், இந்தக் கேள்வி மிகவும் முக்கியமானதாகிறது.

தலைமுறைகளை இணைக்கும் பாலம்

உம்கார் உயிருள்ள வேர் பாலம் ஒரு ஓடையின் இரு கரைகளையும் இணைக்கும் பாலம் மட்டுமல்ல. அது தலைமுறைகளையும் இணைக்கிறது. இத்தகைய பாலங்களை உருவாக்கத் தேவையான அறிவு ஒரே நாளில் கிடைத்துவிடுவதில்லை. அது கவனிப்பு, அனுபவம் மற்றும் தொடர்ச்சியான பயிற்சியின் மூலம் தலைமுறையிலிருந்து தலைமுறைக்கு கடத்தப்படுகிறது.

இன்று ஒருவர் ஒரு வேரை நட்டு அல்லது வழிநடத்தலாம். ஆனால் அந்த வேர் முழுமையான பாலமாக மாறும்போது, அதை உருவாக்கியவர் அங்கே இல்லாமல் இருக்கலாம்.

அவர் கட்டுவது தனக்காக மட்டுமல்ல.
அவர் எதிர்காலத்திற்காகக் கட்டுகிறார்.
இதுதான் இந்தப் பாலத்தின் மிகப்பெரிய தத்துவம்.
ஹல்லி வாரின் பல தசாப்த கால உழைப்பும் இதையே வெளிப்படுத்துகிறது. அவரது பங்களிப்பை அவர் வாழ்ந்த காலத்தில் செய்த பணியால் மட்டும் அளவிட முடியாது. அவர் உருவாக்கிய பாதையில், அவருக்குப் பின் வரும் தலைமுறைகளும் நடக்கப் போகின்றன. அதுவே உண்மையான மரபு.
மேகாலயாவின் மழை சொல்லும் அறிவு
சோஹ்ரா, வரலாற்றில் செராப்புஞ்சி என்று அழைக்கப்பட்ட பகுதி, உலகின் மிக அதிக மழைப்பொழிவு பெறும் பகுதிகளில் ஒன்றாகப் புகழ்பெற்றது. மழைக்காலத்தில் சிற்றாறுகளும் ஓடைகளும் பெருக்கெடுக்கின்றன. செங்குத்தான மலைப்பகுதிகள், அடர்ந்த காடுகள் மற்றும் நீர்வழிகள் காரணமாக வழக்கமான கட்டுமான முறைகள் பல நேரங்களில் சவாலாகின்றன. இந்தச் சூழலுக்கு இயற்கையோடு இணைந்த ஒரு தீர்வாக உயிருள்ள வேர் பாலங்கள் உருவாகியுள்ளன. வெளிப்பார்வைக்கு மென்மையானதாகத் தோன்றும் வேர்கள், காலப்போக்கில் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்து வலிமையான கட்டமைப்பாக மாறுகின்றன.

இங்கே ஒரு அழகான சூழலியல் சுழற்சி உள்ளது:
மழை காட்டை வளர்க்கிறது.
காடு வேர்களை வழங்குகிறது.
வேர்கள் பாலமாகின்றன.
பாலம் மனிதர்களுக்கு வழியாகிறது.
மனிதனுக்கும் இயற்கைக்கும் இடையிலான உறவின் எளிமையான, ஆனால் ஆழமான வடிவம் இது.

சுற்றுலாத் தலத்தைத் தாண்டி…
இன்று உலகம் முழுவதிலிருந்தும் மக்கள் மேகாலயாவின் உயிருள்ள வேர் பாலங்களைக் காண வருகின்றனர். அவற்றின் புகைப்படங்கள் மேகாலயாவின் அடையாளங்களில் ஒன்றாகவும், இந்தியாவின் பாரம்பரிய சூழலியல் அறிவின் அடையாளமாகவும் பார்க்கப்படுகின்றன. ஆனால் அவற்றை வெறும் சுற்றுலாத் தலங்களாக மட்டும் பார்ப்பது அவற்றின் உண்மையான மதிப்பைக் குறைத்துவிடும். இந்தப் பாலங்கள் பல தலைமுறைகளாக இயற்கையோடு நெருக்கமாக வாழ்ந்த மக்களின் அறிவின் வெளிப்பாடுகள்.
அவை நமக்கு ஒரு முக்கியமான உண்மையைச் சொல்கின்றன: நிலைத்தன்மை என்பது எப்போதும் நவீன தொழில்நுட்பத்தின் விளைவு மட்டுமல்ல. சில நேரங்களில் அது, கவனிப்பு, அனுபவம், சமூக அறிவு, பொறுமை ஆகியவற்றின் விளைவாக இருக்கலாம்.

உம்கார் பாலம் நமக்கு இன்னொரு உண்மையையும் நினைவூட்டுகிறது.
நிலையான ஒரு கட்டமைப்பு எப்போதும் தொழிற்சாலையில் தயாரிக்கப்பட வேண்டியதில்லை. சிலவற்றை வளர்க்கவும் முடியும்.

வளர்ச்சி என்பதற்கு ஒரு புதிய பொருள்

ஹல்லி வாரின் கதை, நாம் “வளர்ச்சி” என்று அழைப்பதையும் மறுபரிசீலனை செய்யத் தூண்டுகிறது. நவீன பாலங்கள் வேகமாகக் கட்டப்படுகின்றன. அவை கனரக வாகனங்களைத் தாங்குகின்றன. மக்கள் மற்றும் பொருட்களின் போக்குவரத்தை எளிதாக்குகின்றன. அத்தகைய நவீன கட்டமைப்புகள் நிச்சயமாக பல இடங்களில் அவசியமானவை. ஆனால் உயிருள்ள வேர் பாலம் வேறொரு சாத்தியத்தை நமக்குக் காட்டுகிறது. அது இயற்கையிலிருந்து பிரிந்து நிற்கவில்லை. அது இயற்கையின் ஓர் அங்கமாகவே மாறுகிறது.
பறவைகள், பூச்சிகள், பாசிகள், பூஞ்சைகள் மற்றும் பல்வேறு தாவரங்கள் அதனுடன் இணைந்து வாழ முடிகிறது. வேர்கள் தங்கள் தாய் மரத்துடன் தொடர்பில் தொடர்கின்றன.

காடு மாறும்போது பாலமும் மாறுகிறது.
அது இயற்கையின் மீது வைக்கப்பட்ட உயிரற்ற பொருள் அல்ல.
அது இயற்கையின் உயிருள்ள ஓர் அங்கம்.
இதுவே காசி மக்களின் பாரம்பரிய அறிவு நமக்குக் கற்றுத்தரும் மிகப்பெரிய பாடமாக இருக்கலாம்.

பாலம் கற்றுத்தரும் பாடம்

பல ஆண்டுகள் எடுத்துக்கொண்டு வலிமை பெறும் ஒரு பாலத்தில் ஆழமான தத்துவம் ஒன்று இருக்கிறது. வாழ்க்கையில் மதிப்புமிக்க சில விஷயங்களை அவசரப்படுத்த முடியாது. ஒரு விதை ஒரே நாளில் மரமாகிவிடாது. ஒரு காட்டை ஒரே நாளில் உருவாக்க முடியாது. ஒரு நதியை அதன் பாதையை மறக்கச் செய்ய முடியாது. அதேபோல், உயிருள்ள வேர் பாலத்தையும் ஒரு காலக்கெடுவுக்குள் உருவாக்கிவிட முடியாது. அதை வளர்க்க வேண்டும்.

ஹல்லி வாரின் வாழ்க்கை இதையே நமக்குச் சொல்கிறது.

இன்றைய உலகில் எல்லாமே உடனடியாகக் கிடைக்க வேண்டும் என்று நாம் எதிர்பார்க்கிறோம். ஆனால் சில அழகான படைப்புகள் அவசரத்தில் உருவாகுவதில்லை. அவை காலத்துடன் சேர்ந்து உருவாகின்றன. ஹல்லி வாரின் ஐம்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலான பயணம், நமக்கு மெதுவாக உருவாக்குவதன் மதிப்பை நினைவூட்டுகிறது.

உயிருடன் இருக்கும் ஒரு மரபு

மனித நாகரிகத்தின் மிகப்பெரிய நினைவுச் சின்னங்கள் பல கல், இரும்பு மற்றும் கான்கிரீட்டால் உருவாக்கப்பட்டவை. அவை காலத்தையும் மாற்றத்தையும் எதிர்த்து நிற்கும் வகையில் கட்டப்படுகின்றன.

ஆனால் உயிருள்ள வேர் பாலம் வேறுபட்டது. அதன் பெருமை அதன் மாறாத தன்மையில் இல்லை. மாறிக்கொண்டே இருந்தாலும் தொடர்ந்து வாழ்வதில்தான் அதன் பெருமை இருக்கிறது. ஹல்லி வாரின் பங்களிப்பு, உயிருள்ள இயற்கைப் பொருளை மனிதர்களுக்கான ஒரு பயணப் பாதையாக மாற்றியதில் இருக்கிறது.
பல தசாப்தங்களாக அவர் செய்த பொறுமையான பணி, பாரம்பரிய அறிவு எவ்வாறு பயனுள்ள, வலிமையான, நீடித்த மற்றும் சுற்றுச்சூழலோடு இணைந்த கட்டமைப்பை உருவாக்க முடியும் என்பதை நிரூபிக்கிறது.

உம்கார் உயிருள்ள வேர் பாலம் ஒரு ஓடையைக் கடக்கும் பாதை மட்டுமல்ல. அது மனிதன் இயற்கையை வெல்வதற்குப் பதிலாக, இயற்கையுடன் இணைந்து செயல்பட்ட கதையாகும். அது ஒரு தலைமுறையிடமிருந்து மற்றொரு தலைமுறைக்கு கடத்தப்பட்ட அறிவின் கதையாகும். அது ஆண்டுகளால் அல்ல, பல தசாப்தங்களால் அளவிடப்பட்ட பொறுமையின் கதையாகும். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அது ஒரு மனிதனின் கதை. இவ்வுலகில் சில வலிமையான விஷயங்கள் கட்டப்படுவதில்லை என்பதை அவர் நமக்குக் கற்றுக்கொடுத்திருக்கிறார்.

அவை வளர்க்கப்படுகின்றன. ஹல்லி வாரு ஒரு பாலத்தை மட்டும் உருவாக்கவில்லை. மனிதர்கள், மரங்கள், நீர் மற்றும் காலம் ஆகியவற்றுக்கு இடையே ஒரு உறவை அவர் வளர்த்தார். அந்த உறவுதான், ஒருவேளை, அவரது மிகப்பெரிய மரபாக இருக்கலாம்.

கான்கிரீட் பாலங்கள் காலத்தைக் கடந்து நிற்கலாம். ஆனால் வேர்களால் வளர்க்கப்பட்ட ஒரு பாலம், காலத்தோடு சேர்ந்து வாழ்கிறது. அதுவே மேகாலயாவின் மலைகள் நமக்குச் சொல்லும் மிகப்பெரிய பாடம். இயற்கையை வெல்ல வேண்டியதில்லை. அதனுடன் இணைந்து நடந்தால்,
இயற்கையே நமக்குப் பாதை அமைத்துத் தரும்.