நியூசிலாந்தில் சீக்கிய ஊர்வலத்துக்கு எதிர்ப்பு: வலதுசாரிகளால் கலாச்சார உரிமை மீறல்!…  ஐங்கரன் விக்கினேஸ்வரா

( இது நியூசிலாந்து, இந்தியா அல்ல (This is New Zealand, Not India) என்ற முழக்கத்துடன் முன்னெடுக்கப்பட்ட எதிர்ப்பு, ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் ஊர்வலத்தைச் சுற்றிய நிகழ்வாக மட்டுமல்லாமல், பன்முகத்தன்மை கொண்ட சமூகங்களில் பெரும்பான்மையினரின் அடையாள உணர்வுக்கும் சிறுபான்மையினரின் உரிமைகளுக்கும் இடையில் உருவாகக்கூடிய முரண்பாடுகளின் வெளிப்பாடாகவும் பார்க்கப்படுகிறது)

நியூசிலாந்தின் ஆக்லாந்து (Auckland) மற்றும் தௌரங்கா (Tauranga) நகரங்களில் சீக்கிய சமூகத்தினர் நடத்திய பாரம்பரிய மத ஊர்வலங்களுக்கு எதிராக வலதுசாரி தேசியவாதக் குழுவினர் எதிர்ப்புத் தெரிவித்த சம்பவம், குடியேற்றம், தேசிய அடையாளம், மதச் சுதந்திரம் மற்றும் பன்முகக் கலாச்சார வாழ்வு குறித்த விவாதங்களை மீண்டும் முன்னிலைக்குக் கொண்டுவந்துள்ளது.

இது நியூசிலாந்து, இந்தியா அல்ல (This is New Zealand, not India) என்ற முழக்கத்துடன் முன்னெடுக்கப்பட்ட எதிர்ப்பு, ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் ஊர்வலத்தைச் சுற்றிய நிகழ்வாக மட்டுமல்லாமல், பன்முகத்தன்மை கொண்ட சமூகங்களில் பெரும்பான்மையினரின் அடையாள உணர்வுக்கும் சிறுபான்மையினரின் உரிமைகளுக்கும் இடையில் உருவாகக்கூடிய முரண்பாடுகளின் வெளிப்பாடாகவும் பார்க்கப்படுகிறது.

இந்தச் சம்பவம் எழுப்பும் முக்கியமான கேள்வியாக, ஒரு நாட்டின் பாரம்பரியத்தையும் தேசிய அடையாளத்தையும் பாதுகாப்பது என்ற பெயரில், அங்கு சட்டபூர்வமாக வாழும் பிற சமூகங்களின் மத மற்றும் கலாச்சார வெளிப்பாடுகளைக் கட்டுப்படுத்த முடியுமா என்பதாகும்.

நகர் கீர்த்தனை (Nagar Kirtan) என்பது சீக்கிய மதத்தின் முக்கியமான ஆன்மிக மற்றும் சமூக மரபுகளில் ஒன்றாகும். இதில் சீக்கியர்கள் தங்களது புனித நூலான குரு கிரந்த் சாகிப் போதனைகளைப் போற்றும் வகையில், பக்திப் பாடல்கள் பாடி, மத முழக்கங்களை எழுப்பி, சமூகமாக வீதிகளில் ஊர்வலமாகச் செல்கின்றனர்.

இந்த ஊர்வலங்கள் வெறும் மத நிகழ்ச்சிகள் மட்டுமல்ல. சீக்கியர்களின் வரலாறு, ஆன்மிக நம்பிக்கை, சமூக ஒற்றுமை, சேவை மனப்பான்மை மற்றும் கலாச்சார அடையாளம் ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்தும் நிகழ்வுகளாகவும் அவை அமைகின்றன. உலகின் பல நாடுகளில் வாழும் சீக்கியர்கள் தங்களது மதப் பண்டிகைகள் மற்றும் முக்கியமான நாட்களின்போது இத்தகைய ஊர்வலங்களை நடத்துகின்றனர்.

நியூசிலாந்திலும் சீக்கிய சமூகத்தினர் தங்களது மத மற்றும் கலாச்சார மரபுகளைத் தொடர்ந்து கடைப்பிடித்து வருகின்றனர். அந்நாட்டின் பன்முகச் சமூக அமைப்பில், பல்வேறு மதங்களையும் கலாச்சாரங்களையும் சேர்ந்த மக்கள் தங்களது பாரம்பரியங்களை வெளிப்படுத்துவது இயல்பான ஒன்றாகும். எனினும், பொதுச் சாலைகளில் நடைபெறும் மத ஊர்வலங்கள், போக்குவரத்து மற்றும் பொது ஒழுங்கு தொடர்பான விதிமுறைகளுக்கு உட்பட்டிருக்க வேண்டும். அதேவேளை, சட்டப்படி அனுமதிக்கப்பட்ட நிகழ்வுகள் நடைபெறுவதற்கான உரிமையையும் அதிகாரிகள் பாதுகாக்க வேண்டும்.

2025 டிசம்பர் 20ஆம் திகதி, ஆக்லாந்தின் தெற்குப் பகுதியில் உள்ள மனுரேவாவில் நானக்சார் குருத்வாரா ஏற்பாடு செய்த நகர் கீர்த்தனை ஊர்வலத்தின்போது முதல் முக்கியமான சம்பவம் இடம்பெற்றது. நூற்றுக்கணக்கானோர் பங்கேற்ற இந்த ஊர்வலத்தின் வழியில், டெஸ்டினி சர்ச் அமைப்புடன் தொடர்புடைய (True Patriots of NZ) குழுவினர் எதிர்ப்புப் போராட்டத்தை முன்னெடுத்தனர்.

“கிவிஸ் முதலில்” (Kiwis First), “நியூசிலாந்தை நியூசிலாந்தாகவே வைத்திருங்கள்” (Keep NZ, NZ) மற்றும் “இது நியூசிலாந்து, இந்தியா அல்ல” போன்ற வாசகங்கள் அடங்கிய பதாகைகளை அவர்கள் ஏந்தியிருந்தனர். மேலும், மாவோரி மக்களின் பாரம்பரிய வெளிப்பாடான ஹாகா நடனத்தையும் போராட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக நிகழ்த்தினர். இதன் மூலம், நாட்டின் தேசிய அடையாளம் மற்றும் குடியேற்றம் குறித்த தங்களது எதிர்ப்பை அவர்கள் வெளிப்படுத்தினர்.

இதனைத் தொடர்ந்து, 2026 ஜனவரி 11ஆம் திகதி தௌரங்கா நகரில் குருத்வாரா சீக்கிய சங்கத் ஏற்பாடு செய்த மற்றொரு நகர் கீர்த்தனை ஊர்வலமும் இதேபோன்ற எதிர்ப்பைச் சந்தித்தது. குரு கோபிந்த் சிங்கின் பிறப்பைக் கொண்டாடும் நிகழ்வாக நடத்தப்பட்ட இந்த ஊர்வலத்தில் சுமார் 3,000 பேர் பங்கேற்றதாக உள்ளூர் ஊடகங்கள் தெரிவித்தன.

இந்த நிகழ்ச்சிக்கு மாநகராட்சியின் முன் அனுமதி பெறப்பட்டிருந்ததாக ஏற்பாட்டாளர்கள் தெரிவித்தனர். இருந்தபோதிலும், எதிர்ப்பாளர்கள் ஊர்வலத்துக்கு அருகில் திரண்டு பதாகைகளைக் காட்சிப்படுத்தினர். இதனால் பங்கேற்பாளர்களிடையே கவலையும் பாதுகாப்பு குறித்த அச்சமும் ஏற்பட்டன. காவல்துறையினர் தலையிட்டு இரு தரப்பினரையும் பிரித்து, நிகழ்வு தொடர்ந்து நடைபெறுவதற்கு நடவடிக்கை எடுத்தனர்.

இந்த இரண்டு சம்பவங்களிலும் ஊர்வலங்கள் எதிர்ப்புக்கு உள்ளானது, சீக்கிய சமூகத்தினரின் மத உரிமைகள் மற்றும் பொது இடங்களில் பாதுகாப்பாகக் கூடுவதற்கான உரிமை குறித்த விவாதத்தைத் தீவிரப்படுத்தியது.

இந்தச் சம்பவங்களில் குறிப்பிடப்படும் டெஸ்டினி சர்ச், நியூசிலாந்தைத் தளமாகக் கொண்ட கிறிஸ்தவ மத அமைப்பாகும். பிரையன் தமாகி தலைமையுடன் தொடர்புடைய இந்த அமைப்பு, சமூகப் பழமைவாதக் கருத்துகளையும் தேசிய அடையாளம் சார்ந்த அரசியல் நிலைப்பாடுகளையும் முன்வைத்து வந்துள்ளது.

அதனுடன் தொடர்புடைய True Patriots of NZ குழுவினர், நியூசிலாந்தின் கலாச்சார அடையாளத்தையும் பாரம்பரியத்தையும் பாதுகாப்பதே தங்களது நோக்கம் எனக் கூறுகின்றனர். குடியேற்றம் அதிகரிப்பது, வெளிநாட்டுக் கலாச்சாரங்களின் தாக்கம் மற்றும் நாட்டின் சமூக அமைப்பில் ஏற்படும் மாற்றங்கள் போன்றவை அவர்களின் எதிர்ப்புக்கான காரணங்களாக முன்வைக்கப்படுகின்றன.

ஆனால், தேசிய அடையாளத்தைப் பாதுகாப்பது என்ற நோக்கம், பிற சமூகங்களின் மத உரிமைகளை மறுப்பதற்கான நியாயமாக மாறிவிடக் கூடாது. குடியேற்றக் கொள்கைகள் குறித்து விவாதிப்பதற்கும், சட்டப்படி வாழும் குடியேறிய மக்களின் மத நிகழ்வுகளைத் தடுக்க முயல்வதற்கும் இடையில் அடிப்படையான வேறுபாடு உள்ளது.

ஒரு நாட்டின் குடியேற்றக் கொள்கையை விமர்சிப்பது ஜனநாயக உரிமையாக இருக்கலாம். அதேநேரத்தில், ஒரு குறிப்பிட்ட மதத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் தங்களது வழிபாட்டு மரபுகளைப் பின்பற்றுவதைத் தடுக்க முயல்வது, மதச் சுதந்திரம் மற்றும் சமத்துவம் தொடர்பான முக்கியமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது.

இந்தச் சம்பவத்தின் மற்றொரு குறிப்பிடத்தக்க அம்சம் ஹாகா நடனத்தின் பயன்பாடாகும். ஹாகா (Haka) என்பது மாவோரி மக்களின் பாரம்பரியக் கலை வெளிப்பாடாகும். அது வலிமை, ஒற்றுமை, உணர்ச்சி, மரியாதை மற்றும் எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்தும் பல்வேறு வடிவங்களைக் கொண்டுள்ளது.

நியூசிலாந்தின் கலாச்சார அடையாளத்தில் அதற்கு முக்கியமான இடம் உண்டு. எனினும், சீக்கிய ஊர்வலத்துக்கு எதிராக ஹாகா நிகழ்த்தப்பட்ட சூழலில், அந்தக் கலாச்சார வெளிப்பாடு எதிர்ப்பின் அடையாளமாகவும் அச்சத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய செயலாகவும் பார்க்கப்பட்டது.

ஒரு கலாச்சாரத்தின் பாரம்பரியத்தை மதிப்பது என்பது, அந்தப் பாரம்பரியத்தை மற்றொரு சமூகத்துக்கு எதிரான மோதலின் கருவியாகப் பயன்படுத்துவதை ஆதரிப்பதாகாது. கலாச்சாரப் பெருமையும் பிறரது உரிமைகளை மதிப்பதும் ஒன்றுக்கொன்று முரணானவை அல்ல.

இந்தச் சம்பவங்கள் இந்திய அரசின் கவனத்தையும் ஈர்த்தன. இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் எழுப்பப்பட்ட கேள்விக்குப் பதிலளித்த வெளியுறவுத்துறை இணையமைச்சர் பபித்ரா மார்கரிட்டா, சீக்கிய மத ஊர்வலங்கள் இடையூறுகளுக்கு உள்ளான விவகாரம் நியூசிலாந்து அரசிடம் அதிகாரபூர்வமாக எடுத்துச் செல்லப்பட்டுள்ளதாகத் தெரிவித்தார்.

இதேவேளை வெலிங்டனில் உள்ள இந்திய உயர்ஸ்தானிகராலயம், அங்குள்ள சீக்கிய சமூகத் தலைவர்களுடன் தொடர்பில் இருந்து அவர்களது பாதுகாப்பு மற்றும் நலன் தொடர்பாகச் செயல்பட்டு வருவதாகவும் இந்திய அரசு தெரிவித்தது.

இரு சம்பவங்களுக்குப் பின்னரும் நியூசிலாந்து காவல்துறையினர், ஊர்வல ஏற்பாட்டாளர்கள், சீக்கிய சமூகத் தலைவர்கள் மற்றும் இந்திய உயர்ஸ்தானிகராலயப் பிரதிநிதிகளுடன் கலந்துரையாடி, எதிர்கால நிகழ்வுகளுக்கான பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பை உறுதிப்படுத்தியதாக இந்திய அரசின் நாடாளுமன்றப் பதில் குறிப்பிடுகிறது.

நியூசிலாந்து வெளியுறவு மற்றும் வர்த்தக அமைச்சகத்தின் பேச்சாளர், இந்தியச் சமூகத்தினர் உட்பட பல்வேறு இனச் சமூகங்கள் அந்நாட்டின் பன்முகத்தன்மை கொண்ட சமூகத்தின் முக்கிய அங்கங்கள் என்றும், அவர்கள் தங்களது மதத்தைப் பின்பற்றுவதற்கான உரிமையை நாடு ஆதரிக்கிறது என்றும் தெரிவித்துள்ளார். அதேவேளை, சட்டபூர்வமாகவும் அமைதியாகவும் போராட்டம் நடத்துவதற்கான உரிமையும் அங்கீகரிக்கப்படுவதாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

நியூசிலாந்தில் இடம்பெற்ற இந்தச் சம்பவங்களை ஒரு தனிப்பட்ட சமூக- மத முரண்பாடாக மட்டும் பார்க்க முடியாது. உலகின் பல நாடுகளில் குடியேற்றம், தேசியவாதம், மத அடையாளம் மற்றும் கலாச்சார மாற்றங்கள் தொடர்பான விவாதங்கள் தீவிரமடைந்து வருகின்றன.

கனடா, அவுஸ்திரேலியா, ஐரோப்பிய நாடுகள் உள்ளிட்ட பல்வேறு இடங்களிலும் குடியேற்றத்தின் அளவு, தேசிய அடையாளம் மற்றும் பன்முகக் கலாச்சாரக் கொள்கைகள் குறித்து அரசியல் விவாதங்கள் நடைபெறுகின்றன. இத்தகைய விவாதங்கள் ஜனநாயகத்தின் இயல்பான பகுதிகளாக இருந்தாலும், அவை இன அல்லது மத அடிப்படையிலான வெறுப்புக்கும் அச்சுறுத்தலுக்கும் வழிவகுக்கக் கூடாது.

குடியேறிய சமூகங்கள் தாங்கள் வாழும் நாட்டின் சட்டங்களையும் சமூக ஒழுங்கையும் மதிக்க வேண்டும். அதேநேரத்தில், அவர்களின் மத நம்பிக்கைகள், கலாச்சார மரபுகள் மற்றும் அடிப்படை உரிமைகளும் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். இந்த இரு அம்சங்களையும் சமநிலையுடன் பேணுவதே ஆரோக்கியமான ஜனநாயகத்தின் அடையாளமாகும்.

நியூசிலாந்து காவல்துறையின் தலையீடு, இந்திய அரசின் இராஜதந்திர நடவடிக்கை மற்றும் சீக்கிய சமூகத் தலைவர்கள் அமைதியையும் உரையாடலையும் வலியுறுத்தியமை ஆகியவை, பதற்றமான சூழ்நிலைகளைத் தணிப்பதற்கான முக்கியமான முயற்சிகளாகும். ஒரு நாட்டின் அடையாளத்தைப் பாதுகாப்பதற்கான உண்மையான வழி, அந்நாட்டில் வாழும் பிற சமூகங்களின் அடையாளங்களை அழிப்பதல்ல; மாறாக, வேறுபாடுகளுடன் அனைவரும் பாதுகாப்பாகவும் சம உரிமையுடனும் வாழக்கூடிய சூழலை உருவாக்குவதாகும்.

தேசியப் பெருமை என்பது பிறரது கலாச்சாரத்தை நிராகரிப்பதில் அல்ல; பல்வேறு கலாச்சாரங்கள் ஒன்றாக வாழும் சமூகத்தை உருவாக்குவதில்தான் வெளிப்படுகிறது. மதச் சுதந்திரமும் கருத்துச் சுதந்திரமும் ஒன்றுக்கொன்று எதிரானவை அல்ல. அவை இரண்டும் பொறுப்புடனும் பரஸ்பர மரியாதையுடனும் பாதுகாக்கப்படும் போதுதான் பன்முகச் சமூகத்தின் ஜனநாயக அடித்தளம் வலுப்பெறும்.