கருப்பு ஜூலையிற்கு 43 ஆண்டுகள்: இலங்கையில் உத்தியோகபூர்வ மன்னிப்பைச் சுற்றியுள்ள விவாதம்…. ராஜ் சிவநாதன்

எழுதியவர்: ராஜ் சிவநாதன், மெல்போர்ன், அவுஸ்திரேலியா

வரலாறு என்பது அரசியல் தலைவர்களை அவர்கள் நடைமுறைப்படுத்திய கொள்கைகளுக்காக மட்டுமல்ல, ஒரு நாட்டின் வரலாற்றில் முக்கியமான தருணங்களில் அவர்கள் வெளிப்படுத்திய தார்மீகத் துணிச்சலுக்காகவும் நினைவுகூர்கிறது. சில சமயங்களில் அந்தத் துணிச்சல் போர் வெற்றிகள், பொருளாதாரச் சீர்திருத்தங்கள் அல்லது அரசியலமைப்புத் திருத்தங்கள் மூலம் அல்ல; மாறாக, கடந்தகால அநீதிகளை நேர்மையாக ஒப்புக்கொள்ளும் ஒரு எளிய செயலில் வெளிப்படுகிறது.

2008 பிப்ரவரி 13 அன்று, அவுஸ்திரேலியாவின் பிரதமர் கெவின் ரட், ஆபோரிஜினல் மற்றும் டோரஸ் ஸ்ட்ரெய்ட் தீவினர், குறிப்பாக ‘திருடப்பட்ட தலைமுறைகள்’ சார்பாக உத்தியோகபூர்வ மன்னிப்பை வெளியிட்டார். அவரது “நாங்கள் மன்னிப்பு கோருகிறோம்” என்ற வார்த்தைகள் நல்லிணக்க வரலாற்றில் ஒரு திருப்புமுனையாக அமைந்தன.

அந்த மன்னிப்பு கடந்தகாலத்தை மாற்றவில்லை. ஆனால், அரசு செய்த தவறுகளை அரசே ஒப்புக்கொள்ள முடியும் என்பதையும், பாதிக்கப்பட்ட மக்களின் கண்ணியத்தை மீட்டெடுக்க முடியும் என்பதையும் உலகிற்கு எடுத்துக்காட்டியது.
இந்த முடிவு முன்னாள் பிரதமர் ஜான் ஹோவர்டின் நிலைப்பாட்டிலிருந்து மாறுபட்டது. தற்போதைய தலைமுறை கடந்த அரசுகளின் செயல்களுக்கு மன்னிப்பு கேட்க வேண்டியதில்லை என்ற அவரது கருத்துக்கு மாறாக, கெவின் ரட் அரசின் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்வதே நல்லிணக்கத்தின் முதல் படி என்று வலியுறுத்தினார்.

கனடா, தென்னாப்பிரிக்கா மற்றும் நியூசிலாந்து போன்ற நாடுகளும் தங்களது வரலாற்று அநீதிகளை ஏற்றுக்கொண்டு நல்லிணக்க முயற்சிகளை மேற்கொண்டுள்ளன. அவை அனைத்தும் ஒரு பொதுவான செய்தியை வழங்குகின்றன: உண்மையை ஒப்புக்கொள்ளாமல் நல்லிணக்கம் உருவாகாது.
இலங்கையின் வரலாற்றில் 1983 கருப்பு ஜூலை மிக ஆழமான காயமாகும். ஆயிரக்கணக்கான தமிழர்கள் உயிரிழந்தனர். வீடுகள், வணிக நிறுவனங்கள் மற்றும் சொத்துக்கள் அழிக்கப்பட்டன. பலர் அகதிகளாக உலகம் முழுவதும் சிதறிச் சென்றனர். இந்த நிகழ்வு இலங்கையின் அரசியல் மற்றும் சமூக வரலாற்றை நிரந்தரமாக மாற்றியது.

2026 ஜூலை 24 அன்று பிரதமர் டாக்டர் ஹரிணி அமரசூரிய கருப்பு ஜூலையை நினைவுகூர்ந்து தமிழர்கள் அனுபவித்த துயரத்தை ஏற்றுக்கொண்டார். பலரால் இது வரவேற்கப்பட்டது.

ஆனால், பல தமிழர்களின் பார்வையில், அரசின் சார்பிலான உத்தியோகபூர்வ மன்னிப்பு இன்னும் வரவில்லை.

43 ஆண்டுகளாக எந்த அரசும் கருப்பு ஜூலைக்காக உத்தியோகபூர்வமாக மன்னிப்பு கோரவில்லை. இதற்கான காரணங்கள் குறித்து அரசியல் ஆய்வாளர்கள் பல்வேறு கருத்துகளை முன்வைக்கின்றனர். அரசியல் விளைவுகள், சட்டரீதியான சிக்கல்கள், வரலாற்றின் மீதான வேறுபட்ட பார்வைகள் போன்றவை அவற்றில் அடங்கும்.
தேசிய மக்கள் சக்தி அரசு ஆட்சிக்கு வந்தபோது, புதிய அரசியல் அணுகுமுறையால் நல்லிணக்கத்தில் முன்னேற்றம் ஏற்படும் என்று பல தமிழர்கள் நம்பினர். நில விடுவிப்பு, அதிகாரப் பகிர்வு, நீண்டகால கைதிகள் தொடர்பான தீர்வுகள் மற்றும் நம்பிக்கையை மீட்டெடுக்கும் நடவடிக்கைகளுடன் ஒரு உத்தியோகபூர்வ மன்னிப்பும் எதிர்பார்க்கப்பட்டது.
ஒரு மன்னிப்பு மட்டும் அனைத்து பிரச்சினைகளையும் தீர்க்காது. ஆனால் அது ஒரு நாட்டின் தார்மீக பொறுப்பை வெளிப்படுத்தும் அடையாளமாக அமையலாம். அது பாதிக்கப்பட்டவர்களின் கண்ணியத்தை மதிக்கும் ஒரு முக்கியமான அறிகுறியாக இருக்கும்.

உண்மையான நல்லிணக்கம் என்பது பொருளாதார வளர்ச்சியால் மட்டுமல்ல. உண்மையை ஏற்றுக்கொள்வது, நீதியை நிலைநிறுத்துவது மற்றும் அனைத்து குடிமக்களும் சமமான கண்ணியத்துடன் வாழும் சூழலை உருவாக்குவதும் அவசியம்.

43 ஆண்டுகள் கடந்த பின்னரும் கருப்பு ஜூலையின் நினைவுகள் இன்னும் உயிருடன் உள்ளன. இலங்கை தனது எதிர்காலத்தை அமைதியும் சமத்துவமும் கொண்டதாக உருவாக்க விரும்பினால், கடந்த காலத்தை நேர்மையாக எதிர்கொள்வது அவசியமாகிறது. வரலாறு காட்டுவது ஒன்றே—நல்லிணக்கம் மௌனத்தில் தொடங்குவதில்லை; உண்மையை ஏற்றுக்கொள்ளும் துணிச்சலில் தொடங்குகிறது.