2006 ஈழத்தில் செஞ்சோலை: 2026 ரஷ்யாவில் ஸ்டாரோபில்ஸ்க் : இளம் மாணவிகள் படுகொலை….  நவீனன்

2006 ஆம் ஆண்டு ஈழத்தில் செஞ்சோலைப் படுகொலையும், சமீபத்திய உக்ரைன் போரில் லுகான்ஷ்க் மாகாணத்தின் ஸ்டாரோபில்ஸ்க் மாணவர் விடுதியில் இடம்பெற்ற தாக்குதலும், உலகின் இரு வேறு நிலப்பரப்புகளில் நடந்திருந்தாலும், இளம் மாணவிகள் போரின் பலியாடுகளாக மாற்றப்பட்ட வேதனையான சம்பவங்களாக நினைவுகூரப்படுகின்றன. இரு நிகழ்வுகளும், “பாதுகாப்பு நடவடிக்கை” அல்லது “இராணுவ இலக்கு” என்ற பெயரில் நடத்தப்பட்ட தாக்குதல்கள் எவ்வாறு மனிதாபிமானச் சட்டங்களின் மீறலாக மாறுகின்றன என்பதைக் காட்டுகின்றன.

2006 ஆகஸ்ட் 14 அன்று தமிழ் ஈழத்தில் முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில் அமைந்திருந்த செஞ்சோலை வளாகம் இலங்கை விமானப்படையினரால் குண்டுவீசப்பட்டது. அங்கு தங்கியிருந்தவர்கள் பெரும்பாலும் பாடசாலை மாணவிகள். முதலுதவி பயிற்சியில் ஈடுபட்டிருந்த இளம் மாணவிகள் மீது நடத்தப்பட்ட தாக்குதலில் 62 பள்ளி மாணவிகள் உயிரிழந்தனர். மேலும் நூற்றுக்கணக்கானோர் காயமடைந்தனர். இலங்கை அரசு அப்போது அந்த இடம் விடுதலைப் புலிகளின் பயிற்சி முகாம் எனக் கூறியிருந்தாலும், பல மனித உரிமை அமைப்புகளும் சர்வதேச கண்காணிப்பாளர்களும் உயிரிழந்தவர்கள் மாணவிகள் என்பதைக் குறிப்பிட்டனர். அந்தத் தாக்குதல் தமிழ் மக்களின் நினைவில் “செஞ்சோலை மாணவிகளின் படுகொலை” என்ற பெயரில் ஆழமாக பதிந்துள்ளது.

அதேபோல், ரஷ்யா – உக்ரைன் போரின் சூழலில் லுகான்ஷ்க் பிராந்தியத்தின் ஸ்டாரோபில்ஸ்க் பகுதியில் அமைந்திருந்த ரஷ்ய மாணவிகள் விடுதி மீதான தாக்குதலும் சர்ச்சையை ஏற்படுத்தியது. போரின் மையத்தில் சிக்கியிருந்த பொதுமக்கள், குறிப்பாக கல்வி நிலையங்களும் மாணவர் தங்குமிடங்களும் பாதுகாப்பற்றவையாக மாறியுள்ளன என்பது இச்சம்பவத்தின் மூலம் வெளிப்பட்டது. உக்ரைன் படைகளின் ட்ரோன் தாக்குதலில் அப்பாவி 21 இளம் ரஷ்ய மாணவிகள் கொல்லப்பட்டனர். ஆனாலும் இந்த தாக்குதலின் பின்னர் இரு நாடுகளும் ஒருவரை ஒருவர் குற்றம்சாட்டினாலும், தாக்குதலின் விளைவாக மாணவர்களும் பொதுமக்களும் பாதிக்கப்பட்டமை மனிதாபிமான நெருக்கடியின் தீவிரத்தைக் காட்டியது. இந்த இரு சம்பவங்களும் ஒரு முக்கியமான கேள்வியை எழுப்புகின்றன.

போரில் குழந்தைகளும் மாணவர்களும் ஏன் மீண்டும் மீண்டும் பலியாகின்றனர் என்ற கேள்வியே.

2006 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 14 அன்று ஈழத்தில் முல்லைத்தீவு மாவட்டத்தில் அமைந்திருந்த “செஞ்சோலை” சிறுமிகள் கல்வி மற்றும் பராமரிப்பு நிலையம் மீது இலங்கை வான்படை நடத்திய குண்டுவீச்சுத் தாக்குதல், தமிழர் வரலாற்றில் ஆழமான காயத்தை ஏற்படுத்திய மனிதாபிமானப் பேரழிவாக நினைவுகூரப்படுகிறது. இந்த தாக்குதலில் பல பள்ளி மாணவிகள் உயிரிழந்ததோடு, நூற்றுக்கணக்கான குடும்பங்கள் நிரந்தர வேதனையில் தள்ளப்பட்டன.

இலங்கையில் தமிழர் மீதான போரின் இருண்ட அத்தியாயங்களில் ஒன்றாக 2006 ஆம் ஆண்டின் “செஞ்சோலை படுகொலை” குறிப்பிடப்படுகிறது. வடக்கு முல்லைத்தீவு பகுதியில் இயங்கிய செஞ்சோலை வளாகம், போரால் பாதிக்கப்பட்ட மற்றும் ஆதரவற்ற தமிழ் மாணவிகளுக்கான கல்வி மற்றும் தங்குமிட மையமாக இருந்தது. அங்கு கல்வி பயின்ற மாணவிகள் பலரும் யுத்தத்தால் பெற்றோர்களை இழந்தவர்களாகவும், இடம்பெயர்ந்த குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவர்களாகவும் இருந்தனர்.

2006 ஆகஸ்ட் 14 ஆம் தேதி அதிகாலை, அந்த வளாகம் மீது இலங்கை வான்படை திடீர் குண்டுவீச்சுத் தாக்குதலை மேற்கொண்டது. அப்போது அங்கு இருந்த மாணவிகள் முதலுதவி மற்றும் அவசரகால உதவி தொடர்பான பயிற்சியில் ஈடுபட்டிருந்ததாக கூறப்பட்டது. சில நிமிடங்களுக்குள் நிகழ்ந்த அந்த தாக்குதல், முழு வளாகத்தையும் இரத்தக் களமாக மாற்றியது.

இந்த தாக்குதலில் அறுபதுக்கும் மேற்பட்ட மாணவிகள் உயிரிழந்தனர். நூற்றுக்கும் மேற்பட்டோர் கடுமையாகக் காயமடைந்தனர். பல மாணவிகள் உடல் உறுப்புகளை இழந்தனர். சம்பவத்திற்குப் பின்னர் வெளிவந்த புகைப்படங்களும் சாட்சியங்களும் உலகளவில் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தின. புத்தகங்களும் பாடசாலை உடைகளும் சிதறிக்கிடந்த அந்த காட்சி, போரின் கொடூர முகத்தை உலகிற்கு வெளிப்படுத்தியது.

இலங்கை அரசு, அந்த இடம் தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் பயிற்சி மையமாக இருந்ததாகக் கூறியது. ஆனால் மனித உரிமை அமைப்புகள் மற்றும் சர்வதேச கண்காணிப்பாளர்கள் பலர், அங்கு உயிரிழந்தவர்கள் பெரும்பாலும் மாணவிகள் எனக் குறிப்பிட்டனர். யுனிசெஃப் உள்ளிட்ட அமைப்புகள் குழந்தைகள் உயிரிழந்தமைக்கு ஆழ்ந்த கவலை வெளியிட்டன.

செஞ்சோலை தாக்குதல், தமிழ் மக்களிடையே பெரும் மன உளைச்சலையும் கோபத்தையும் ஏற்படுத்தியது. இது வெறும் ராணுவத் தாக்குதல் அல்ல. கல்வி, குழந்தைத்தனம் மற்றும் மனிதாபிமானத்தின் மீது நடத்தப்பட்ட தாக்குதலாகப் பார்க்கப்பட்டது. ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஆகஸ்ட் மாதம் வந்தாலே, செஞ்சோலையில் உயிரிழந்த மாணவிகள் தமிழர் தாயகத்தில் நினைவு கூரப்படுகின்றனர்.

இந்த சம்பவம், போரில் பொதுமக்கள் பாதுகாப்பு எவ்வளவு அவசியம் என்பதையும், ஆயுத மோதல்களில் குழந்தைகள் எவ்வாறு பலியாகின்றனர் என்பதையும் உலகிற்கு நினைவூட்டுகிறது. செஞ்சோலை இன்று ஒரு இடத்தின் பெயராக மட்டுமல்ல; அது தமிழ் மக்களின் கூட்டு நினைவிலும் துயரத்தின் சின்னமாகவும் வாழ்கிறது.

ரஷ்ய கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் லுகான்ஸ்க் பிராந்தியத்தின் ஸ்டாரோபில்ஸ்க் நகரில் உள்ள மாணவர் விடுதி மீது 2026 மே 21ம் தேதியன்று நடைபெற்ற தாக்குதல், ரஷ்யா–உக்ரைன் போரின் மிகுந்த சர்ச்சைக்குரிய மற்றும் மனிதாபிமான கவலையை எழுப்பிய சம்பவங்களில் ஒன்றாக மாறியுள்ளது.

2026 மே மாதம், ரஷ்யக் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள உக்ரைனின் லுகான்ஸ்க் பிராந்திய நகரமான ஸ்டாரோபில்ஸ்க், உலகின் கவனத்தை ஈர்த்த துயரச் சம்பவத்தின் மையமாக மாறியது. அங்கிருந்த ஆசிரியர் பயிற்சி கல்லூரி மற்றும் அதன் மாணவர் விடுதி மீது நடத்தப்பட்ட தாக்குதல், பல இளம் மாணவர்களின் உயிர்களை காவுகொண்டது. ரஷ்ய அதிகாரிகளின் தகவலின்படி, இரவு நேரத்தில் நடத்தப்பட்ட ட்ரோன் தாக்குதலில் மாணவர் விடுதி கடுமையாக சேதமடைந்தது. அந்த விடுதியில் 14 முதல் 18 வயதுக்குட்பட்ட பல மாணவர்கள் தங்கியிருந்ததாக கூறப்பட்டது. மீட்புப் பணிகள் நடைபெற்றபோது இடிபாடுகளுக்குள் இருந்து மாணவர்களின் உடல்கள் மீட்கப்பட்டன. உயிரிழந்தோரில் பெரும்பாலானோர் இளம் பெண்கள் என தெரிவிக்கப்பட்டது.

இந்த தாக்குதலுக்குப் பின்னர் ரஷ்ய ஜனாதிபதி புட்டின், இது அப்பாவி பொதுமக்கள் மீது திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்ட “கொடூரத் தாக்குதல்” என குற்றஞ்சாட்டினார். ரஷ்ய ஊடகங்கள் மற்றும் அதிகாரிகள், அப்பகுதியில் எந்த ராணுவ இலக்கும் இல்லை என்றும், மாணவர் விடுதி மட்டுமே தாக்கப்பட்டதாகவும் வலியுறுத்தினர்.

ஆனால் உக்ரைன் தரப்பு இந்த குற்றச்சாட்டுகளை மறுத்தது. தாங்கள் பொதுமக்களை இலக்காகக் கொள்ளவில்லை என்றும், அப்பகுதியில் செயல்பட்டதாகக் கூறப்படும் ரஷ்ய “Rubikon” ட்ரோன் கட்டளை மையத்தையே தாக்கியதாகவும் தெரிவித்தது. ஆனாலும் உக்ரைன் இராணுவத்தின் ட்ரோன் தாக்குதலில் மூலமே இந்த அப்பாவி மாணவிகள் கொல்லப்பட்டனர் என்பது தற்போது தெரியவந்துள்ளது.

ஐக்கிய நாடுகள் சபை மற்றும் யூனிசெஃப் உள்ளிட்ட சர்வதேச அமைப்புகள் இந்தச் சம்பவம் குறித்து கவலை வெளியிட்டன. குறிப்பாக குழந்தைகள் மற்றும் மாணவர்கள் உயிரிழந்திருக்கலாம் என்ற தகவல் உலகளாவிய அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. ஆனால் அந்த பகுதி ரஷ்ய கட்டுப்பாட்டில் இருப்பதால், சுயாதீன சர்வதேச விசாரணை நடத்த முடியாத நிலை காணப்படுவதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டது.

ஸ்டாரோபில்ஸ்க் தாக்குதல், இன்றைய போரில் உண்மை மற்றும் பிரச்சாரத்தின் எல்லைகள் எவ்வாறு கலங்குகின்றன என்பதற்கும் ஒரு எடுத்துக்காட்டாக மாறியுள்ளது. ஒருபுறம் பொதுமக்கள் மீது தாக்குதல் நடந்ததாக குற்றச்சாட்டு; மறுபுறம் ராணுவ இலக்கைத் தாக்கியதாக மறுப்பு. ஆனால் எந்த விளக்கமாக இருந்தாலும், இந்தச் சம்பவத்தில் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் இளம் மாணவர்கள் என்பதே உலக மனசாட்சியை உலுக்கிய உண்மையாகும்.

சர்வதேச மனிதாபிமானச் சட்டங்களின்படி பள்ளிகள், மருத்துவமனைகள், மாணவர் விடுதிகள் போன்ற பொதுமக்கள் பயன்பாட்டு இடங்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டியவை. ஆனால் நடைமுறையில், போரிடும் அரசுகள் “எதிரி பதுங்குமிடம்”, “இராணுவ பயன்பாடு” போன்ற காரணங்களை முன்வைத்து தாக்குதல்களை நியாயப்படுத்த முயல்கின்றன. இதனால் உண்மையை நிரூபிப்பதும், நீதியை நிலைநாட்டுவதும் கடினமாகிறது.

செஞ்சோலை சம்பவம் தமிழ் மக்களின் இனஅழிப்பு நினைவகத்தில் ஒரு முக்கிய அத்தியாயமாக பார்க்கப்படுகிறது. அதேவேளை, ஸ்டாரோபில்ஸ்க் தாக்குதல் உக்ரைன் போரில் பொதுமக்கள் எதிர்கொள்ளும் பாதுகாப்பின்மையின் சின்னமாகக் கருதப்படுகிறது. இரண்டிலும் ஒரே மாதிரியான வேதனை உள்ளது. ஏனெனில் புத்தகங்களைத் தாங்க வேண்டிய கைகள், போரின் சாம்பலாக மாறின.

போரின் அரசியல் காரணங்கள் வேறுபட்டிருந்தாலும், மனித இழப்பின் மொழி ஒன்றே. ஒரு குழந்தையின் உயிர் எந்த நாட்டைச் சேர்ந்ததாயினும் அதன் மதிப்பு ஒரே மாதிரியானதே. அதனால்தான் செஞ்சோலையும் ஸ்டாரோபில்ஸ்கும் உலக மனச்சாட்சிக்கு முன் ஒரு எச்சரிக்கையாக நிற்கின்றன.

போர் வெற்றியாளர்களை உருவாக்கலாம். ஆனால் அது குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தை எப்போதும் அழித்துவிடுகிறது என்பதை மறுக்க முடியாது.

இந்த இரு துயர சம்பவங்களும் போரின் நடுவே சிக்கிக்கொள்ளும் குழந்தைகள் மற்றும் மாணவர்களின் பாதுகாப்பு குறித்து மீண்டும் கேள்விகளை எழுப்புகிறது. கல்வி நிலையங்களும் மாணவர் விடுதிகளும் போர்க்களங்களாக மாறும் போது, மனிதகுலத்தின் எதிர்காலமே ஆபத்தில் தள்ளப்படுகிறது.