அல்லைபிட்டியில் இளைஞரின் மரணம் நீதிக்கு மௌனம் இருக்க முடியாது….  ராஜ் சிவநாதன்

யாழ்ப்பாணம் அல்லைப்பிட்டியில் காவல் துறையின் சோதனைச்சாவடியில் வாகனத்தை நிறுத்தாததன் காரணமாக 17 வயது இளைஞர் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டதாக கூறப்படும் சம்பவம் வடக்கு மாகாணத்தை அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கியுள்ளது. துயரத்தில் மூழ்கிய குடும்பத்தின் வேதனையைத் தாண்டி இந்தச் சம்பவம் அளவுருத்தன்மை பொறுப்புணர்வு மற்றும் அரசியல் தலைமையுரிமை குறித்து ஆழமான கேள்விகளை எழுப்புகிறது.

ஒரு சிறுவன் உயிரிழந்துள்ளார். இந்த உண்மை மட்டுமே முழுமையான மற்றும் வெளிப்படையான விசாரணையை கோருகிறது.

எந்த ஜனநாயக அமைப்பிலும் சட்ட அமலாக்க அதிகாரிகளின் உயிர்க்கொல்லி வலுவின் பயன்பாடு மிக உயர்ந்த அவசியம் மற்றும் அளவுருத்தன்மை என்ற தரத்தை பூர்த்தி செய்ய வேண்டும். வாகனத்தை நிறுத்தாதது ஒரு போக்குவரத்து குற்றம். அது மரண தண்டனைக்கு உரிய குற்றமல்ல. இப்போது அதிகாரிகளுக்கு முன் நிற்கும் முக்கியமான கேள்வி எளிமையானது. உயிர்க்கொல்லி துப்பாக்கி சூடு கடைசி மற்றும் தவிர்க்க முடியாத வழியா?

அவ்வாறு இல்லையெனில் அமைப்புசார் திருத்தங்கள் அவசியமாகின்றன.

அல்லைப்பிட்டி என்பது வரைபடத்தில் ஒரு இடம் மட்டுமல்ல. அது பல தசாப்தங்களாக போரினால் இடம்பெயர்வால் படையாக்கப்பட்ட சூழலால் மற்றும் உளவியல் காயங்களால் பாதிக்கப்பட்ட பிராந்தியத்தின் ஓர் அங்கமாகும். சமூகங்களுக்கும் அரச நிறுவனங்களுக்கும் இடையிலான நம்பிக்கை வரலாற்று ரீதியாக மெலிந்ததாகவே இருந்துள்ளது.

இத்தகைய சூழலில் ஒரு இளைஞர் காவல்துறையால் சுடப்படும்போது அதன் தாக்கம் ஒரு கிராமத்தைத் தாண்டி பரவுகிறது. அது அதிகாரம் பொறுப்புணர்வு மற்றும் தமிழர் உயிர்களின் மதிப்பு குறித்த பழைய அச்சங்களை மீண்டும் எழுப்புகிறது.

போருக்குப் பிறகு வடக்கு தன்னைத்தான் நிலைநிறுத்த கடுமையாக உழைத்துள்ளது. இன்று வளர்ச்சி விவாதங்கள் இணைப்பு வசதிகள் சுற்றுலா மீன்பிடி தொழில்நுட்பம் மற்றும் முதலீடு குறித்து மையப்படுகின்றன. ஆனால் சமூக நிலைத்தன்மையே அனைத்து வளர்ச்சிக்கும் அடித்தளமாகும். சட்ட அமலாக்கத்திலும் அரச நிறுவனங்களிலும் பொதுமக்களின் நம்பிக்கை இல்லையெனில் முன்னேற்றம் பாதிக்கப்படும்.

அவசர நேரங்கள் தலைமைத்துவத்தை சோதிக்கின்றன. பாராளுமன்றத்தில் மாகாண மட்டத்தில் அல்லது உள்ளூராட்சி அமைப்புகளில் உள்ள தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகள் தெளிவுடனும் பொறுப்புடனும் பேச வேண்டும் என சமூகங்கள் எதிர்பார்க்கின்றன. அவர்கள் பதற்றத்தை தூண்ட வேண்டியதில்லை. துயரத்தை அரசியலாக்க கூடாது. ஆனால் மௌனமாகவும் இருக்கக் கூடாது.

குறைந்தபட்சமாக பொறுப்பான அரசியல் தலைமையுரிமை அனுதாபம் தெரிவிப்பதும் சுயாதீனமான மற்றும் வெளிப்படையான விசாரணையை கோருவதும் பாதிக்கப்பட்ட குடும்பத்திற்கு சட்ட மற்றும் நிறுவனம் சார்ந்த ஆதரவை உறுதி செய்வதும் நடைமுறைகள் பின்பற்றப்பட்டனவா என்பதை கண்காணிப்பதும் அடங்கியதாக இருக்க வேண்டும்.

மௌனம் சந்தேகத்தை உருவாக்கும். அளவான வாதாடல் நம்பிக்கையை உருவாக்கும்.

வடக்கு இன்னொரு அமைதியான ஆனால் தீவிரமான சவாலையும் எதிர்கொள்கிறது. இளைஞர் குடியேற்றம் தொடர்கிறது. பிறப்பு விகிதம் குறைந்து வருகிறது. பொருளாதார அழுத்தங்கள் குடும்பங்களை பாதிக்கின்றன. சாலை விபத்துகள் தொடர்ந்து உயிர்களை காவு கொள்கின்றன. சமூக அச்சம் மற்றும் உறுதியின்மை இளைஞர்களின் எதிர்கால கனவுகளை பாதிக்கின்றன.

தவிர்க்கக்கூடிய ஒவ்வொரு மரணமும் இந்த மக்கள் தொகைச் சுமையை அதிகரிக்கிறது. 17 வயது என்பது கல்வி தொழில் தலைமையுரிமை குடும்ப வாழ்க்கை மற்றும் புதுமை ஆகியவற்றின் திறன் ஆகும். இத்தகைய உயிர் இழப்பு ஒரு குடும்ப துயரம் மட்டுமல்ல சமூக இழப்பாகவும் உள்ளது.

இந்தச் சம்பவம் வெறும் உணர்ச்சி வெளிப்பாடாக மட்டுமே குறைக்கப்படக்கூடாது. இது அமைப்புசார் மாற்றத்துக்கான தொடக்கமாக இருக்க வேண்டும். உலகளாவிய காவல் நடைமுறைகள் வலியுறுத்துவது வன்முறைக்கு முன் பதற்றக் குறைப்பு கடுமையான துப்பாக்கி பயன்படுத்தும் விதிமுறைகள் உயிர்க்கொல்லி அல்லாத மாற்று வழிகள் சிறார்களைச் சார்ந்த விசேஷ எச்சரிக்கை மற்றும் சுயாதீன மேற்பார்வை அமைப்புகள் ஆகும்.

இந்த தரநிலைகள் பின்பற்றப்பட்டிருந்தால் அதிகாரிகள் அதை வெளிப்படையாக நிரூபிக்க வேண்டும். இல்லையெனில் திருத்த நடவடிக்கைகள் உடனடியாகவும் தெளிவாகவும் இருக்க வேண்டும். நீதி வழங்கப்பட வேண்டும் மட்டுமல்ல அது வழங்கப்பட்டதாக பொதுமக்கள் காணவும் வேண்டும்.

இது காவல்துறைக்கு எதிரான பிரச்சாரம் அல்ல. சட்ட அமலாக்க அதிகாரிகள் அழுத்தத்திலும் ஆபத்திலும் பணியாற்றுகின்றனர். ஆனால் தொழில்முறை காவல் நடைமுறைகளும் பொது பொறுப்புணர்வும் ஜனநாயக ஒழுங்கை நிலைநிறுத்தும் கூட்டாளிகள் ஆகும்.

வடக்கு மாகாண வளர்ச்சி கட்டமைப்பு திட்டங்கள் அல்லது முதலீட்டு மாநாடுகள் மூலம் மட்டுமே அளவிடப்பட முடியாது. நிலையான வளர்ச்சி சமூக நம்பிக்கை நிறுவனம் சார்ந்த நம்பகத்தன்மை மற்றும் மனித உயிர்களின் பாதுகாப்பை அவசியமாக்குகிறது.

இளைஞர்கள் பாதுகாப்பற்றதாகவும் கேட்கப்படாதவர்களாகவும் மதிப்பிடப்படாதவர்களாகவும் உணர்ந்தால் பொருளாதார திட்டங்கள் மட்டுமே பிராந்தியத்தின் எதிர்காலத்தை உறுதி செய்ய முடியாது.

அல்லைப்பிட்டியில் 17 வயது இளைஞரின் உயிரிழப்பு பொறுப்புணர்வுக்கும் மாற்றத்திற்கும் வழிவகுக்கும் ஒரு திருப்புமுனையாக இருக்க வேண்டும். அது விளைவின்றி மறையும் மற்றொரு செய்தியாக மாறக்கூடாது. வடக்கு மேலும் நம்பிக்கை சிதைவைத் தாங்க முடியாது. அதன் எதிர்காலம் நீதி நிலைத்தன்மை மற்றும் இளைஞர் பாதுகாப்பின் மீது அமைந்துள்ளது.