ஈராக் குர்திஸ் மக்களின் எதிர்காலம்: அமெரிக்க படை வெளியேற்ற விளைவு ?;  ஐங்கரன் விக்கினேஸ்வரா

மத்திய கிழக்கின் அரசியல் மற்றும் இராணுவச் சூழலில் அமெரிக்காவின் படைநிலை மாற்றங்கள் பல்வேறு நாடுகளிலும் பிராந்தியங்களிலும் வெவ்வேறான தாக்கங்களை ஏற்படுத்துகின்றன. குறிப்பாக, ஈராக்கின் வடக்குப் பகுதியில் அமைந்துள்ள குர்திஸ்தான் தன்னாட்சிப் பிராந்தியம், அமெரிக்க இராணுவத்தின் இருப்பையும் அதன் பாதுகாப்பு ஆதரவையும் தனித்துவமான கோணத்தில் அணுகுகிறது.

அமெரிக்காவின் இராணுவப் பங்களிப்பு குறைக்கப்படுவது அல்லது அதன் படைகள் குறிப்பிட்ட தளங்களிலிருந்து வெளியேறுவது என்பது வெறுமனே ஒரு நாட்டின் படைநிலை மாற்றம் மட்டுமல்ல. அது குர்திஷ் பிராந்தியத்தின் பாதுகாப்பு, அரசியல் தன்னாட்சி, பொருளாதார நிலைத்தன்மை மற்றும் எதிர்கால அதிகாரச் சமநிலை ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடையதாகும்.

ஐ.எஸ்.ஐ.எஸ். (ISIS) எனப்படும் இஸ்லாமிய அரசு அமைப்புக்கு எதிரான போரில் அமெரிக்காவுடன் நெருக்கமாக இணைந்து செயல்பட்ட குர்திஷ் பெஷ்மெர்கா படைகள், அந்தக் கூட்டணியின் மூலம் இராணுவப் பயிற்சி, ஆயுத உதவி, உளவுத் தகவல் மற்றும் வான்வழித் தாக்குதல் ஆதரவு போன்ற பல்வேறு உதவிகளைப் பெற்றன. இந்நிலையில், அமெரிக்காவின் பாதுகாப்பு அரண் பலவீனமடையக்கூடும் என்ற அச்சம் குர்திஷ் மக்களிடையே எழுவது இயல்பானதாகும்.

அதேவேளை, அமெரிக்கப் படைகள் வெளியேறுவது குறித்த ஒவ்வொரு செய்தியையும் முழுமையான வெளியேற்றமாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. படைகளின் எண்ணிக்கை குறைப்பு, குறிப்பிட்ட தளங்களிலிருந்து இடமாற்றம், ஈராக் அரசுடன் பாதுகாப்புப் பொறுப்புகளைப் பகிர்ந்துகொள்வது போன்ற நடவடிக்கைகள் ஒன்றுக்கொன்று வேறுபட்டவை. எனவே, இந்த விவகாரத்தைப் புரிந்துகொள்ள அமெரிக்கா–குர்திஷ் உறவு, ஈரான் ஆதரவு ஆயுதக் குழுக்களின் நடவடிக்கைகள் மற்றும் ஈராக்கின் உள்நாட்டு அரசியல் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

2014ஆம் ஆண்டில் ஐ.எஸ்.ஐ.எஸ். அமைப்பு ஈராக்கின் பெரும் பகுதிகளைக் கைப்பற்றியபோது, அந்நாட்டின் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் கடுமையான நெருக்கடியை எதிர்கொண்டன. மோசூல் உள்ளிட்ட முக்கிய நகரங்கள் ஐ.எஸ்.ஐ.எஸ். கட்டுப்பாட்டுக்குள் சென்றன. இந்தச் சூழலில், குர்திஷ் பெஷ்மெர்கா படைகள் வடக்கு ஈராக்கில் முக்கியமான எதிர்ப்புச் சக்தியாக உருவெடுத்தன.

அமெரிக்கா தலைமையிலான சர்வதேசக் கூட்டணி, ஐ.எஸ்.ஐ.எஸ். அமைப்பைத் தோற்கடிப்பதற்காக ஈராக்கியப் படைகளுக்கும் குர்திஷ் படைகளுக்கும் பல்வேறு வகைகளில் ஆதரவளித்தது. பெஷ்மெர்கா படைகளின் உள்ளூர் நிலப்பரப்பு அறிவும், அமெரிக்காவின் தொழில்நுட்ப மற்றும் வான்வழி ஆதரவும் இணைந்து செயல்பட்டன.

இந்த ஒத்துழைப்பு குர்திஷ் பிராந்தியத்துக்குப் பாதுகாப்பு மட்டுமல்லாமல் சர்வதேச அங்கீகாரத்தையும் பெற்றுத்தந்தது. எனினும், அமெரிக்காவுடன் இணைந்து செயல்பட்டதால் குர்திஷ் பிராந்தியத்தின் பாதுகாப்பு நிரந்தரமாக உறுதிசெய்யப்பட்டுவிட்டது என்று கருத முடியாது.

2026 செப்டம்பர் 30ஆம் திகதியுடன் ஈராக்கில் அமெரிக்கத் தலைமையிலான கூட்டணியின் ஐ.எஸ்.ஐ.எஸ். எதிர்ப்பு இராணுவப் பணி முடிவடைந்ததாக அறிவிக்கப்பட்டது. இதன் மூலம் ஈராக்கில் நீண்டகாலமாக நிலவிய அமெரிக்க இராணுவ இருப்பில் ஒரு முக்கியமான அத்தியாயம் முடிவுக்கு வந்துள்ளது.

குர்திஷ் மக்களின் கவலைக்கான முக்கிய காரணம் அமெரிக்கப் படைகள் வெளியேறுவது மட்டுமல்ல. அவற்றுடன் தொடர்புடைய முக்கியமான வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகளும் அகற்றப்பட்டிருப்பதாகும்.

அமெரிக்காவின் பேட்ரியட் (Patriot) உள்ளிட்ட வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் ஏவுகணைகளையும் ட்ரோன்களையும் கண்டறிந்து அவற்றை இடைமறிக்கும் திறன் கொண்டவை. எர்பில் விமான நிலையத்தைச் சுற்றியிருந்த அமெரிக்க இராணுவக் கட்டமைப்பில் இத்தகைய பாதுகாப்பு வசதிகள் முக்கியப் பங்கு வகித்தன.

ஈராக்கில் 2026 ஜூலை மாதத்திலேயே அமெரிக்கப் படைகளின் மீளப்பெறல் நடவடிக்கைகள் தீவிரமடைந்தபோது, பேட்ரியட் வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் அங்கிருந்து அகற்றப்பட்டதாகச் செய்திகள் வெளியாகின. அதனைத் தொடர்ந்து, பிராந்தியத்தின் பாதுகாப்புத் திறன் குறித்த கேள்விகள் அதிகரித்தன.

ஈராக்கின் குர்திஸ்தான் பிராந்தியம், ஈரான், ஈராக் மத்திய அரசு, அமெரிக்கா மற்றும் பல்வேறு ஆயுதக் குழுக்களின் நலன்கள் சந்திக்கும் முக்கியமான புவிசார் அரசியல் மையமாக உள்ளது.

ஈரான் ஆதரவு பெற்ற சில ஆயுதக் குழுக்கள் ஈராக்கில் செயல்பட்டு வருகின்றன. அவற்றுக்கும் அமெரிக்க இராணுவத்துக்கும் இடையிலான மோதல்கள் பல ஆண்டுகளாக நீடிக்கின்றன. பிராந்தியத்தில் அமெரிக்காவின் இருப்புக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளும், ட்ரோன் மற்றும் ஏவுகணைத் தாக்குதல்களும் இந்தப் பாதுகாப்புச் சூழலை மேலும் சிக்கலாக்குகின்றன.

குர்திஸ்தான் பிராந்தியத்தின் பெஷ்மெர்கா அமைச்சு வெளியிட்ட அறிக்கையின்படி, அமெரிக்கா–இஸ்ரேல் மற்றும் ஈரான் இடையிலான மோதல் தீவிரமடைந்த காலப்பகுதியில், அந்தப் பிராந்தியம் ஆயிரத்துக்கும் அதிகமான ட்ரோன் மற்றும் பாலிஸ்டிக் ஏவுகணைத் தாக்குதல்களை எதிர்கொண்டதாகக் கூறப்பட்டுள்ளது. இவற்றில் சில பொதுமக்கள் வசிக்கும் பகுதிகளையும் பாதித்ததாக அதிகாரிகள் தெரிவித்துள்ளனர்.

இந்தத் தாக்குதல்களின் ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒரே தரப்பைப் பொறுப்பாக்குவது சரியானதல்ல. இருப்பினும், ஈரான் ஆதரவு ஆயுதக் குழுக்களின் செயல்பாடுகளும் பரந்த பிராந்திய மோதல்களும் குர்திஷ் பிராந்தியத்தின் பாதுகாப்பு அபாயங்களை அதிகரித்துள்ளன என்பது தெளிவாகிறது.

அமெரிக்க இராணுவப் பாதுகாப்பு இல்லாத சூழலில், இத்தகைய தாக்குதல்களை முன்கூட்டியே கண்டறிதல், இடைமறித்தல் மற்றும் தாக்குதலுக்குப் பின்னர் விரைவாகப் பதிலளித்தல் ஆகியவற்றில் குர்திஷ் அதிகாரிகள் புதிய சவால்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும்.

அமெரிக்கப் படைகள் வெளியேறுவதால் ஈரானின் பிராந்தியச் செல்வாக்கு அதிகரிக்கக்கூடும் என்பது முக்கியமான அரசியல் மதிப்பீடாகும். ஈராக்கில் ஈரானுடன் நெருங்கிய உறவைக் கொண்டுள்ள சில ஆயுதக் குழுக்கள் அமெரிக்க வெளியேற்றத்தைத் தங்களுக்குச் சாதகமான நிகழ்வாக வரவேற்றுள்ளன.

அமெரிக்கப் படைகள் இருந்த காலத்தில், அந்நாட்டின் இராணுவ இருப்பு சில ஆயுதக் குழுக்களின் நடவடிக்கைகளுக்கு ஒரு தடையாக இருந்தது. அந்தத் தடை குறையும் பட்சத்தில், ஈராக்கின் உள்நாட்டு அதிகாரச் சமநிலை மாறக்கூடும். ஆனால் அமெரிக்க வெளியேற்றம் தானாகவே ஈரானுக்கு முழுமையான வெற்றியை வழங்கிவிடும் என்று கூற முடியாது. ஈராக் அரசு தனது பாதுகாப்பு நிறுவனங்களை வலுப்படுத்தி, ஆயுதக் குழுக்களின் நடவடிக்கைகளைச் சட்டத்தின் கீழ் கொண்டுவர முடியுமா என்பதே முக்கியமான கேள்வியாகும்.

மேலும், குர்திஸ்தான் பிராந்தியத்தின் அரசியல் தலைமையும் தன்னாட்சியைப் பாதுகாப்பதற்காக பாக்தாத் மத்திய அரசுடன் உறவுகளை வலுப்படுத்த வேண்டியிருக்கிறது. வெளிநாட்டு இராணுவ ஆதரவை மட்டுமே சார்ந்திருக்கும் பாதுகாப்பு அணுகுமுறை நீண்டகாலத் தீர்வாக அமையாது.

ஈராக் குர்திஸ்தான் பிராந்தியம் தனித்துவமான அரசியல் அமைப்பையும் தன்னாட்சி அரசாங்கத்தையும் கொண்டுள்ளது. இருப்பினும், அது தனிநாடாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட பகுதி அல்ல; ஈராக்கின் கூட்டாட்சி அமைப்புக்குள் இயங்குகிறது.

இந்தச் சூழலில், அமெரிக்கப் படைகள் வெளியேறுவது குர்திஷ் தலைமையிடம் இரண்டு முக்கியமான சவால்களை முன்வைக்கிறது. முதலாவது, பெஷ்மெர்கா படைகளின் ஒருங்கிணைப்பை வலுப்படுத்துதல். குர்திஷ் அரசியல் கட்சிகளுடன் தொடர்புடைய படைப்பிரிவுகளுக்கு இடையில் நீடிக்கும் அமைப்புசார் வேறுபாடுகளைக் குறைத்து, ஒருங்கிணைந்த கட்டளை மற்றும் கட்டுப்பாட்டு அமைப்பை உருவாக்குவது அவசியமாகும்.

இரண்டாவது, ஈராக் மத்திய அரசுடன் பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பை விரிவுபடுத்துதல். வான் பாதுகாப்பு, உளவுத் தகவல் பகிர்வு, எல்லைப் பாதுகாப்பு மற்றும் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளில் இரு தரப்பும் இணைந்து செயல்பட வேண்டும்.

அமெரிக்க வெளியேற்றத்துக்குப் பின்னர் குர்திஷ் படைகள் புதிய பாதுகாப்புச் சூழலுக்கு ஏற்ப தங்களைத் தயார்படுத்தி வருவதாகவும், ஈராக் மத்திய அரசுடனான ஒருங்கிணைப்பைத் தொடர விரும்புவதாகவும் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன.

அமெரிக்கப் படைகள் வெளியேறுவதால் ஏற்படக்கூடிய மற்றொரு சவால் ஐ.எஸ்.ஐ.எஸ். அமைப்பின் மீளெழுச்சியாகும். அந்த அமைப்பு முன்பு கொண்டிருந்த பரந்த நிலப்பரப்பு கட்டுப்பாட்டை இழந்திருந்தாலும், அதன் எஞ்சிய உறுப்பினர்கள் பாதுகாப்பற்ற பகுதிகளில் தாக்குதல்களை நடத்தும் அபாயம் முற்றிலும் நீங்கிவிடவில்லை. குறிப்பாக, ஈராக்கின் சில பகுதிகளில் நிலவும் அரசியல் மற்றும் பாதுகாப்பு இடைவெளிகள் தீவிரவாதக் குழுக்களுக்குச் சாதகமாக அமையக்கூடும்.

அமெரிக்காவின் நேரடி இராணுவ இருப்பு முடிவுக்கு வந்தாலும், ஈராக்கியப் படைகளின் பயங்கரவாத எதிர்ப்புத் திறன், உளவுத் தகவல் பரிமாற்றம் மற்றும் சர்வதேச ஒத்துழைப்பு தொடர்ந்து முக்கியமானவையாக இருக்கும். குர்திஷ் பெஷ்மெர்கா படைகள் ஏற்கெனவே பெற்றுள்ள போர் அனுபவத்தைப் பயன்படுத்தி, புதிய பாதுகாப்புச் சூழலில் தங்களது திறன்களை மேம்படுத்த வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டுள்ளது.

ஈராக் குர்திஸ்தான் பிராந்தியத்தில் அமெரிக்க இராணுவ வெளியேற்றம் என்பது ஒரே நேரத்தில் அரசியல் வாய்ப்பாகவும் பாதுகாப்புச் சவாலாகவும் விளங்குகிறது. பாக்தாத் அரசாங்கம் இதனை ஈராக்கின் இறையாண்மையை வலுப்படுத்தும் நடவடிக்கையாகப் பார்க்கிறது. ஆனால் எர்பிலை மையமாகக் கொண்ட குர்திஷ் தலைமை, மாற்று வான் பாதுகாப்பு அமைப்புகள் இல்லாத நிலையில், பிராந்தியத்தின் பாதுகாப்பு குறித்து ஆழ்ந்த கவலை கொண்டுள்ளது.

இந்த மாற்றத்தின் வெற்றி, அமெரிக்கப் படைகள் வெளியேறியதா என்பதில் மட்டும் தீர்மானிக்கப்படாது. அதற்குப் பின்னர் உருவாகும் பாதுகாப்பு அமைப்பு எவ்வளவு வலிமையானது, ஈராக்கின் மத்திய அரசும் குர்திஷ் தன்னாட்சி அரசாங்கமும் எவ்வளவு திறமையாக இணைந்து செயல்படுகின்றன, ஆயுதக் குழுக்களின் நடவடிக்கைகள் எவ்வாறு கட்டுப்படுத்தப்படுகின்றன என்பவற்றில்தான் அதன் எதிர்காலம் தங்கியுள்ளது.

குர்திஷ் மக்களின் பாதுகாப்பையும் அரசியல் தன்னாட்சியையும் உறுதிப்படுத்துவது வெறுமனே ஒரு இராணுவப் பிரச்சினை அல்ல. அது அரசியல் சமரசம், கூட்டாட்சி உறவுகள், பொருளாதார நிலைத்தன்மை மற்றும் பிராந்திய நாடுகளுடனான சமநிலையான உறவுகள் ஆகியவற்றையும் உள்ளடக்கியது.

அமெரிக்கப் பாதுகாப்பு அகன்ற பின்னர், குர்திஸ்தான் தனது எதிர்காலத்தைத் தானே பாதுகாக்கக்கூடிய வலிமையை உருவாக்குமா? அல்லது ஈரான்–அமெரிக்கப் போட்டியின் புதிய களமாக மீண்டும் மாறுமா? இந்தக் கேள்விகளுக்கான பதில்களே மத்திய கிழக்கின் அடுத்தகட்ட அரசியல் மற்றும் பாதுகாப்புச் சமன்பாடுகளைத் தீர்மானிக்கக்கூடும்.