மாகாண சபைகள் சுமையல்ல 13வது திருத்தத்தை நடைமுறைப்படுத்தி மாகாண சபைத் தேர்தல்களை நடத்த வேண்டிய தேசிய பொருளாதார வாதம்… ராஜ் சிவநாதன்

ராஜ் சிவநாதன், மெல்பேர்ன், ஆஸ்திரேலியா

இலங்கை 13வது திருத்தத்தையும் மாகாண சபை முறையையும் இன அல்லது அரசியலமைப்பு விவாதமாக மட்டும் பார்க்கும் பழக்கத்தை நிறுத்த வேண்டும். சரியாக நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டால், மாகாண சபைகள் முழு நாட்டிற்குமான நடைமுறை பொருளாதார அபிவிருத்தி மாதிரியாக மாற முடியும். அவை பொறுப்புடைய பிராந்திய தலைமைத்துவத்தை உருவாக்கவும், ஒன்பது மாகாணங்களுக்கிடையே ஆரோக்கியமான போட்டியை ஏற்படுத்தவும், முதலீட்டை ஈர்க்கவும், ஒவ்வொரு மாகாணமும் தேசிய மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்திக்கு தீவிரமாக பங்களிக்கவும் உதவும்.

முக்கிய கேள்வி மாகாண சபைகள் சட்டத்தில் உள்ளனவா என்பதல்ல. அவற்றை செயல்படச் செய்ய அரசியல் நேர்மையும் நிர்வாக ஒழுக்கமும் இலங்கைக்கு உள்ளதா என்பதே உண்மையான கேள்வி. 13வது திருத்தத்தை அரசியலமைப்பில் வைத்துக்கொண்டு மாகாண சபைத் தேர்தல்களை மறுப்பது சீர்திருத்தமல்ல. அது மௌன ஒழிப்பு.

இது தமிழர் பிரச்சினை மட்டும் அல்ல தேசிய பொருளாதார கேள்வி
நீண்ட காலமாக 13வது திருத்தம் ஒரு தமிழர் கேள்வி, இந்தியா தொடர்பான கேள்வி அல்லது பாதுகாப்பு கேள்வி என்ற குறுகிய கோணத்தில் மட்டுமே பேசப்பட்டுள்ளது. அந்த அணுகுமுறை தேசிய விவாதத்தையே பலவீனப்படுத்தியுள்ளது. மாகாண ஆட்சி என்பது பொருளாதார கேள்வியும் ஆகும். உள்ளூர் அபிவிருத்தி, பொது சேவைகள், உட்கட்டமைப்பு, விவசாயம், சுற்றுலா, தொழில், கல்வி, முதலீட்டு ஊக்குவிப்பு போன்ற விடயங்களில் நேரடியாக மக்களுக்கு பதிலளிக்க வேண்டிய தலைவர்களை மக்கள் தேர்ந்தெடுக்க முடியுமா என்பதே இதன் மையம்.
வடக்கு, கிழக்கு, தெற்கு, மேற்கு, மத்திய மலைநாடு, ஊவா, சபரகமுவ, வடமத்திய மற்றும் வடமேற்கு மாகாணங்களில் வாழும் மக்களுக்கு வெவ்வேறு உள்ளூர் பிரச்சினைகளும் வாய்ப்புகளும் உள்ளன. கொழும்பில் இருக்கும் ஒரு மத்திய அமைச்சு, ஒவ்வொரு உள்ளூர் பொருளாதாரத்தின் அவசரத்தையும் அங்குள்ள மக்களுக்கு பொறுப்பான தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாகாண பிரதிநிதிகளைப் போல உணர முடியாது.

மாகாண அபிவிருத்தி ஏன் முக்கியம்

ஒரு நாட்டின் பிராந்தியங்களுக்கு போட்டியிடவும் புதுமை செய்யவும் உள்ளூர் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கவும் இடமளிக்கப்படும் போது அந்த நாடு வேகமாக வளர்கிறது. சரியான சீர்திருத்தம் மற்றும் கண்காணிப்புடன் மாகாண சபைகள் அபிவிருத்தியை நடைமுறையானதும் அளவிடக்கூடியதுமான ஒன்றாக மாற்ற முடியும். ஒவ்வொரு மாகாணமும் வளர்ச்சி திட்டத்தை வெளியிடவும், முதலீட்டை ஈர்க்கவும், பொது சேவைகளை மேம்படுத்தவும், வேலைவாய்ப்பை அதிகரிக்கவும், தேசிய பொருளாதார முன்னேற்றத்திற்கு தன் பங்களிப்பை அறிக்கையிடவும் வேண்டும்.

மாகாண சபைகள் வெறும் வெள்ளை யானை என்ற பழைய குற்றச்சாட்டை இலங்கை இதன் மூலம் கடக்க முடியும். எந்த அமைப்பும் தவறாக செயல்படுத்தப்பட்டால், நிதியின்றி விடப்பட்டால், கட்சிப்போக்கில் நடத்தப்பட்டால் அல்லது தேர்தல்கள் மறுக்கப்பட்டால் வீணாக மாறும். தீர்வு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாகாண ஜனநாயகத்தை ஒழிப்பது அல்ல. அதனை பொறுப்புடனும் வெளிப்படையாகவும் பொருளாதார ரீதியாக பயனுள்ளதாகவும் மாற்றுவதே தீர்வு.
இந்தியா மற்றும் தமிழ்நாட்டில் இருந்து பெற வேண்டிய பாடம்
இந்தியா தனது அனைத்து அதிகாரங்களையும் புதுடில்லியில் மட்டுமே வைத்ததன் மூலம் பொருளாதார ரீதியாக வலுவடைந்ததில்லை. அதன் கூட்டாட்சி அமைப்பு மாநிலங்களுக்கு போட்டியிட, தொழில்களை ஈர்க்க, உள்ளூர் உட்கட்டமைப்பை அமைக்க, தேசிய அரசியலமைப்பு கட்டமைப்புக்குள் தங்களது பொருளாதார வலிமைகளை உருவாக்க இடமளித்தது. தமிழ்நாடு இந்தியாவின் வலுவான பொருளாதார செயல்திறன் கொண்ட மாநிலங்களில் ஒன்றாக உள்ளது. மாநில அளவிலான ஆட்சி, தொழில் கொள்கை, கல்வி, உற்பத்தி, சேவைகள் மற்றும் உள்ளூர் அரசியல் பொறுப்புணர்வு பல தசாப்தங்களாக ஒன்றோடொன்று இணைந்து செயல்பட்டதே இதற்குக் காரணம்.

இலங்கை இந்தியாவை அப்படியே நகலெடுக்க வேண்டியதில்லை. ஆனால் பிராந்திய ஆட்சியின் பொருளாதார பாடத்தை இலங்கை கற்றுக்கொள்ள வேண்டும். மாகாணங்களுக்கு பொறுப்பு, வளங்கள் மற்றும் கணக்கெடுப்பு வழங்கப்படும் போது பிராந்திய ஆட்சி வளர்ச்சியை உருவாக்க முடியும். ஒன்பது மாகாணங்கள் கொண்ட ஒரு நாடு, மத்திய அரசு மட்டுமே சிந்திக்கவும் திட்டமிடவும் அபிவிருத்தி செய்யவும் முடியும் என்றபடி நடக்கக்கூடாது.
இலங்கையின் ஒன்பது மாகாணங்கள் பொருளாதார இயந்திரங்களாக
ஒவ்வொரு மாகாணத்திற்கும் தனித்துவமான பொருளாதார வலிமைகள் உள்ளன. ஒரு தீவிரமான மாகாண சபை அமைப்பு அந்த வலிமைகளை வேலைவாய்ப்பு, முதலீடு, ஏற்றுமதி, சுற்றுலா, உணவுப் பாதுகாப்பு மற்றும் பொது வருவாயாக மாற்ற வேண்டும். கீழ்கண்ட எடுத்துக்காட்டுகள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாகாண தலைமைத்துவம் ஏன் அவசியம் என்பதை காட்டுகின்றன.

மாகாணம் சாத்தியமான வளர்ச்சி துறைகள்

மேல் நிதி, போக்குவரத்து மற்றும் சரக்கு சேவைகள், சேவைகள், தொழில்நுட்பம், துறைமுக வர்த்தகம் வடக்கு விவசாயம், மீன்பிடி, புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல், கல்வி, துறைமுகங்கள், புலம்பெயர் முதலீடு கிழக்கு சுற்றுலா, மீன்பிடி, விவசாயம், ஆற்றல், துறைமுக அபிவிருத்தி தெற்கு சுற்றுலா, துறைமுகங்கள், விவசாயம், மீன்பிடி மத்திய சுற்றுலா, கல்வி, தோட்டத்துறை, ஆரோக்கிய சேவைகள்
வடமேற்கு உற்பத்தி, விவசாயம், போக்குவரத்து மற்றும் சரக்கு சேவைகள், மீன்பிடி
வடமத்திய விவசாயம், பாசனம், பாரம்பரிய சுற்றுலா, உணவு பதப்படுத்தல்
ஊவா விவசாயம், சுற்றுலா, புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல், தோட்டத்துறை
சபரகமுவ ரத்தினங்கள், விவசாயம், ரப்பர், இயற்கை சுற்றுலா

மாகாண சபைத் தேர்தல்களை தாமதிப்பதின் விலை

இலங்கை பல ஆண்டுகளாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாகாண சபைகள் இன்றி இயங்கி வருகிறது. நடைமுறையில், மாகாணங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகள் இல்லாமல் ஆளுநர்கள் மற்றும் அதிகாரிகளின் மூலம் நிர்வகிக்கப்படுகின்றன. இது நிர்வாகத்தைத் தொடர்ந்து நடத்தலாம். ஆனால் இது ஜனநாயக பொறுப்புணர்வையும் போட்டியிடும் பொருளாதார தலைமைத்துவத்தையும் வழங்காது.

தேர்தல்கள் முன்னதாக நடத்தப்பட்டிருந்தால், ஒவ்வொரு மாகாணமும் தனித்த பொருளாதார அபிவிருத்தித் திட்டம், முதலீட்டு இலக்குகள், வேலைவாய்ப்பு இலக்குகள், பொது சேவை மேம்பாட்டு இலக்குகள் ஆகியவற்றை முன்வைக்க வேண்டியிருந்திருக்கும். அதற்கு பதிலாக, நாடு கடன் அழுத்தம், உயர்ந்த வாழ்வுச்செலவு மற்றும் வெளி ஆதரவு மீதான சார்பு ஆகியவற்றை எதிர்கொள்ளும் நிலையில் மாகாண ஜனநாயகம் உறைந்த நிலையில் உள்ளது.

என்எப்பி அரசின் பொறுப்பு

என்எப்பி வரலாற்றாக 13வது திருத்தத்தையும் மாகாண சபை முறையையும் எதிர்த்துள்ளது. இப்போது அது ஆட்சியில் இருக்கிறது. எனவே மக்கள் நேர்மையை எதிர்பார்க்கும் உரிமை உடையவர்கள். அரசு அரசியலமைப்பை ஏற்றுக்கொண்டால், மாகாண சபைத் தேர்தல்களை நடத்தி மக்கள் தங்கள் மாகாண பிரதிநிதிகளைத் தேர்ந்தெடுக்க அனுமதிக்க வேண்டும். அரசு 13வது திருத்தமும் மாகாண சபைகளும் ஒழிக்கப்பட வேண்டும் என்று நம்பினால், அதை வெளிப்படையாகச் சொல்லி, நாடாளுமன்றத்திலும் மக்களிடமும் தேவையான அரசியலமைப்பு அங்கீகாரத்தை நாட வேண்டும்.

சட்ட ரீதியாக அமைப்பை உயிருடன் வைத்துக்கொண்டு மக்களுக்கு மாகாண தலைவர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கும் வாய்ப்பை மறுப்பது ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது. அரசு தேர்தல்களை தாமதித்துவிட்டு, தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சபைகள் இல்லாததை மாகாண குரலை பலவீனப்படுத்தும் காரணமாக பயன்படுத்த முடியாது. அது தமிழர்களுக்கு மட்டும் அல்ல, அனைத்து இலங்கையர்களுக்கும் அநீதி.

மாகாண சபைகள் வெள்ளை யானை அல்ல

மாகாண சபைகள் வெள்ளை யானை என்ற வாதம் மிக எளிமைப்படுத்தப்பட்ட ஒன்று. தேர்தல்கள், பொறுப்புணர்வு, செயல்திறன் இலக்குகள் மற்றும் சரியான பொது கண்காணிப்பு இல்லாதபோது எந்த நிறுவனமும் வீணாக மாறலாம். நாடாளுமன்றமும் வீணாகலாம். அமைச்சுகளும் வீணாகலாம். அரச நிறுவனங்களும் வீணாகலாம். தீர்வு ஜனநாயக அமைப்புகளை அகற்றுவது அல்ல. தீர்வு சீர்திருத்தமே.

மாகாண சபைகள் முடிவுகளின் அடிப்படையில் மதிப்பிடப்பட வேண்டும். பள்ளிகள், மருத்துவமனைகள், சாலைகள், விவசாயம், சுற்றுலா, முதலீடு, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் பொது சேவைகளை மேம்படுத்தியுள்ளனவா என்பதை அவை காட்ட வேண்டும். ஒரு மாகாணம் தோல்வியடைந்தால், பொறுப்புள்ளவர்களை மக்கள் வாக்கு மூலம் மாற்ற முடிய வேண்டும். அதுவே விளைவுகளுடன் கூடிய ஜனநாயகம்.

நடைமுறை சீர்திருத்த திட்டம்

அதிகாரப் பகிர்வை அளவிடக்கூடிய செயல்திறனுடன் இணைப்பதன் மூலம் இலங்கை மாகாண சபைகளை பொருளாதார இயந்திரங்களாக மாற்ற முடியும். ஒரு தீவிரமான சீர்திருத்த திட்டத்தில் கீழ்கண்ட நடவடிக்கைகள் இருக்க வேண்டும்:
• மாகாண சபைத் தேர்தல்களை மேலும் தாமதிக்காமல் நடத்துதல்.
• ஒவ்வொரு மாகாணமும் ஐந்து ஆண்டுக் மாகாண மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சி திட்டத்தை வெளியிட வேண்டும்.

• வேலைவாய்ப்பு, முதலீடு, ஏற்றுமதி, சுற்றுலா, விவசாயம், கல்வி, சுகாதாரம், உட்கட்டமைப்பு மற்றும் செலவு திறன் ஆகியவற்றைக் கொண்ட ஆண்டு மாகாண மதிப்பீட்டு அட்டவணை உருவாக்குதல்.
• தேசிய சட்டத்திற்குள் உள்ளூர், புலம்பெயர் மற்றும் தனியார் முதலீட்டை ஈர்க்க மாகாணங்களுக்கு அனுமதி வழங்குதல்.
• மாகாண கணக்காய்வு அதிகாரங்களையும் ஊழல் எதிர்ப்பு விதிகளையும் வலுப்படுத்துதல்.
• மத்திய அரசின் நிதி ஒதுக்கீடுகளை செயல்திறன், வெளிப்படைத்தன்மை மற்றும் சமூக விளைவுகளுடன் இணைத்தல்.
• ஒன்பது மாகாணங்களுக்கிடையே ஆரோக்கியமான போட்டியையும் ஒத்துழைப்பையும் ஊக்குவித்தல்.

அதிக மையப்படுத்தலின் ஆபத்து

சீனா, இந்தியா, அமெரிக்கா போன்ற வெளி சக்திகள் மீதான சார்பையும் மையப்படுத்தப்பட்ட முடிவெடுப்பையும் மட்டுமே நம்பி இலங்கை நிலையான செழிப்பை உருவாக்க முடியாது. சர்வதேச கூட்டாண்மைகள் தேவைப்படலாம். ஆனால் அவை உள்ளூர் அபிவிருத்தி உரிமையை மாற்ற முடியாது. வலுவான நாட்டிற்கு வலுவான பிராந்தியங்கள் தேவை. ஒவ்வொரு மாகாணத்திலும் வாழும் மக்கள், ஒரே இலங்கைக்குள் தங்கள் பொருளாதார எதிர்காலத்தை தாங்களே வடிவமைக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கையை பெற வேண்டும்.

வாழ்வுச்செலவு ஏற்கனவே மக்களுக்கு அழுத்தம் தருகிறது. 2027க்குள் பிராந்திய வளர்ச்சி இல்லாமல் வாழ்வுச்செலவு தொடர்ந்து உயர்ந்தால், சாதாரண குடும்பங்கள் இன்னும் அதிகமாக பாதிக்கப்படும். பதில் கொழும்பிலிருந்து மேலும் கோஷங்கள் அல்ல. ஒவ்வொரு மாகாணத்திலிருந்தும், ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலிருந்தும், ஒவ்வொரு உள்ளூர் பொருளாதாரத்திலிருந்தும் வளர்ச்சியை திறப்பதே பதில்.

முடிவுரை

13வது திருத்தமும் மாகாண சபை முறையும் சுமையாக நிராகரிக்கப்படக்கூடாது. அவை இனச் சமரசம் என்ற கோணத்தில் மட்டும் பார்க்கப்படக்கூடாது. சரியாக நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டால், அவை இலங்கையின் பொருளாதார மீட்சியின் ஒரு பகுதியாக மாற முடியும். மாகாணங்களுக்கிடையே போட்டியை உருவாக்கவும், பிராந்திய மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி வளர்ச்சியை ஏற்படுத்தவும், பொறுப்புணர்வை மேம்படுத்தவும், அபிவிருத்தியை மக்களுக்கு அருகே கொண்டுவரவும் அவை உதவும்.

இந்த அரசிடமிருந்து மக்கள் நேர்மையை எதிர்பார்க்கின்றனர். என்எப்பி ஜனநாயகத்தையும் பொருளாதார மீட்சியையும் நம்பினால், மாகாண சபைத் தேர்தல்களை தாமதிப்பதை நிறுத்தி, ஒன்பது மாகாணங்களும் தங்கள் பங்களிப்பை நிரூபிக்க அனுமதிக்க வேண்டும். இலங்கைக்கு மௌன ஒழிப்பு தேவையில்லை. இலங்கைக்கு நேர்மையான சீர்திருத்தம், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாகாண தலைமைத்துவம், மற்றும் ஒன்பது மாகாணங்களும் ஒன்றாக உயர்ந்து நிற்கும் தேசிய அபிவிருத்தி மாதிரி தேவை.