அணுசக்தி நோக்கி அவுஸ்திரேலியா நகருமா? பிரான்ஸ் வலியுறுத்தும் பொருளாதார அரசியல்…  ஐங்கரன் விக்கினேஸ்வரா

(அவுஸ்திரேலியா தனது அணுசக்தித் தடையை நீக்குமா என்பது எதிர்கால அரசியல் முடிவாக இருந்தாலும், ஆற்றல் பாதுகாப்பு, தொழில்நுட்ப முன்னேற்றம், காலநிலை மாற்றம் மற்றும் தேசிய பொருளாதார போட்டித்திறன் ஆகியவை இனி பிரிக்க முடியாத வகையில் ஒன்றோடொன்று இணைந்துள்ளன. அவுஸ்திரேலியாவின் ஆற்றல் கொள்கையை மட்டுமல்ல, இந்தோ-பசிபிக் பிராந்தியத்தின் பொருளாதார, புவிசார் அரசியல் சமநிலையையும் பாதிக்கக்கூடிய முக்கிய விடயமாக மாறக்கூடும்.

தற்போது அணுசக்தி நோக்கி அவுஸ்திரேலியா நகர வேண்டுமென பிரான்ஸின் அழைப்புக்குப் பின்னால் உள்ள அரசியல், பொருளாதார மற்றும் புவிசார் அரசியல் உண்மைகள் பல உள்ளன. அவுஸ்திரேலிய யுரேனியம் வளம் கொண்ட நாடாகும். ஆனால் அணுமின் நிலையங்கள் இல்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது)

உலக அரசியலில் கடந்த சில ஆண்டுகளாக அதிக முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ள விவகாரங்களில் ஒன்று “ஆற்றல் பாதுகாப்பு” (Energy Security) ஆகும். காலநிலை மாற்றம், ரஷ்யா–உக்ரைன் போர், உலகளாவிய எரிபொருள் விலை உயர்வு, செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) தொழில்நுட்பத்தின் வேகமான வளர்ச்சி, மின்மயமாக்கல் (Electrification) ஆகியவை இணைந்து உலக நாடுகளை புதிய ஆற்றல் கொள்கைகளை நோக்கி நகர்த்தியுள்ளன. இந்தச் சூழலில், ஐக்கிய அரபு அமீரகத்தின் துபாயில் நடைபெற்ற COP28 காலநிலை மாநாட்டின் போது, பிரான்ஸ் அதிபர் எம்மானுவேல் மக்ரோன் அவுஸ்திரேலியா தனது அணுசக்தி மீதான சட்டத் தடையை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும் என்ற கருத்தை வெளிப்படுத்தியதாக பரவலாக விவாதிக்கப்பட்டது. அது ஒரு சாதாரண ஆலோசனையாக மட்டும் அல்லாமல், உலகளாவிய ஆற்றல் அரசியலில் உருவாகி வரும் புதிய மாற்றத்தின் வெளிப்பாடாகவும் பார்க்கப்படுகிறது.

பிரான்ஸ் அணுசக்தி – ஆஸி யுரேனிய வளம்:

1970-களின் எண்ணெய் நெருக்கடியைத் தொடர்ந்து, பிரான்ஸ் தனது தேசிய ஆற்றல் கொள்கையை முழுமையாக மறுசீரமைத்தது. வெளிநாட்டு எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயுவைச் சார்ந்திருப்பது தேசிய பாதுகாப்பிற்கும் பொருளாதாரத்திற்கும் ஆபத்தானது என்பதை உணர்ந்த அந்த நாடு, அணுசக்தியில் மிகப்பெரிய முதலீடு செய்தது. அதன் விளைவாக, இன்று பிரான்ஸின் மின்சார உற்பத்தியில் சுமார் 70 சதவீதம் அணுமின் நிலையங்களிலிருந்து கிடைக்கிறது.

இந்தக் கொள்கை, பிரான்ஸுக்கு இரண்டு முக்கியமான நன்மைகளை அளித்தது. ஒன்று, குறைந்த கார்பன் உமிழ்வுடன் நிலையான மின்சார உற்பத்தி; மற்றொன்று, ஐரோப்பாவின் பல நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது அதிகளவில் நம்பகமான மின்சார விநியோகம். இதனால், பிரான்ஸ் தனது அணுசக்தி அனுபவத்தை ஒரு வெற்றிகரமான மாதிரியாக உலக நாடுகளிடம் முன்வைக்கிறது.

இதில் மிகப்பெரிய முரண்பாடு என்னவென்றால், உலகின் மிகப்பெரிய யுரேனியம் வளங்களைக் கொண்ட நாடுகளில் ஒன்றாக அவுஸ்திரேலியா இருந்தாலும், அந்நாட்டில் வர்த்தக நோக்கத்திற்கான அணுமின் நிலையங்கள் இல்லை. கூட்டாட்சி சட்டத்தின் கீழ் அவற்றை அமைப்பதற்கான தடை இன்னும் நீடிக்கிறது.

இதனால், உலகிற்கு அணுசக்திக்குத் தேவையான மூலப்பொருளை ஏற்றுமதி செய்யும் நாடு, அதையே தனது மின்சார உற்பத்திக்குப் பயன்படுத்த முடியாத நிலை உருவாகியுள்ளது. இந்த முரண்பாட்டை அணுசக்தி ஆதரவாளர்கள் அடிக்கடி சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

அதேவேளை அவுஸ்திரேலியாவில் அணுசக்தி குறித்த விவாதம் புதியதல்ல. ஆனால் தற்போது அது முன்பைவிட அதிக தீவிரத்துடன் பேசப்படுகிறது. காரணம், நாட்டின் மின்சாரக் கட்டணங்கள் உயர்ந்திருப்பது, பழைய நிலக்கரி மின் நிலையங்கள் படிப்படியாக மூடப்படுவது, புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றலின் இடைவிடாத கிடைப்புத் தொடர்பான சவால்கள், மேலும் AI தரவு மையங்கள், மின்சார வாகனங்கள் மற்றும் தொழில்துறை மின்மயமாக்கல் காரணமாக மின்சாரத் தேவை வேகமாக அதிகரித்து வருவது ஆகியவையாகும்.

AI புரட்சி –புதிய பரிமாணம்:

கடந்த சில ஆண்டுகளில் செயற்கை நுண்ணறிவு தொழில்நுட்பம் உலக பொருளாதாரத்தின் முக்கிய இயக்கியாக மாறியுள்ளது. ChatGPT போன்ற பெரிய மொழி மாதிரிகள், Cloud Computing, தரவு மையங்கள், Quantum Computing ஆராய்ச்சிகள் ஆகியவை அனைத்தும் மிகப்பெரிய அளவிலான மின்சாரத்தை தொடர்ந்து பயன்படுத்துகின்றன.

சர்வதேச எரிசக்தி ஆய்வுகள், அடுத்த பத்து ஆண்டுகளில் AI சார்ந்த மின்சார நுகர்வு பல மடங்கு அதிகரிக்கும் என்று எச்சரிக்கின்றன. இதேபோல், மின்சார வாகனங்களின் பரவல், வீட்டு வெப்பமூட்டல் மற்றும் தொழில்துறை மின்மயமாக்கல் ஆகியவையும் மின்சாரத் தேவையை உயர்த்துகின்றன. இந்தப் பின்னணியில், 24 மணி நேரமும் இடையறாது இயங்கக்கூடிய அடிப்படை மின்சார உற்பத்தி (Baseload Power) எவ்வாறு உறுதி செய்யப்படும் என்ற கேள்வி உலக அரசுகளின் முன் நிற்கிறது. அதற்கான ஒரு பதிலாக அணுசக்தியை பல நாடுகள் மீண்டும் பரிசீலிக்கத் தொடங்கியுள்ளன.

அணுசக்தி ஆதரவாளர்களின் முக்கிய வாதம், காலநிலை மாற்றத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் முயற்சியில் அணுசக்தி தவிர்க்க முடியாததாகும் என்பதாகும். சூரிய மற்றும் காற்றாலை மின்சாரம் மிகவும் முக்கியமானவை என்றாலும், அவை இயற்கைச் சூழலைச் சார்ந்தவை. மேகமூட்டம், காற்றின் வேகம் போன்ற காரணிகள் மின்சார உற்பத்தியை பாதிக்கக்கூடும்.

ஆனால் அணுமின் நிலையங்கள் ஆண்டு முழுவதும், பகல்–இரவு பாராமல் தொடர்ந்து மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யும் திறன் கொண்டவை. அதனால் மின்வலையமைப்பின் நிலைத்தன்மையைப் பாதுகாக்க முடியும் என அவர்கள் வாதிடுகின்றனர். மேலும், புதிய தலைமுறை சிறிய தொகுதி அணு உலைகள் (Small Modular Reactors – SMRs) பாதுகாப்பானவை, விரைவாக அமைக்கக்கூடியவை, பழைய பெரிய அணுமின் நிலையங்களை விட குறைந்த செலவில் உருவாக்கப்படக்கூடியவை என்ற நம்பிக்கையும் முன்வைக்கப்படுகிறது. இருப்பினும், இத்தொழில்நுட்பம் இன்னும் பல நாடுகளில் முழுமையாக வணிகரீதியில் பரவலாக பயன்படுத்தப்படும் நிலையில் இல்லை.

எதிர்ப்பும் எதிர்வாதங்களும்:

மறுபுறம், அணுசக்திக்கு எதிரான தரப்பும் வலுவான ஆதாரங்களை முன்வைக்கிறது. முதலாவது, அணுமின் நிலையங்களின் கட்டுமானச் செலவு மிகவும் அதிகம். பல சர்வதேச திட்டங்கள் திட்டமிட்ட காலத்தையும் செலவையும் கடந்து நிறைவடைந்துள்ளன.

இரண்டாவது, அணுக்கழிவுகளை ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் பாதுகாப்பாக சேமித்து பராமரிப்பது இன்னும் தீர்க்கப்படாத சவாலாகவே உள்ளது. மூன்றாவது, செர்னோபில் மற்றும் புகுஷிமா போன்ற விபத்துகள் அணுசக்தி தொடர்பான பொதுமக்களின் நம்பிக்கையை இன்னும் பாதித்துக்கொண்டே இருக்கின்றன.

நான்காவது, புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் மற்றும் பேட்டரி சேமிப்பு தொழில்நுட்பங்கள் வேகமாக முன்னேறி வரும் நிலையில், அதே முதலீட்டை அவற்றில் மேற்கொள்வதே பொருளாதார ரீதியாக சிறந்தது என்று சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகள் வாதிடுகின்றன.

அவுஸ்திரேலிய அரச நிலைப்பாடு:

அணுசக்தி தற்போது அவுஸ்திரேலிய அரசியலின் முக்கிய தேர்தல் விவகாரங்களில் ஒன்றாக உருவெடுத்துள்ளது. எதிர்க்கட்சியான கூட்டணி, எதிர்கால ஆற்றல் கலவையில் அணுசக்திக்கும் இடமளிக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறது. இதற்காக அணுசக்தி மீதான சட்டத் தடையை நீக்க வேண்டும் என்றும் வாதிடுகிறது.

மாறாக, தொழிற்கட்சி அரசு புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல், பேட்டரி சேமிப்பு, மின்வலையமைப்பு மேம்பாடு மற்றும் பசுமை ஹைட்ரஜன் போன்ற தொழில்நுட்பங்களே எதிர்கால தீர்வு என்ற நிலைப்பாட்டைத் தொடர்ந்து கொண்டிருக்கிறது. இதனால், அணுசக்தி தொடர்பான விவாதம் வெறும் மின்சார உற்பத்தி குறித்ததல்ல; அது பொருளாதார வளர்ச்சி, முதலீடு, வேலைவாய்ப்பு, சுற்றுச்சூழல், தேசிய பாதுகாப்பு மற்றும் தேர்தல் அரசியல் ஆகிய அனைத்தையும் இணைக்கும் ஒரு தேசிய கொள்கை விவாதமாக மாறியுள்ளது.

இன்றைய உலகில் ஆற்றல் என்பது பொருளாதாரப் பிரச்சினை மட்டுமல்ல; அது தேசிய பாதுகாப்பின் ஒரு பகுதியாகவும் கருதப்படுகிறது. ரஷ்யா–உக்ரைன் போருக்குப் பிறகு, ஐரோப்பிய நாடுகள் எரிவாயு இறக்குமதியின் அபாயத்தை நேரடியாக அனுபவித்தன. இதன் பின்னர் பல நாடுகள் தங்களது உள்நாட்டு ஆற்றல் உற்பத்தியை வலுப்படுத்தும் முயற்சியில் இறங்கின.

அதேபோல், அமெரிக்கா, பிரான்ஸ், கனடா, இங்கிலாந்து உள்ளிட்ட பல நாடுகள் அணுசக்தியை மீண்டும் தங்களது நீண்டகால ஆற்றல் திட்டங்களில் முக்கிய கூறாகக் கருதுகின்றன. இந்தச் சூழலில், யுரேனியம் வளம் நிறைந்த அவுஸ்திரேலியாவும் தனது நிலைப்பாட்டை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டுமா என்ற கேள்வி எழுகிறது.

தற்போது பிரான்ஸ் முன்வைத்துள்ள அழைப்பு, அவுஸ்திரேலியாவின் உள்நாட்டு ஆற்றல் விவாதத்திற்கு புதிய பரிமாணத்தை அளித்துள்ளது. அணுசக்தி ஆதரவாளர்கள் அதை மலிவு, நிலையான மற்றும் குறைந்த கார்பன் உமிழ்வுடைய நீண்டகால தீர்வாகக் காண்கிறார்கள். எதிர்ப்பாளர்கள், அதிக செலவு, நீண்ட கட்டுமான காலம், அணுக்கழிவு மேலாண்மை மற்றும் பாதுகாப்பு அபாயங்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

உண்மையில், இந்த விடயத்தில் எளிய பதில் எதுவும் இல்லை. எதிர்கால ஆற்றல் அமைப்பு என்பது அணுசக்தி அல்லது புதுப்பிக்கத்தக்க ஆற்றல் என்ற இரு முனைத் தேர்வாக இருக்க வேண்டியதில்லை. மாறாக, ஒவ்வொரு நாட்டின் வளங்கள், தொழில்நுட்ப திறன், பொருளாதார நிலை மற்றும் காலநிலை இலக்குகளைப் பொருத்து பல்வேறு ஆற்றல் மூலங்களைச் சமநிலையுடன் இணைக்கும் அணுகுமுறையே நீடித்த தீர்வாக அமையலாம்.

அவுஸ்திரேலியா தனது அணுசக்தித் தடையை நீக்குமா என்பது எதிர்கால அரசியல் முடிவாக இருந்தாலும், ஆற்றல் பாதுகாப்பு, தொழில்நுட்ப முன்னேற்றம், காலநிலை மாற்றம் மற்றும் தேசிய பொருளாதார போட்டித்திறன் ஆகியவை இனி பிரிக்க முடியாத வகையில் ஒன்றோடொன்று இணைந்துள்ளன என்பது மட்டும் தெளிவாகியுள்ளது. வரவிருக்கும் ஆண்டுகளில் இந்த விவாதம் இன்னும் தீவிரமடையும்; அது அவுஸ்திரேலியாவின் ஆற்றல் கொள்கையை மட்டுமல்ல, இந்தோ-பசிபிக் பிராந்தியத்தின் பொருளாதார மற்றும் புவிசார் அரசியல் சமநிலையையும் பாதிக்கக்கூடிய முக்கிய விடயமாக மாறக்கூடும்.