ஐங்கரன் விக்னேஸ்வராவின் புத்தக வெளியீட்டு விழா… ராஜ் சிவநாதன்

நான் அக்டோபர் 25ஆம் தேதி Vermont Secondary School-ல் நடைபெற்ற ஒரு புத்தக வெளியீட்டு விழாவில் கலந்து கொள்ளும் வாய்ப்பு பெற்றேன். எழுத்தாளர் ஐங்கரன் விக்னேஸ்வரா அவர்களின் அழைப்பின் பேரில் கலந்து கொண்டேன். விழா மிகவும் சிறப்பாக ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது.

எழுத்தாளர் தம் நாட்டின் தற்போதைய பிரச்சினைகளைத் தொடாமல், வேறு சில நாட்டின் உள்நாட்டு அரசியலும் அதன் தாக்கங்களையும் பற்றிய ஆறு நூல்களை எழுதியிருப்பது மிகச் சிறந்த முயற்சியாக இருந்தது. இது பிற நாடுகளின் அரசியல் அமைப்புகளில் ஆர்வத்தை உருவாக்கும் ஒரு சிறந்த யோசனை.

மொத்தத்தில் விழா சிறப்பாக நடைபெற்றது. எழுத்தாளரை அவரது நண்பர் ரமேஷ் அறிமுகப்படுத்திய விதம் சுவாரஸ்யமாக இருந்தது. சில விமர்சனங்கள் நீளமானதாக இருந்தபோதிலும், சந்திரனின் மகள் தன் உரையை ஒதுக்கப்பட்ட நேரத்திற்குள் முடித்தது குறிப்பிடத்தக்கது. இதை எதிர்கால நிகழ்ச்சிகளில், குறிப்பாக மூத்தவர்கள், எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

எனினும், நிகழ்ச்சியின் இறுதி பகுதி சற்று குழப்பமாக இருந்தது. அது நிகழ்ச்சி நிரலில் இருந்ததா இல்லையா எனத் தெரியவில்லை, இருந்தாலும்கூட அது தேவையற்றதாகவே தோன்றியது. மேலும் அவரது பேச்சின் பெரும்பகுதியும் அர்த்தமற்றதாய் இருந்தது. அது புத்தக வெளியீட்டுடன் எந்தவிதமான தொடர்பும் இல்லாமல், அவர் தன்னைத்தானே புகழ்ந்து பேசுவதிலும் தமிழ் அரசியலை விவாதிப்பதிலும் முடிந்தது.

எதிர்கால நிகழ்ச்சிகளில் இத்தகைய பிரச்சினைகள் தவிர்க்கப்படுவது முக்கியம். நிகழ்ச்சித் தலைவர் ஸ்ரீ இதைத் தடுக்க முன்வந்திருக்கலாம். இதைத் தவிர,ஸ்ரீ தனது பொறுப்பை சிறப்பாக நிறைவேற்றினார், மேலும் ஐங்கரனின் நிறைவு உரையும் சிறப்பாக இருந்தது.

I had the pleasure of attending a book launch on 25 October at Vermont Secondary School, following an invitation from the author, Ainkaran. Wickneswara. The event was well organised and thoughtfully presented. It was an impressive effort by the author to write six books exploring the internal conflicts of various countries and their broader implications, without touching on the current issues facing his own nation. His approach demonstrated a refreshing and thought-provoking perspective on comparative political structures.

Overall, the event was conducted smoothly. The introduction of the author by his friend Ramesh was engaging, and although some reviews went on a little too long, Chandran’s daughter managed to deliver hers within the allocated time — a discipline others, particularly the senior participants, should consider for future occasions.

However, one part of the programme was puzzling. The speech delivered before the conclusion bore no relevance to the books or the author. Whether or not it was part of the agenda, it seemed unnecessary, focusing instead on personal experiences, self-promotion, and unrelated Tamil political commentary and his remarks were largely meaningless — it felt like he was merely “blowing his own trumpet”.

For future events, it’s essential to maintain focus on the purpose of the occasion. The president of the function, Sri, should have intervened to curtail that irrelevant segment. Apart from that, Sri performed his role commendably, and Ainkaran’s concluding speech was an excellent and fitting end to the event.
Regards

Raj Sivanathan