இந்தியா – பிரான்ஸ் மாணவர் போராட்டங்கள்: ஆட்சி மாற்றத்துக்கு வழிவகுக்குமா?… ஐங்கரன் விக்கினேஸ்வரா

(இந்த ஆண்டு ஜூலையில் நடந்த இந்திய மாணவர் போராட்டங்களும், தற்போது பாரிசில் வெடிக்கும் மாணவர் போராட்டங்களும் ஒரு முக்கியமான அரசியல் கேள்வியை எழுப்புகின்றன. மாணவர்களின் வீதிப் போராட்டங்கள் மக்கள் எழுச்சியாக மாறி, இறுதியில் ஓர் அரசாங்கத்தையே வீழ்த்த முடியுமா என்ற சந்தேகம் எழுகிறது. இதற்கான பதில், போராட்டங்களின் அளவை மட்டும் பொறுத்ததல்ல. அவற்றின் பின்னணியில் உள்ள மக்கள் அதிருப்தி, தொழிற்சங்கங்களின் பங்களிப்பு, எதிர்க்கட்சிகளின் அரசியல் ஒருங்கிணைப்பு, அரசின் பதிலடி மற்றும் ஆளும் கட்சிக்குள் ஏற்படும் பிளவுகள் ஆகியவையும் தீர்மானகரமானவை)

மாணவர் போராட்டங்கள் வரலாற்றில் பலமுறை ஆட்சி மாற்றத்திற்கான தொடக்கப்புள்ளியாக இருந்துள்ளன. ஆனால், ஒவ்வொரு போராட்டமும் அரசாங்க வீழ்ச்சியில் முடிவதில்லை. சில போராட்டங்கள் கொள்கை மாற்றத்தை ஏற்படுத்துகின்றன; சில அரசியல் தலைமுறையையே மாற்றுகின்றன; வேறு சில, அரசின் அடக்குமுறையால் தற்காலிகமாக முடக்கப்படுகின்றன.

இந்த நிலையில் மாணவர் போராட்டங்கள் ஆட்சி மாற்றத்தை ஏற்படுத்துமா என்ற கேள்விக்கு இந்தியாவிலும் பிரான்சிலும் தீர்க்கமான பதிலை அளித்துவிட முடியாது. டெல்கியிலும் பாரிசிலும் உருவாகும் அரசியல் நெருக்கடிகளை எதிர்கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்தில் அந்தந்த நாடுகளின் தலைவர்கள் கடுமையாக போராடி வந்ததை காணக் கூடியதாக இருக்கிறது.

இளைஞர்களின் எழுச்சி, மக்கள் அதிருப்தி, அரசாங்கங்களின் எதிர்காலம் பற்றிய அச்சம் பல்வேறு விதங்களில் தோன்றியுள்ளது. ஆயினும் உலக அரசியல் வரலாற்றில் மாணவர் போராட்டங்கள் பலமுறை ஆட்சி மாற்றங்களுக்கான தொடக்கப்புள்ளியாக அமைந்துள்ளன. கல்வி உரிமைகள், வேலைவாய்ப்பின்மை, பொருளாதார நெருக்கடி, அரசியல் ஊழல், ஜனநாயக உரிமைகள் மற்றும் அரசாங்கங்களின் மீதான அதிருப்தி ஆகியவை மாணவர்களை வீதிக்கு அழைத்துச் செல்கின்றன. ஆரம்பத்தில் குறிப்பிட்ட கோரிக்கைகளுடன் தொடங்கும் இத்தகைய போராட்டங்கள், பின்னர் பரந்துபட்ட மக்கள் எழுச்சியாக மாறும்போது அரசாங்கங்களின் அதிகாரத்திற்கே சவாலாக அமைகின்றன.

இந்தப் பின்னணியில், இந்தியாவிலும் பிரான்ஸ் தலைநகர் பாரிசிலும் நடைபெறும் மாணவர் போராட்டங்கள் ஆட்சி மாற்றத்திற்கு வழிவகுக்குமா என்ற கேள்வி முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. இரு நாடுகளிலும் அரசியல் சூழ்நிலைகள் வேறுபட்டிருந்தாலும், இளைஞர்களின் எதிர்பார்ப்புகளுக்கும் அரசாங்கங்களின் செயல்பாடுகளுக்கும் இடையில் உருவாகும் இடைவெளி அரசியல் மாற்றத்திற்கான வாய்ப்புகளை உருவாக்குகிறது.

உலகின் மிகப்பெரிய ஜனநாயக நாடான இந்தியாவில் மாணவர் இயக்கங்கள் நீண்ட அரசியல் வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளன. கல்வித்துறைப் பிரச்சினைகள், போட்டித் தேர்வுகளில் முறைகேடுகள், வேலைவாய்ப்பின்மை, விலைவாசி உயர்வு மற்றும் சமூக நீதி தொடர்பான கோரிக்கைகள் மாணவர் போராட்டங்களின் முக்கியக் காரணங்களாக இருந்து வருகின்றன.

இந்திய இளைஞர்களின் மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்புகளில் ஒன்று வேலைவாய்ப்பு. உயர்கல்வியை முடித்த பின்னரும் தகுதிக்கேற்ற வேலை கிடைக்காத நிலை, அரசுப் பணிகளுக்கான போட்டித் தேர்வுகளில் ஏற்படும் தாமதங்கள் மற்றும் தேர்வு முறைகேடுகள் இளைஞர்களிடையே அதிருப்தியை அதிகரிக்கின்றன. இத்தகைய பிரச்சினைகள் அரசாங்கத்தின் நிர்வாகத் திறன் மீதான நம்பிக்கையையும் பாதிக்கக்கூடும்.

மாணவர் போராட்டங்கள் கல்வித்துறைச் சீர்திருத்தங்களைக் கோருவதுடன் நிற்காமல், அரசியல் பொறுப்புக்கூறல் மற்றும் ஜனநாயக உரிமைகள் தொடர்பான விவாதங்களுடனும் இணைந்தால் அவற்றின் தாக்கம் அதிகரிக்கும். குறிப்பாக, மாணவர்கள் மட்டுமன்றி தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள், ஆசிரியர்கள் மற்றும் நடுத்தர வர்க்கத்தினரும் போராட்டங்களில் இணைந்தால் அது ஆளும் அரசாங்கத்திற்குப் பெரும் அரசியல் அழுத்தத்தை ஏற்படுத்தலாம்.

எனினும், இந்தியாவில் மாணவர் போராட்டங்கள் மட்டும் பிரதமர் நரேந்திர மோடி தலைமையிலான மத்திய அரசாங்கத்தை வீழ்த்திவிடும் என்று கூற முடியாது. இந்தியாவின் பரந்த புவியியல் அமைப்பு, மாநிலங்களுக்கிடையிலான அரசியல் வேறுபாடுகள், ஆளும் கூட்டணியின் நாடாளுமன்ற ஆதரவு மற்றும் தேர்தல் அரசியல் ஆகியவை ஆட்சி மாற்றத்தைத் தீர்மானிக்கும் முக்கியக் காரணிகளாகும்.

எனவே, மாணவர் எழுச்சி தேசிய அளவில் தொடர்ச்சியான மக்கள் இயக்கமாக வளர்ந்து, தேர்தல் ஆதரவிலும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தினால் மட்டுமே மத்திய அரசாங்கத்தின் எதிர்காலத்தில் தீர்மானகரமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்த முடியும்.

தற்போதைய பிரான்ஸ் அரசாங்கத்தின் நெருக்கடியும், பிரான்ஸ் அரசியல் வரலாற்றில் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்திய இந்த மாணவர் போராட்டங்களுக்கு தனித்துவமான இடமுண்டு. கல்வி, தொழிலாளர் உரிமைகள், பொருளாதாரச் சீர்திருத்தங்கள் மற்றும் அரசாங்கத்தின் அதிகாரப் பயன்பாடு தொடர்பான பிரச்சினைகளில் பிரெஞ்சு மாணவர்கள் தொடர்ந்து குரல் கொடுத்து வருகின்றனர்.

பாரிஸ் மற்றும் பிரான்சின் பிற பகுதிகளில் கல்வி நிலையங்களின் வசதிகள், ஆசிரியர் பற்றாக்குறை, வகுப்பறை நெரிசல் மற்றும் கல்விக்கான நிதி ஒதுக்கீடு போன்ற பிரச்சினைகள் போராட்டங்களுக்குக் காரணமாக அமையலாம். இவை பரந்துபட்ட பொருளாதார மற்றும் சமூக அதிருப்தியுடன் இணையும் போது அரசியல் தாக்கம் அதிகரிக்கிறது.

பிரான்சில் ஒரு முக்கியமான வேறுபாடு உள்ளது. அங்கு மாணவர் இயக்கங்கள் தொழிற்சங்கங்களுடன் இணைந்து செயல்படும்போது, வேலை நிறுத்தங்கள், போக்குவரத்துத் தடைகள் மற்றும் நாடு தழுவிய ஆர்ப்பாட்டங்கள் மூலம் அரசாங்கத்தின் செயல்பாடுகளைப் பாதிக்கும் ஆற்றலைப் பெறுகின்றன. இதனால் அரசாங்கம் தனது கொள்கைகளை மாற்றவோ, அமைச்சர்களின் பொறுப்புகளை மறுபரிசீலனை செய்யவோ அல்லது அரசியல் சமரசங்களை மேற்கொள்ளவோ நிர்ப்பந்திக்கப்படலாம். போராட்டங்கள் நீடித்து, அரசாங்கத்தின் நாடாளுமன்ற ஆதரவும் பலவீனமடைந்தால் பிரதமர் பதவி விலகுதல் அல்லது அரசாங்கம் மாற்றப்படுதல் போன்ற விளைவுகளும் சாத்தியமாகின்றன.

ஆனால் பிரான்சில் பிரதமர் மாற்றப்படுவதும் ஜனாதிபதி பதவி முடிவடைவதும் வெவ்வேறான அரசியல் நிகழ்வுகள். மாணவர் போராட்டங்கள் தீவிரமடைந்தாலும் அவை தானாகவே ஜனாதிபதியைப் பதவியிலிருந்து அகற்றிவிடாது. அதற்குத் தனியான அரசியலமைப்பு மற்றும் அரசியல் சூழ்நிலைகள் தேவைப்படும்.

1968ஆம் ஆண்டு பிரான்சில் மாணவர் போராட்டங்கள் தொழிலாளர் வேலைநிறுத்தங்களுடன் இணைந்து பெரும் அரசியல் நெருக்கடியை ஏற்படுத்தின. அப்போதைய ஜனாதிபதி சார்ல்ஸ் டி கோலின் அரசாங்கம் கடுமையான சவாலை எதிர்கொண்டது. இருப்பினும் அவர் உடனடியாகப் பதவியிலிருந்து அகற்றப்படவில்லை. இந்த நிகழ்வு, பெரும் மக்கள் எழுச்சியும் உடனடி ஆட்சி மாற்றத்தை உறுதிப்படுத்தாது என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

மறுபுறம், 2024ஆம் ஆண்டு பங்களாதேஷில் மாணவர் தலைமையிலான ஒதுக்கீட்டு எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள் பரந்த மக்கள் எழுச்சியாக மாறின. அரசாங்கத்திற்கு எதிரான எதிர்ப்பு தீவிரமடைந்த நிலையில், பிரதமர் ஷேக் ஹசீனா நாட்டைவிட்டு வெளியேறினார்; அவரது அரசாங்கமும் முடிவுக்கு வந்தது.

இந்த இரண்டு எடுத்துக்காட்டுகளும் மாணவர் இயக்கங்களின் அரசியல் ஆற்றலையும் அவற்றின் வரம்புகளையும் விளக்குகின்றன. மாணவர்கள் போராட்டத்தைத் தொடங்கலாம்; ஆனால் ஆட்சி மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதற்கு பரந்த மக்கள் ஆதரவும் அரசியல் சூழ்நிலைகளும் அவசியம்.

இந்தியாவில் மாணவர் போராட்டங்கள் அரசாங்கத்தின் மீதான அதிருப்தியை அதிகரித்து, தேர்தல் அரசியலில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும். பிரான்சில் அவை தொழிற்சங்கங்கள் மற்றும் பிற சமூக இயக்கங்களுடன் இணைந்து அரசாங்கத்தின் நிலைத்தன்மைக்கு நேரடியான சவாலாக மாறக்கூடும். இரு நாடுகளிலும் போராட்டங்களின் எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கும் முக்கியக் காரணிகள் ஐந்து: போராட்டங்களின் தொடர்ச்சி, பொதுமக்களின் பங்கேற்பு, எதிர்க்கட்சிகளின் ஒருங்கிணைப்பு, அரசாங்கத்தின் பதிலளிப்பு மற்றும் மாற்று அரசியல் தலைமையின் நம்பகத்தன்மை.

அரசாங்கங்கள் மக்களின் கோரிக்கைகளைப் புரிந்துகொண்டு உரிய சீர்திருத்தங்களை மேற்கொண்டால் போராட்டங்களின் தீவிரம் குறையலாம். மாறாக, கோரிக்கைகள் புறக்கணிக்கப்படுகின்றன என்ற உணர்வு வலுப்பெற்றால் போராட்டங்கள் மேலும் விரிவடையலாம். அமைதியான மக்கள் பங்கேற்பு அரசியல் மாற்றத்திற்கான அழுத்தத்தை அதிகரிக்கக்கூடும்; வன்முறை அதிகரித்தால் பொதுமக்களின் ஆதரவு பாதிக்கப்படவும் வாய்ப்புள்ளது.

இந்தியாவிலும் பாரிசிலும் மாணவர் போராட்டங்கள் ஆட்சி மாற்றத்திற்கான வாய்ப்புகளை உருவாக்கக்கூடும். ஆனால் அவை நிச்சயமாக அரசாங்கங்களை வீழ்த்தும் என்று கூற முடியாது. மாணவர்களின் கோபம் பரந்துபட்ட மக்கள் அதிருப்தியுடன் இணைந்து, அரசியல் ஆதரவையும் தேர்தல் விளைவுகளையும் மாற்றும் அளவுக்கு வளரும்போதுதான் அதன் தாக்கம் தீர்மானகரமானதாக மாறும்.

மாணவர்கள் ஒரு அரசியல் மாற்றத்தின் தீப்பொறியாக இருக்கலாம். ஆனால் அந்தத் தீப்பொறி ஆட்சி மாற்றமாக மாறுமா என்பதைத் தீர்மானிப்பது மக்களின் தொடர்ச்சியான ஆதரவும் அரசியல் அமைப்பில் உருவாகும் மாற்றங்களும்தான்.