பாகிஸ்தான் – அமெரிக்க மூலோபாய உறவு: இந்தியாவின் பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தலா?… ஐங்கரன் விக்கினேஸ்வரா

( அமெரிக்கா–பாகிஸ்தான் உறவில் புதிய செயற்பாட்டு நிலை உருவாகியுள்ளது. பயங்கரவாத எதிர்ப்பு ஒத்துழைப்பு இதில் முக்கிய இடம் வகிக்கிறது. 2026 ஆகஸ்ட் 4ஆம் திகதி வாஷிங்டனில் நடைபெற்ற நான்காவது அமெரிக்கா–பாகிஸ்தான் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு மாநாட்டில்

தெற்காசியாவின் பாதுகாப்பு அரசியலில் அமெரிக்கா–பாகிஸ்தான் உறவு மீண்டும் முக்கியத்துவம் பெறத் தொடங்கியுள்ளது. குறிப்பாக 2025ஆம் ஆண்டு இந்தியா–பாகிஸ்தான் இடையே ஏற்பட்ட கடுமையான இராணுவ மோதலுக்குப் பின்னரும், 2026ஆம் ஆண்டில் வாஷிங்டனும் இஸ்லாமாபாத்தும் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு, எல்லைப் பாதுகாப்பு மற்றும் இராணுவ ஒத்துழைப்பு தொடர்பாக தொடர்ந்து பேசி வருகின்றன. இதனால், அமெரிக்கா–பாகிஸ்தான் உறவு வலுப்படுவது இந்தியாவின் பாதுகாப்புக்கு புதிய அச்சுறுத்தலாக மாறுமா என்ற கேள்வி இயல்பாக எழுகிறது.

அமெரிக்கா–பாகிஸ்தான் உறவு புதியதல்ல. பாகிஸ்தான் 1947இல் சுதந்திரம் பெற்ற பின்னர் இரு நாடுகளும் தூதரக உறவுகளை ஏற்படுத்தின. பனிப்போர் காலத்தில் சோவியத் ஒன்றியத்திற்கு எதிரான அமெரிக்காவின் பாதுகாப்பு கட்டமைப்பில் பாகிஸ்தான் முக்கிய பங்காற்றியது. 1979க்குப் பின்னர் ஆப்கானிஸ்தானில் சோவியத் படைகளுக்கு எதிரான போரிலும் பாகிஸ்தான் அமெரிக்காவுக்கு முக்கிய பங்காளியாக இருந்தது. பின்னர் 2001 செப்டம்பர் 11 தாக்குதல்களுக்குப் பிறகு, ஆப்கானிஸ்தானில் அமெரிக்கா மேற்கொண்ட பயங்கரவாத எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகளிலும் பாகிஸ்தான் முக்கிய இடம் பெற்றது.

ஆனால் ஆப்கானிஸ்தானிலிருந்து அமெரிக்கா 2021இல் வெளியேறிய பின்னர், பாகிஸ்தானின் அமெரிக்காவுக்கான மூலோபாய முக்கியத்துவம் ஓரளவு குறைந்தது. அதே நேரத்தில், இந்தியா அமெரிக்காவின் இந்தோ-பசிபிக் மற்றும் சீனாவை எதிர்கொள்ளும் மூலோபாயத்தில் முக்கிய பங்காளியாக வளர்ந்தது. அமெரிக்கா இந்தியாவை முக்கிய பாதுகாப்பு கூட்டாளியாக (Major Defense Partner) அங்கீகரித்திருப்பதுடன், இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பும் தொடர்ந்து விரிவடைந்துள்ளது.

2025 மற்றும் 2026ஆம் ஆண்டுகளில் அமெரிக்கா–பாகிஸ்தான் உறவில் புதிய செயற்பாட்டு நிலை உருவாகியுள்ளது. பயங்கரவாத எதிர்ப்பு ஒத்துழைப்பு இதில் முக்கிய இடம் வகிக்கிறது. 2026 ஆகஸ்ட் 4ஆம் தேதி வாஷிங்டனில் நடைபெற்ற நான்காவது அமெரிக்கா–பாகிஸ்தான்

பயங்கரவாத எதிர்ப்பு மாநாட்டில்

ஒத்துழைப்பை வலுப்படுத்த இரு நாடுகளும் உறுதி தெரிவித்தன. எல்லைப் பாதுகாப்பு மற்றும் பயங்கரவாத வலையமைப்புகளைத் தடுப்பதும் பேச்சுவார்த்தையின் முக்கிய அம்சங்களாக இருந்தன.

இதனால், தற்போதைய அமெரிக்கா–பாகிஸ்தான் உறவை வெறுமனே இந்தியாவுக்கு எதிரான இராணுவ கூட்டணி என்று வரையறுப்பது கடினமாகும். அமெரிக்காவின் பார்வையில் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு, பிராந்திய ஸ்திரத்தன்மை மற்றும் பாகிஸ்தானுடன் பாதுகாப்பு தொடர்பை வைத்திருப்பது முக்கிய நோக்கங்களாக உள்ளன.

இருப்பினும் இந்தியாவுக்கு அதிக கவலையை ஏற்படுத்தக்கூடிய விடயம் இராணுவத் துறையாகும்.

2026இல் பாகிஸ்தான் தனது F-16 போர் விமானங்களை மேம்படுத்துவதற்கான அமெரிக்க ஒத்துழைப்பைப் பெற்றுள்ளது. பாகிஸ்தான் வெளியுறவு சுமார் 68.6 கோடி அமெரிக்க டொலர் மதிப்பிலான F-16 மேம்படுத்தல் திட்டம் குறித்து அந்நாட்டு அதிகாரிகள் தெரிவித்துள்ளனர். இதில் Block 15 மற்றும் Block 52 விமானங்கள் அடங்குகின்றன.

இதன் முக்கியத்துவம் என்னவென்றால், இந்தியா–பாகிஸ்தான் இடையேயான எதிர்கால மோதலில் வான்படை திறன் மிக முக்கியமானதாக இருக்கும். 2025 மே மாதத்தில் இரு நாடுகளும் கடுமையான விமான, ஏவுகணை மற்றும் ட்ரோன் நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டன. இரு நாடுகளும் அணு ஆயுதங்களைக் கொண்டிருப்பதால், சிறிய அளவிலான இராணுவ மோதல்கூட பெரிய பிராந்திய நெருக்கடியாக மாறக்கூடிய அபாயம் உள்ளது.

ஆனால் F-16 மேம்படுத்தல் மட்டும் இந்தியாவின் ஒட்டுமொத்த பாதுகாப்புச் சமநிலையை மாற்றிவிடும் என்று கூற முடியாது. இந்தியாவும் அமெரிக்காவுடனான நீண்டகால பாதுகாப்பு உறவை விரிவுபடுத்தி வருகிறது. 2025இல் இரு நாடுகளும் பரந்த அளவிலான புதிய பாதுகாப்பு கட்டமைப்பை முன்னெடுத்தன.

2025 ஏப்ரல் மாதம் இந்திய நிர்வாகத்தின் கீழுள்ள காஷ்மீரில் நடந்த பயங்கரவாதத் தாக்குதலுக்குப் பின்னர் இந்தியா–பாகிஸ்தான் உறவு வேகமாக மோசமடைந்தது. இந்தியா அந்தத் தாக்குதலுக்கு பாகிஸ்தானுடன் தொடர்புடைய ஆயுதக் குழுக்களைப் பொறுப்பாக்கியது; பாகிஸ்தான் அந்தக் குற்றச்சாட்டை மறுத்தது. மே மாதத்தில் இரு நாடுகளுக்கும் இடையே தீவிரமான இராணுவ மோதல் ஏற்பட்டது. பின்னர் அமெரிக்கா உள்ளிட்ட சர்வதேச நாடுகளின் தூதரக முயற்சிகளுக்கிடையே போர் நிறுத்தம் ஏற்பட்டது.

இந்தச் சம்பவம் ஒரு முக்கிய உண்மையை வெளிப்படுத்தியது: இந்தியா–பாகிஸ்தான் உறவில் அமெரிக்காவால் இரு நாடுகளையும் முற்றிலும் புறக்கணித்து செயல்பட முடியாது. இந்தியா அமெரிக்காவின் முக்கிய இந்தோ-பசிபிக் பங்காளியாக இருந்தாலும், பாகிஸ்தான் அணு ஆயுதம் கொண்ட அண்டை நாடாகவும், ஆப்கானிஸ்தான் மற்றும் மத்திய ஆசியாவுடன் இணைந்த புவியியல் முக்கியத்துவம் கொண்ட நாடாகவும் உள்ளது.

இந்த விவகாரத்தில் சீனாவையும் தவிர்க்க முடியாது. பாகிஸ்தான்–சீனா உறவு பல ஆண்டுகளாக ஆழமான பாதுகாப்பு மற்றும் பொருளாதார ஒத்துழைப்பைக் கொண்டுள்ளது. அதேசமயம் இந்தியா–சீனா உறவிலும் எல்லைப் பிரச்சினைகள் தொடர்கின்றன. 2020 கல்வான் மோதலுக்குப் பின்னர் ஏற்பட்ட பதற்றம் குறைந்திருந்தாலும், இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான எல்லைப் பிரச்சினை தீர்ந்துவிடவில்லை. எனவே இந்தியாவின் பாதுகாப்புக் கணக்கீட்டில் பாகிஸ்தானை மட்டும் தனியாகப் பார்க்க முடியாது. சீனா–பாகிஸ்தான் உறவு, அமெரிக்கா–பாகிஸ்தான் உறவு, அமெரிக்கா–இந்தியா உறவு ஆகிய மூன்று கோணங்களும் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவை.

அமெரிக்கா–பாகிஸ்தான் உறவு வலுப்படுவது இந்தியாவுக்கு நேரடி இராணுவ அச்சுறுத்தலா என்பதற்கு அப்பால், இந்தியாவின் பாதுகாப்புத் திட்டமிடலில் இது ஒரு முக்கியமான மூலோபாய சவால் என்பதை மறுக்க முடியாது. குறிப்பாக அமெரிக்கா பாகிஸ்தானுக்கு மேம்பட்ட இராணுவத் தொழில்நுட்பம், F-16 பராமரிப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பை வழங்கும்போது, இந்தியா தனது மேற்குப் பகுதி பாதுகாப்பு கணக்கீடுகளை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டிய நிலை ஏற்படலாம்.

ஆனால் அமெரிக்கா இந்தியாவுடனும் பாதுகாப்பு, தொழில்நுட்பம், உளவுத்துறை மற்றும் கடல்சார் ஒத்துழைப்பை தொடர்ந்து விரிவுபடுத்தி வருகிறது. 2025 அமெரிக்கா–இந்தியா கூட்டு அறிக்கையிலும் பயங்கரவாத அமைப்புகளுக்கு எதிரான ஒத்துழைப்பையும், இந்தியாவுடன் இராணுவ ஒத்துழைப்பை விரிவுபடுத்துவதையும் இரு நாடுகளும் வலியுறுத்தின.

இன்றைய அமெரிக்கா–பாகிஸ்தான் உறவை பழைய அமெரிக்கா–பாகிஸ்தான் இராணுவ கூட்டணி என்ற ஒரே கோணத்தில் பார்ப்பது கடினமே. வாஷிங்டன் ஒருபுறம் இந்தியாவுடன் தனது நீண்டகால மூலோபாய உறவை விரிவுபடுத்திக்கொண்டிருக்கிறது. மறுபுறம் பாகிஸ்தானுடன் பயங்கரவாத எதிர்ப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு தொடர்புகளை மீண்டும் வலுப்படுத்துகிறது.

இந்தியாவுக்கான முக்கிய கவலை, அமெரிக்கா பாகிஸ்தானுடன் உறவை வைத்திருப்பது மட்டுமல்ல. அந்த உறவு எந்த அளவுக்கு இராணுவத் தொழில்நுட்பம், ஆயுத மேம்பாடு மற்றும் பாதுகாப்பு ஒத்துழைப்பாக மாறுகிறது என்பதுதான்.இந்தியா–பாகிஸ்தான் இரு நாடுகளும் அணு ஆயுதங்களை வைத்திருப்பதால், எதிர்காலத்தில் அமெரிக்காவின் மிக முக்கியமான பங்கு ஒரு தரப்பை வலுப்படுத்துவது அல்ல, இரு தரப்புக்கும் இடையிலான மோதல் கட்டுப்பாட்டையும் பிராந்திய ஸ்திரத்தன்மையையும் உறுதிப்படுத்துவதே அவசியமாகும்.