கணக்கில்லையோ எம்முயிரும்?…. ( கவிதை )…. சங்கர சுப்பிரமணியன்.

சிவ சிவ என்று கூப்பாடு போட்டழைத்தும்
சிவனோ சூலமோ வந்து காக்கவில்லை
பெருமாளே பெருமாளே என கதறினோம்
பெருமாளும் சக்கரமும் காக்க வரவில்லை

வேல்வேல் வெற்றிவேலென அழைத்தோம்
வேலவன் வரவில்லை வேலும் வரவில்லை
ராமா ராமாவென ராமனை அழைத்தோம்
ராமானும் வரவில்லை அம்பும் வரவில்லை

எத்தனையோ தெய்வங்கள் உளரென்பர்
அத்தனை பேரும் நாங்கள் அழைத்தபோது
எங்கு சென்று மறைந்தீரென சொல்வீரோ
தாங்கமுடியா துன்பத்தில் தவிக்கவிட்டீரே

சிலைகளாய் நீங்கள் நின்றிருந்ததாலே
கருவறை விட்டு ஓடி வரமுடியலையோ
வரமுடியா உங்களை கூவியழைத்தோம்
வருவீரென எண்ணி ஏமாந்து போனோம்

கூப்பிட்ட குரலுக்கு ஓடிவருவீர்களென                     
இயம்பினரே மிக உயர்வாகவும் இங்கே
உண்மையென அதவும் ஆகவில்லையே
ஒருவரும் எங்களை காக்கவில்லையே

வெவ்வேறு யுகத்தில் வாழ்ந்துமுடித்ததால்
எங்களைக் காப்பாற்ற வரவில்லையோ
மறைந்தோரை மருவி அழைத்தது குற்றமா
மரித்தோர் போலிருந்தால் மாட்சிமை ஏது

இவ்யுகத்தில் யாரும் தோன்றமாட்டீரோ
எங்களைக் காப்பாற்ற வரவும் மாட்டீரோ
கலிகாலம் முடியும்வரைதொடர்கதையா
கணக்கில்லையா எம்முயிரும் கடவுளரே?

-சங்கர சுப்பிரமணியன்.