Tuesday, November 21, 2017

.
Breaking News

தனிமனிதன் வெறும் மனிதனல்ல!… ஏலையா க.முருகதாசன்.

தனிமனிதன் வெறும் மனிதனல்ல!…  ஏலையா க.முருகதாசன்.
வரலாறுகள் யாரால் எழுதப்படுகின்றன?. வரலாறுகளுக்கு அடித்தளமாக இருப்பவர்கள் யார்? வரலாறுகள் இடைவெளியில்லாது தொடராக ஒரு சங்கிலிக் கோர்வை போல் தொடர்வது எவரால்? என்ற கேள்விகளை அடுக்கிக் கொண்டு போய் ‘யார’; என்ற தேடலை நோக்கி சிந்தனைப் பயணத்தைத் தொடர்ந்தால் எவ்வித மறுப்புமில்லாது தெளிவான பதிலாகக் கிடைப்பது, ‘ஒவ்வொரு தனிமனிதனுமே வரலாற்றை நகர்த்துகிறான் என்பதே.
மனிதர்கள் அனைவருமே அவரவர் இனத்தினுடைய, நாட்டினுடைய வரலாற்றை நகர்த்திய, நகர்த்திக் கொண்டிருக்கிற, நகர்த்தப் போகிறவர்கள் என அவர்கள் தனிமனித அலகாக  வரலாற்றுக்குச் சொந்தக்காரர் ஆகிறார்கள்.
வரலாற்றை பொத்தம் பொதுவாகப் பார்ப்பவர்கள் வரலாறுகள் யாவும் இனக்குழுமங்களின் மன்னர்களாலும், தலைவர்களாலும்,நாட்டின் தலைவர்களாலும், விடுதலை அமைப்புகளின் தலைவர்களாலும் முன்னெடுக்கப்படுவதாக என நினைக்கிறார்கள்,அது தவறு.
மன்னர்களின் காலத்திலும் சரி இன்றைய காலத்திலும் சரி வரலாற்றின் சொந்தக்காரர்கள் ஒவ்வொரு தனிமனிதனுமே.
மன்னர் காலத்து வரலாறு மன்னர்களுக்குரியது என்பது தவறான கருத்து. மன்னன் என்ற பெயருடன் ஒரு மனிதன் தனித்து ஒரு நிலபரப்பை வைத்துக் கொண்டு தனது குடும்பத்தோடு மட்டுமே சகல வசதிகளுடன் வாழ்வானான் அவன் வாழ்வை ஊடறுத்துப் பார்க்கும் போது அவனுடைய வாழ்வு சாதாரண மனிதன் ஒருவனின் வாழ்வேயாகும்.
எனினும் இவன் எவ்வினத்தைச் சார்ந்தவனோ அவ்வினத்திற்கான அடுத்த பரம்பரையை உருவாக்குபவனாக கருதப்படும் நிலையில் அவனும் வரலாற்றை நகர்த்திச் சென்றதற்கான காரணியாகி உரித்துடையவனாக நிலை கொள்கிறான்.ஒரு குறிப்பிட்ட இனத்தின் வரலாறு, அந்த இனத்தின் தொடர்ச்சியான தொடராக அவ்வினம் வாழையடி வாழையாக சந்ததி உருவாக்கத்தின் மூலமே சாத்தியமாகிறது.
தனி ஒரு மன்னன் கோட்டை கொத்தளங்களுடன் படையணிகளுடன் தான் எந்த மக்களுக்குரியவனோ அந்த மக்களுக்கான மன்னனாக அவன் வாழ்ந்து ஆட்சி செய்கின்ற போது அவன் தன் ‘மக்களுக்கான’ மன்னனாகவே கருதப்படுகிறான்.
மக்களில்லையேல் மன்னனின் தேவையே இருக்காது.மக்களை நிர்வகிப்பதற்கும் அவர்களைப் பாதுகாப்பதற்கும் கோட்டை கொத்தளங்களும் படையணிகளும் தேவைப்படுவதாலும் மக்களைச் சார்ந்தே மன்னன் இருக்கிறான் என்பதால் அம்மன்னனின் நிர்வாகத்தின் கீழ் இருக்கும் அவ்வினத்திற்குரிய மக்கள்கூட்டத்தின் ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் சமகால வரலாற்றுக்குரியவர்களாக அதற்கு உரிமையுடையவர்களாக கருதப்படுகிறார்கள்.
சமகாலம் என்பது நாள் பொழுதாகவும், ஒவ்வொரு நாள் பொழுதிலும் நிகழும் சம்பவங்களின் தொகுப்பு நாட்களின் ஒரு குறிப்பிட்ட எல்லையைக் கொண்டு சமகாலமாக கணிக்கப்படுகின்றது.எனினும் நாள் பொழுதை சமகாலம் என அழைப்பதிலும் தவறில்லை.சமகாலத்தின் ஒரு அலகுதான் நாள் பொழுது.
மன்னர்களின் ஆட்சி பற்றி  எழுதப்பட்ட வரலாறுகளோ செவி வழியாக மக்களுக்கு சொல்லப்பட்ட வரலாறுகளோ மன்னர்களை முதன்படுத்தியே எழுதப்பட்டிருக்கின்றன, சொல்லப்பட்டிருக்கின்றன. அது ஆய்வு ரீதியாக ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடியது அல்ல.
மன்னன் என்ற வீரதீர பிம்பம் மக்களுக்கு மன்னன் மீதான பற்றையோ அல்லது பயத்தையோ  ஏற்படுத்தியமையால் மன்னனைச் சார்ந்தோ தாம் வாழ்கிறோம் என்ற நினைப்பினால்  தாமும் இந்த வரலாற்றுக்குரியவர்கள் என்ற உரிமையை அவர்களால் உணர முடியவில்லை.
மக்களின் சிந்தனைகள் காலம் காலமாக விரிவடைந்து செல்கிறது. ஆதி மனித தோற்றத்தில் இப்பொழுதிருப்பது போன்ற சிந்தனை மனிதர்களுக்கு இருக்கவில்லை. வாழ்வியலும் இப்பொழுதிருப்பது போல இல்லை. அதனால் மன்னர் காலத்து தனி மனிதன் ஒவ்வொருவரும் தாம் வெறும் மனிதர்கள் அல்ல என்பதை அவர்களால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.
மன்னர் காலத்து வரலாறு என்பது எழுதப்பட்ட வரலாறுகள் கொண்ட சம்பவங்களின் தனித்தன்மையினால் முக்கியத்துவம் பெற்றிருத்தாலும்கூட அப்பொழுது வாழ்ந்த மனிதர்களின் சந்ததிகளே இன்று வாழும் மனிதர்கள் என்ற மிகத் தெளிவான உண்மையின் திடத்தினால் வரலாற்றை இன்றுவரை நகர்த்தி வந்தவர்கள் மனித கூட்த்தில் உள்ள ஒவ்வொரு தனிமனிதன் என்பதில்
எவ்விதமான ஆய்வு நிலையிலும் மறுத்துரைக்க முடியாது.
மனித உயிரினம் இரு பாலினத்தைக் கொண்ட இனமாகும். ஆண் பெண் என்ற இரு பாலினத் தோற்றம்
இனப் பெருக்கத்திற்காக இயற்கை அளித்த கொடை என்றே சொல்லலாம்.
மனிதர்கள் என்பவர்கள் பொதுவானவர்களாகவும் சிந்தனை வளர்ச்சியால் மனிதர்கள் இனங்களாக தம்மை வகைப்படுத்திக் கொண்டதாலும், தமக்குரிய நாட்டை தமக்குரிய மொழியை, தமக்குரிய பழக்க வழங்கங்களை, பண்பாடுகளை,குணவியல்புகளைக் கொண்டமையாலும், இவ்வினக்குழுமத் தன்மையூடாக அவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட பெயர் கொண்ட நாட்டு மக்களாக இனங்னகாணப்பட்டனர்.
இந்த இனங்காணலுக்கு உரிமையுடைவர் அந்நாட்டுக்குரிய தலைவன் அல்ல, மக்களேதான்.மக்கள் என்பது ஒரு கூட்டம்.இக்கூட்டத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் தமக்குரிய வாழ்வை கொண்டிருப்பர்.
ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் தான் எந்த இனத்தைச் சார்ந்தவனோ அந்த இனத்துக்குரிய மொழியைப் பேசுவதும் பழக்கவழக்கங்களைக் கொண்டிருப்பதாலும், குணவியல்புகளைக் கொண்டிருப்பதாலும் அவை தொடர்வதற்கும் அடுத்த சந்ததிக்கு அவற்றை கற்பிப்பதற்கும் அவன் தளமாகிறான்.
மழை என்பதில் துளி என்பது அடங்கியிருக்கும், ஒவ்வொரு துளியுமே ஒன்றன்பின் பின் ஒன்றாகத் தொடரும் போதுதான் அது மழையாகிறது.அதுவே வடிந்தோடும் நீராகின்றது வெள்ளமாகின்றது.  சமூகம் என்ற மனித வெள்ளத்தில் துளித்துளியாகவும் துளியை உருவாக்கியிருக்கும் பலவாயிரம் கோடி அணுக்கள் போன்று  இருப்பவனும் தனித்தனி மனிதர்களே.
வரலாறு, வரலாற்றுக்குரியவர்களின் சமகாலத்தை பன்மையிலே குறிப்பிடும் போது அதில் தனிமனிதன் ஒவ்வொருவனும் பங்குபெறுகிறான்.
இயற்கையின் படைப்பை அணுவணுவாக ஆராய்ந்ததில் ஒவ்வொரு பொருளின் தோற்றவெளிப்பாடுகள் யாவும் ஒவ்வொரு சிறுசிறு அணுக்களின் (கலன்கள்) கூட்டமைப்பே ஆகும் என்பது விஞ்ஞானத்தால் நிறுவப்பட்ட உண்மையாகும்.எமது உடலும் அது போன்றதே.மனித சமூகமும் அது போன்றதே.
ஒரு இனத்தின் வரலாற்றுக்கு அணுக்களின் கூட்டமைப்பு போன்று இருக்கும் ஒவ்வொரு தனிமனிதனுமே பொறுப்பாவான். தனிமனிதன் இல்லையேல் மன்னர்களின் வரலாறும் இல்லை, அது கடந்து வந்த இன்றைய ஆட்சிகளின் வரலாறுகளுமே இல்லை.
தனிமனிதன் என்பவன் கல்விமானாகவோ, சிந்தனைவாதியாகவோ, மக்களுக்கு வழிகாட்டுபவனாகவோ, ஒரு அரசியல்வாதியாகவோ, ஒரு நாட்டின் தலைவனாகவோ, பொது வாழ்வில் ஈடுபடுபவனாகவோ, கலை இலக்கிய வாதியாகவோ இருந்தால் மட்டுமே அவன்தான் சமூகத்திற்குரியவன் என்ற கருத்து விதந்துரைக்கப்படுமானால் அது முற்றிலும் தவறு.
இவை எதுவுமேயில்லாது மிகவும் இயல்பு வாழ்க்கை நடத்திக் கொண்டிருப்பவனால்தான் சிந்தனைவாதியின் சிந்தனையையோ, மக்களுக்கு வழிகாட்டுபவனின் வழிகாட்டுதலையோ,ஒரு அரசியல்வாதியின் அரசியல் சித்தாத்தந்தையோ கோட்பாடுகளையோ,ஒரு நாட்டின் தலைவனாக இருக்கும் தலைமையின் தலைமைத்துவத்தையோ,பொதுவாழ்வில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருப்பவனின் அணுகுமுறை நடவடிக்கைகளையோ,கலை இலக்கியவாதிகளின் பங்கையோ ஒரு சமூகம் அல்லது இனம் உள்வாங்குகிறதென்றால், சமூகம் அல்லது இனம் என்ற குழுத்தன்மையின் அணுக்களாக இருப்பவர்கள் தனிமனிதர்கள் என்பதற்கமைய உள்வாங்கலுக்குரியவனாக இருப்பவன் தனிமனிதனேயாகும்.
தனிமனிதன் தான் சமகாலத்தில் உள்வாங்கியதை அடுத்த பரம்பரைக்கு எடுத்துச் செல்லுகிறான்.தானும் தன் குடும்பம் தன் வேலையென்று இருப்பவனைப் பார்த்து  ‘வெறும்பயல்’ என்று கூறுவது தவறானதே.
ஒவ்வொரு மனிதனும் தான் உட்பட சமகால மனிதர்களை கூர்ந்து கவனித்தானேயானால் மனிதகுலத்தின் அசைவை அவனால் உணர முடியும்.
ஆண் பெண் உடலுறவு முறையினாலேதான் அடுத்தடுத்த பரம்பரையை உற்பத்திச் செய்ய முடியும்.ஒவ்வொரு தலைமுறையும் கடந்தகாலத்தில் உள்வாங்கிக் கொண்ட சேகரித்துக் கொண்ட அறிவியலுக்கு (கல்வியியல்) ஏற்றவாறு இந்த உலகத்தை வளர்ச்சியடையச் செய்து கொண்டு வருகிறார்கள்.
சமுதாயத்தின் கவனிப்புக்கும் அவர்களின் கருத்துக் கணிப்புக்கும் உட்பட்டவர்களாக இருப்பவர்களைத் தவிர்ந்த மனிதர்களே உலக வளர்ச்சிக்கு ஊடாகமாக இருக்கின்றனர்.
வாய்வழி மூலமாக கேட்டறிந்து சிலை எழுத்துக்கள் மூலம்(கல்வெட்டுக்கல்) பதிவு செய்து, ஏட்டில் தொடங்கி இன்றைய கணிணி யுகம் வரையும் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளை அந்தந்த காலங்களை நினைவு படுத்தி, கேட்டவற்றை உள்வாங்கி அந்தந்த காலத்திற்குரிய எடுகோள்கள் வழியாக பதிவு செய்து ஒன்றிலிருந்து இன்னொன்றாக மாற்றுநிலை பரிணாமம் பெற்ற நீட்சியாகி வளர்ந்துள்ளது என்றால் அதற்குக் காரணம் தனிமனிதர்களேயாவர்கள்.
சமூகத்தின் கவனிப்புக்குட்டபட்டவர்ளின் செயல்பாடுகளை உள்வாங்கி அதனை தமது பிள்ளைகளுக்கு(அடுத்த சந்ததிக்கு) கற்பிக்க வைத்து பின்னர் கற்பிக்க வைத்தவர்கள்(பெற்றோர்கள் என்ற ஊடக நிலை எய்தியதாக) தங்கள் பிள்ளைகளுக்கு கற்பிக்க  வைத்தும் இவ்வாறாக தொடர்ச்சியாக சமூகத்தின் உற்று நோக்கப்படாத  மனிதர்களால் இப்பணி தொடர்கிறது, தொடர்ந்து கொண்டேயிருக்கப் போகின்றது.
மேடைப் பேச்சாளன் தனது ஆற்றல் மூலம் தன்னை வளர்ந்துக் கொண்டாலும் கேட்போருக்காகவே அவன் பேசுகிறான். கேடபோர் என்பது  ஒவ்வொரு தனிமனிதனுமே. பேச்சாளன் ஒருவன் ஒவ்வொரு தனிமனிதனிலும் தங்கியிருக்கிறான்.கலை நிகழ்ச்சிகளை அளிப்பவர்கள்கூட அதனை இரசிக்கின்ற இரசிகர்களின் உங்வாங்களிலேதான் அவர்களின் கலைத்திறமைகள் அபிவிருத்தியடைகின்றன.
எழுத்தாளன் தொடர்ச்சியாக எழுதுவதற்கும் தனது எழுத்துக்களில் மெருகினை ஏற்றுவதற்கும் வாசகனான தனமனிதனே காரணமாகிறன். வாசகன் இல்லையேல் எழுத்தாளானின் எழுத்து வளர்ச்சி நகர்வை நோக்கிச் செல்லாது. வாசகன் என்பவன் தனி மனிதனே.சபையோர் என பெயர் கொண்டு சபையோராக இருக்கும் தனித்தனி மனிதர்கள் இல்லையெனில் விழாக்களையே நடத்த முடியாது.
இன்றைய விஞ்ஞான வளர்ச்சி பிரமிக்க வைக்கின்றது.மனித வாழ்க்கைக்கு தேவைப்பட்டதான நிலைக்குட்பட்ட அத்தனை கண்டுபிடிப்பகளும் உலக மனிதர்கள்; மத்தியில் பரவியும் விரவியும் கிடக்கின்றன. இவற்றின் பாவனையாளர்களாக இருப்பவர்கள் மக்களேதான்.விஞ்ஞானக் கண்டுபிடிப்புகளை பயன்படுத்தும் மனிதர்கள் தனித்தனி மனிதர்களே.
ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் பொருளாதாரம், கலை இலக்கியம்,விஞ்ஞானம், பல்துறை அபிவிருத்திகள் (இவை எல்லாமே கல்விசார் அடித்தளம் கொண்டவையே) எனக் கொண்ட கட்டமைப்புக்கள் யாவும் தனிமனிதனுக்காக உருவாக்கப்பட்டவையே.எனவே தனிமனிதனிலேதான் உலக இயக்கமே தங்கியிருக்கின்றது.
நாளாந்தம் நாம் காணும் சக மனிதர்கள் எமது பார்வைக்கு சாதாரண மனிதர்களாகத்  தோன்றினாலும், அவர்கள் ஒவ்வொருவரையும்  ஆராய்ந்து பார்த்தால் அவர்களே இயங்கு சக்தியாக இருப்பார்கள்.
எனவே’இவனென்ன, இவளென்ன’ என்ற அலட்சியப் பார்iவை தவறானதே.ஒவ்வொரு தனிமனிதனும் வெறும் மனிதனல்ல மிகப் பெறுமதிமிக்க மனிதனே.அணுசக்திக்கு சமனானவன்.

About The Author

Related posts

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *