கிரகப் போர்! (தொடர்கதை- 2 ) — } காசியரின் பேரன்.

 ›  ›  › கிரகப் போர்! (தொடர்கதை- 2 ) — } காசியரின் பேரன்.

கதைகள்,செய்திகள்+

கிரகப் போர்! (தொடர்கதை- 2 ) — } காசியரின் பேரன்.

கிரகப் போர்’
பகுதி 2
மின்விளக்கு கொழுவியிருந்த கொழுக்கியில் சாரதா சேலையை முறுக்கி அழுதபடி கட்டிக் கொண்டிருந்தாள். அவளின் தந்தை கதிரேசன் அழுதபடி அதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அவருக்கு கிட்டத்தட்ட நூறு வயதிருக்கும். மேசையில் கணிணி இருண்டு போய் அழுதபடி இருந்து. சிறிய மேசையில் லப்ரொப், ஐபோன், ஐபாட் எல்லாம் செயலிழந்து போய்க் கிடந்தன. தனது ஐபொன் இயங்காததால் கதிரேசன் தனது ஐ போனை நிலத்தில் வீசியெறிந்திருக்க வேண்டும். சுக்குநூறாகி தரையெங்கும் ஐபோன் தரையெங்கும் பரந்து கிடந்தது. அது தரையில் கிடந்த விதம் „பாரத்தீர்களா என்னுடைய நிலைமையை இண்டர்நெட் வேலைசெய்யவில்லை, முகநூல் பார்க்க முடியவில்லை என்பதற்காக என்னைப் போட்டு உடைத்துவிட்டார்களே அண்ணாச்சி மனிதர்களின் நன்றிகெட்ட தனத்தை பார்த்தீர்களா என்று சொல்வது போல் என்னைப் பார்த்து சிதறிய உடைசல்கள் ஒவ்வொன்றும்  பரிதாபமாக விழித்தன.
நானும் என்னோடு வந்தவர்களும் ஓடிப்போய் கொழுக்கியில் கட்டியிருந்த சேலை முறுக்கலை அவிழ்த்து கீழே போட்டோம். சாரதா „எதற்காக அதை அவிழ்க்கிறியள் என்னைச் சாகவிடுங்கள். இண்டர்நெட் இல்லை, முகநூல் இல்லை இனி வாழ்ந்தென்ன விட்டென்ன குழறிக் குழறி அழ சாராதாவின் அப்பா „இவள் செத்த பிறகு நானும் சாகத்தான் இருந்தேன். முகநூலில் இருபத்தேழு வயதில் எடுத்த போட்டோவைப் போட்டு ஒரு பெண்ணுடன் கதைத்துக் கொண்டிருந்தேன். இப்ப எல்லாமே போச்சு „ சொல்லிய போது அவரின் கட்டுப் பல்லு பொலுக்கென்று வெளியே வர அதை வாய்க்குள் தள்ளியபடி தரையில் சுவரோடு சாய்ந்தபடி அழுது கொண்டிருந்தார். சாரதாவின் வீடே சோகமயமாகவிருந்தது.
அவர்கள் இரண்டு பேரையும் பார்க்கப் பார்க்க எனக்கு விசர் விசராக வந்தது. விசரோடை கோபமும் வர „நீங்களென்ன முட்டாள்களா இண்ரநெட் இல்லாவிட்டால் என்ன முகநூல் இல்லாவிட்டால் என்ன வாழ்க்கை என்ன முழுகியா போகப் போகின்றது. சாப்பாடு இல்லாவிட்டால்தான கவலைப்பட வேண்டும்’ என்றேன். சோர்ந்து போய் உட்கார்ந்திருந்த கதிரேசனும், துள்ளி எழும்பி நிற்க தெம்பு இல்லாவி;டாலும் சுவரோடு பிடிச்சுக் கொண்டு நின்றபடியே „என்ன பைத்தியக்காரன் மாதிரி உளறுறாய்’ உன்ரை வீட்டிலை தொலைக்காட்சிப் பெட்டி இருக்கா …இல்லை, தொலைபேசி இருக்கா…இல்லை, கைத்தொலைபேசி ….இருக்கா…இல்லை, ஒரு ஐ போனாவது இருக்கா…. இல்லையே. இனி நான் உயிரோடு இருந்தென்ன வி;ட்டென்ன’என்றபடி அழத் தொடங்கிவிட்டார்.
„கடவுளே இதென்ன கொடுமை….இப்படியுமா ஒரு வெறித்தனமாக இருப்பார்கள் „என்று நினைக்கும் போதே வெளியே ஆரவாரமாக இருந்தது.
இன்ரநெற் கடைக்கு எதிரே ஒரே சனநெரிசல் . திடீரென்று இன்ரநெற் கடையிலிருந்த கணிணி வேலை செய்யத் தொடங்கியதும் அங்கிருந்த அச்சடிக்கும் இயங்திரத்திலிருந்து அச்சடித்த தாள்கள் விழுந்து கொண்டிருந்தன.
சட்லைட்டுகள் வேலை செய்யத் தொடங்கிவிட்டனவோ என்ற மகிழ்ச்சயில் எல்லோரும் தங்கள் தங்கள் கைத்தொலைபேசியை அழுத்தினார்கள். ஆனால் எந்த இயக்கமுமே இல்லாமல் இருண்டு போய் கிடந்தன கைத்தொலைபேசிகள்.இருண்ட கைத்தொலைபேசிகளைவிட அதை வைத்திருந்தவர்களின் முகங்கள் பிரபஞ்ச இருட்டில் கிடந்தன.
அச்சடித்த தாள்களில் இருந்த எழுத்துக்களை வாசிக்கவே முடியவில்லை. சிறுசிறு கோடுகளாகவும் குற்றுகளாகவும் இருந்தன. ஒவ்வொருவர் கையிலும் அந்த தாள்கள் இருந்தன. அதைப் பார்த்து எல்லோரும் திருதிருவென விழித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.
தமிழர், தெலுங்கர், கர்நாடகக்காரர், மலையாளிகள்,இந்திக்கார், ஆங்கிலம் பேசுவோர்   என எல்லோர் கையிலும் புரியாத எழுத்துக்களில் இருந்த தாள்களை வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.’யாரே விசமத்தனமாக இப்படி அனுப்பியிருக்கிறான்’ எனச் சிலர் பேசிக் கொண்டனர்.
சாராதா தூக்கிலை தொங்கப் போன கொடுமையைவிட இது பெருங்கொடுமையாகவிருந்தது. அங்கு நின்ற வௌ;வேறு மொழிக்காரரகள்; தங்கள் தங்கள் மொழியில் கண்படி திட்டிக் கொண்டிருந்தனர். ஒரே ஒரு இன்ரநெற் நிலையம் இயங்குவதாகவும் அச்சு இயந்திரத்திலிருந்து புரியாத மொழியில் அச்சடிக்கப்பட்ட தாள்கள் வந்து கொண்ருப்பதாகவும் செய்தி காட்டுத் தீ போல் பரவ அந்தப் பகுதியை நோக்கி மக்கள் வரத் தொடங்கினர். வீதிப் போக்குவரத்து தடைப்பட்டது.  சன நெரிசலைக் கட்டுப்படுத்த காவல்துறையினர் குவிக்கப்பட்டனர்.
அச்சடிக்கும் இயந்திரத்திற்குள் தாள்னகளை வைக்க வைக்க அது அடித்துக் கொண்டேயிருந்தது. மை முடிந்த பிறகும் அச்சடித்துக் கொண்டேயிருந்தது. மை இல்லாமல் தாள்கள் அச்சடித்து வருகிறதே என பயந்து போன இன்ரநெற் உரிமையாளன் நடுங்கத் தொடங்கினான். „ஐயொ கடைக்குள் பேய் வந்திட்டுது, இது பேயின்ரை வேலைதான்’ என உரிமையாளன் நாக்குழற எல்லோரும் திகைத்துப் போய் நின்றார்கள்.
ஒவ்வொரு மொழிக்காரரும் அதே மொழியைப் பேசும் இன்னொருவரிடம் பேசிக் கொள்ள அவரவர் வைத்திருந்த தாளில் உள்ள எழுத்துக்கள் எந்த மொழிக்கார் அதனை வைத்திருந்தாரோ அந்த மொழியாக மாறியது. தமிழ், தெலுங்கு, கர்நாடகம், மலையாளம், இந்தி, ஆங்கிலம் என குறியீடுகள் மாறத் தொடங்கின.
திகைப்பிற்கு மேல் திகைப்பு. „இதுவும் பேயின் வேலைதான் இந்தப் பேய் எல்லா மொழிகளையும் படிச்சு வைச்சிருக்குது’ எனச் சிலர் பேசிக் கொண்டனர். சிலர் நல்ல குளிரில் நடுங்குவது வெடவெடவென நடுங்கிக் கொண்டிருந்தனர். தாளில் இருந்த செய்தியை வாசித்தவர்கள் அதிர்ச்சியடைந்து பயந்து தரையில் உட்கார்ந்தே விட்டார்கள். செய்தி இதுதான்,:’
50,000 கிரகங்களின் தலைமைக் கிரகமான „மாங்கதிர்’ கிரகத்தின் உயிரின உற்பத்தி நிர்வாகம் மனித உயிரினத்திற்கு விடுக்கும் இறுதி எச்சரிக்கை என்ற தலைப்பிற்கு கீழ் செய்தி ஒன்று இருந்தது.
1.ஒவ்வொரு 50,000 கிரகங்களுக்கும் ஒரு தலைமைக் கிரகம் உண்டு. மனித உயிரினம் ஆகிய உங்கள் கிரகம் எங்கள் „மாங்கதிர்’கிரகத்தின் கட்டுப்பாட்டிலேயே இருக்கின்றது.
2.உங்கள் கிரகத்தில் உள்ள எல்லா மொழிகளும் எமது மொழியியல் உளவாளிகள் மூலம் அறிந்து வைத்திருக்கின்றோம். அந்த மொழிகளை உருவாக்கியவர்கள் நாங்களே.
3. அவர்கள் மூலம் உங்களது அடவாடித்தனமான ஆணவமான செயல்களை நாங்கள் அறிவோம். பலமுறை உங்களை மன்னித்தும் நீங்கள் திருந்துவதாக இல்லை.
4.உங்கள் மீது போர் தொடுத்து உங்களை அழிக்கும் திட்டத்திற்கு எமது தலைமையகம் அங்கீகாரம் அளித்துவிட்டது. உங்களை இனி மன்னிப்பதாக இல்லை. உங்களுக்கான காலக்கெடு இன்னும் ஐம்பது வருடங்களேயாகும். எங்களுக்கு அது ஒரு விநாடி.
5. அதன் இறுதி எச்சரிக்கையாகவே உங்களால் ஏவிவிடப்பட்ட அத்தனை சட்லைட்டுகளையும் அழித்தோம். இப்பொழுது உங்களிடமிருக்கும் தாள்களை வெளிக்கொணர்ந்த கணிணியையும்  அச்சு இயந்திரத்தையும் இங்கிருந்து நாங்களே இயக்கினோம்.உங்களுக்கு ஒன்றை ஞாபகப்படுத்துகின்றோம். டைனசோர் என்ற உயிரினத்தின் அடவாடித்தனம் பொறுக்க முடியாமலே அவற்றை அழித்தோம். அவற்றை அழித்துவிட்டு ஆறறிவுடன் உங்களைப் படைத்தோம். ஆனால் நீங்கள் விலங்குகளைவிட கேவலமாக இருக்கிறீர்கள்.
7.நீங்கள் என்னென்ன தகாதவை செய்திருக்கிறீர்கள் என்ற விபரப்பட்டியல் பலமொhழிகளிலும்  நாளைக்கு இரண்டு கிலோ மீற்றர் தூரத்திலிருக்கும் மைதானத்தில் எங்களால் அனுப்பி வைக்பப்பட்டு வந்திறங்கும்.
வாசித்து முடித்த எல்லோரும் வாயடைத்துப் போய் நின்றனர். „இது உண்மையா பொய்யா எனத் தீர்மானிக்க முடியாமல் தடுமாறி நின்றனர். அப்படியென்றால் நாங்களெல்லாம் அநியாயக்காரர்களா இது என்ன கொடுமை. இன்னும் ஐம்பது வருடங்களுக்கு பின் பூமி அழிந்து விடுமோ’பயத்தில் எல்லாருக்கும் வியர்க்கத் தொடங்கியது.காலையில் வீட்டைவிட்டு வெளிக்கிட்ட நான் இரவு பத்துமணிக்குத்தான் திரும்ப வீட்டிற்குப் போனேன். சுந்தரி யன்னலடியில் நின்றவாறு தெருவைப் பார்த்துக் கொண்டேயிருந்தாள். வீட்டிற்குள் போன என்னை „எங்கை காய்கறி’ என்றாள். காய்கறி வாங்கப் போன நான் அதை மறந்து போனதற்கான காரணத்தைச் சொன்னதும் என்ரை சுந்தரி  காய்கறியை மறந்து „பிறகு…பிறகு…ஆ..பிறகு என்று ஆர்வத்துடன் கேட்டாள். அவளும் பயந்துவிட்டாள்,பிறகு „இஞ்சருங்கோ கமலக்கா இங்கை வந்தவா முகம் முழுக்க எண்ணைக் காயம்’என்றவள் கமலத்திற்கு நடந்ததைச் சொன்னாள். நான் ஆர்வத்துடன் கேட்க அவள் சொன்னாள்,: „கமலக்கா மீன் பொரிக்க எண்ணையைக் கொதிக்க வைக்க கமலக்காவின்ரை புருசன் கைத்தொலைபேசி வேலை செய்யவில்லையே என்று அதை நோண்டிக் கொண்டிருக்க கமலக்கா எரிச்சலில் வேலை செய்யாத அதையேன் நோண்டிக் கொண்டிருக்கியள் எனக்கு உதவியாக இந்த சட்டிபானைiயாவது கழுவலாந்தானே எனச் சொல்ல, கமலாக்காவின் புருசன் இந்தா இதையும் பொரி என கைத்தொலைபேசியை கொதிக்கிற எண்ணையிலை எறிய எண்ணை தெறிச்சு கமலாக்காவின்ரை முகம் முழுக்க புண்ணாயப் போச்சுது. கமலாக்கா „இந்த மனுசனை எப்பதான் கடவுள் தண்டிக்கப் போகிறாரோ’ என்று அழுதவாறு மருந்து வாங்கிக் கொண்டு போனா எனச் சொல்லி முடித்தாள்.
எனக்கும் நித்திரை வரவில்லை, சுந்தரிக்கும் நித்திரை வரவில்லை. „அந்தத் தாளிலை என்ன வந்திறங்கும் என்றிருந்தது’ என தொண தொணத்துக் கொண்டேயிருந்தாள். அரைகுறை நித்திரையுடன் அடுத்த நாள் விடியத் தொடங்கியது.
திடீரென்று சுந்தரி „யையோ யையோ இங்கை வந்து பாருங்கோ’ என்றாள். அடிச்சுப் பிடிச்சு எழும்பி வீட்டுக் கதவை வெளியே போனேன். அங்கே ஆகாயத்தில்……..
(தொடரும்)
Share this Post:
கிரகப் போர்! (தொடர்கதை- 2 ) — } காசியரின் பேரன். Reviewed by on December 13, 2016 .

கிரகப் போர்’ பகுதி 2 மின்விளக்கு கொழுவியிருந்த கொழுக்கியில் சாரதா சேலையை முறுக்கி அழுதபடி கட்டிக் கொண்டிருந்தாள். அவளின் தந்தை கதிரேசன் அழுதபடி அதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார். அவருக்கு கிட்டத்தட்ட நூறு வயதிருக்கும். மேசையில் கணிணி இருண்டு போய் அழுதபடி இருந்து. சிறிய மேசையில் லப்ரொப், ஐபோன், ஐபாட் எல்லாம் செயலிழந்து போய்க் கிடந்தன. தனது ஐபொன் இயங்காததால் கதிரேசன் தனது ஐ போனை நிலத்தில் வீசியெறிந்திருக்க வேண்டும். சுக்குநூறாகி தரையெங்கும் ஐபோன் தரையெங்கும் பரந்து கிடந்தது.

ABOUT AUTHOR /